δέρμα μου της λεβάντας μπλε πελιδνό
όπως ένα παρείσαχτο όνειρο σε αποξεχασμένο νησί
στα πέριξ η απόσταση αφυπνιζει
στην αγκαλιά εκείνου που κάποτε
έκλεψε απ’ τη θαλασσα την χάρη της

*

γεννημένος τη χρονιά του φιδιού
μέσα στης ζωής το γίγνεσθαι, αλλάζω ντύμα διαρκώς,
στης αρχέγονης γιορτής, φέρνοντας με να γενώ,
των προπατόρων, το πυρόχρυσο εγώ.