ΑΝΘΕΚΤΙΚΟ ΜΑΥΡΟ

Με έπλυνες

Ξέβαψε λίγο το μαύρο πάνω σου

Μια αλμυρή πινελιά αγάπης

Σχεδόν σαν μπλουζ

Ούτε που την πρόσεξες

Με στέγνωσες

Όπως τα όνειρα

Φορούσες γάντια

Για να μην μείνουν ίχνη στο χρώμα

Και μ’ άφησες

Μαζί με τα σκουριασμένα βιβλία

Και τα τιμωρημένα πιάτα

Στον νεροχύτη σου

Τσαλακώνοντας τις σιωπές

Στις λέξεις

Να μην φαίνεται η βροχή

Πάλι ξέχασες

Ότι ο βυθός

Με βλέπει από παντού

Πάλι ξέχασες

Ότι είμαι

Ανεξιχνίαστα αδιάβροχος

Στο μαύρο