`

Ο δίσκος «Θέλετ δεντρ’ ανθίσετε, θέλετε μαραθείτε», τα τραγούδια, δηλαδή, των παραστάσεων στο Τρένο στο Ρουφ όπου η Τατιάνα Λύγαρη προσκάλεσε συνθέτες (Μηνάς Αλεξιάδης, Γιώργος Ανδρέου, Μιχάλης Γρηγορίου, Βασίλης Δημητρίου, Γιώργος Κουρουπός, Νίκος Κυπουργός, Ηλίας Λιούγκος, Νότης Μαυρούδης, Θάνος Μικρούτσικος, Νίκος Ξυδάκης, Γιώργος Παπαδάκης, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Μιχάλης Χριστοδουλίδης) να μελοποιήσουν ποιήματα των Σαπφώ, Σοφοκλή, Βιζυηνού, Σολωμού, Σουρή, Καβάφη, Εμπειρίκου, Σεφέρη, Ρίτσου, Γκανά, Κωσταβάρα, Δημητρούκα, Δημουλά, Καψάλη, Καλοκύρη κυκλοφόρησε το 2003. Τις προτάσεις των ποιημάτων επιμελήθηκε ο Κώστας Γεωργουσόπουλος και η Σόνια Ιλίνσκαγια, τη μουσική επιμέλεια είχε ο προσφάτως αποδημήσας, Γιώργος Παπαδάκης, τραγούδησαν ο Βασίλης Γισδάκης και η Καίτη Κουλλιά και με απαγγελίες της Τατιάνας Λύγαρη, Χρύσας Σπηλιώτη και Μαρίας Τσιμά. Μια ξεχωριστή δισκογραφική δουλειά βασισμένη στις ιδιαίτερες και επιτυχημένες παραστάσεις (πάνω από 250) της διετίας 2001-2002 στο βαγόνι Orient Express, στο Ρουφ.

`

Γιάννης Ρίτσος, «ΑΜΦΙΒΟΛΗ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ»
Ήσυχο βράδυ σε γνώριμο χώρο κλεισμένο
κουρτίνες λάμπα το τσιγάρο λουλούδια στα βάζα
γαλάζια λουλούδια ευωδιάζουν
οι σκιές τους μεγάλες επάνω στη ντουλάπα στο κρεββάτι
και προπάντων στο σώμα της γυμνής γυναίκας.

`

Κριτική/παρουσίαση του δίσκου μπορείτε να διαβάσετε : ΕΔΩ

`

Η μάνα μου το Πάσχα/ Στίχοι: Άντης Ιωαννίδης

Παιδί
που μʼ αγγελόσκιαζε το φως
και νύχτωνε νωρίς κοντά στους κατηφέδες

η μάνα μου
σαν βύζαινε μια χούφτα σαλιγγάρια
ξύπναγε δίπλα στο κορμί της
κι έκλαιγε να πνάσει

Ποιος νʼ ακούσει…

Έξυνα επάνω της στεχνά νερά
παλιές εφημερίδες
Έσκυβα και μάζευα κομμάτια παρακάλια
μανικετόκουμπα χρυσά
τα σκουλαρίκια της δειλά
τα περιστατικά της ομορφιάς της

Κι όπως πανσέληνος μικρή
ανέτελε στον κόρφο της
πύρωνα φύλλα προσευχής
κι έβγαινε πάλι στην αυλή
ψηλή
φυτρωμένη
η μάνα μου το Πάσχα

* Από την (εκτός κυκλοφορίας) ποιητική συλλογή «Χρωμόλευκο»

`
Μελοποημένα ποιήματα και στίχοι των: Jorge Luis. Borges, Pablo Neruda, Antonio Gala, Rafael Alberti, Antonio Machado, N. Εγγονόπουλου, Κ. Βίρβου, Λ. Παπαδόπουλου, Δ. Μπρούχου, Ακη Δασκαλόπουλου, Δημήτρη Χριστοδούλου.

`
*

Νίκος Εγγονόπουλος , «Σύντομος Βιογραφία του Ποιητού Kωνσταντίνου Kαβάφη

…δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
K. KABAΦH H πόλις

νταλγκαδιασμένος και βαρύς
γυρνάει τα στενορρύμια
της πολιτείας της άχαρης
που τρώει τα σωθικά του

σʼ αυτήν εδώ γεννήθηκε
σʼ αυτή θε νʼ αποθάνη
εδώ πίκρες τον πότισαν κρουνηδόν

εδώ τον βασανίσαν
μόνος του
πίστεψε – φορές –
πως τη χαράν ευρήκε σπανίως

κάποτε θέλησε κιʼ αυτός
κάπου μακρυά να φύγη
μα εκατέβη στο γιαλό
και δεν είχε καράβι

`

Ερμηνεύει ο Παντελής Θεοχαρίδης- Συμμετέχει η Μελίνα Κανά

`
Γράμμα σε ντiσκ τζόκεϋ

Δε έχω νέα από καιρό
δουλεύω μόνο να ζήσω
διαβάζω τις εφημερίδες
βλέπω τις ειδήσεις
κλεισμένες οι κουρτίνες.
Ζω πληκτικά
μόνο φύλλα δέντρων σείονται
στόν ύπνο μου
φωνές παιδιών έξω από τό Ζαΐρ
πυροβολισμοί σε αμάχους στην Ρουάντα.
Είδα την δισκοθήκη όπου ιερουργείς
μου μίλησαν για σένα στη Χαλκίδα
δίπλα στις καφετέριες είδα την μορφή σου
τους δίσκους σου τους ξέρω
στους ξέφρενους ρυθμούς σου χόρεψα
μιαν εποχή.
Έξω από το χωριό Αφίδναι
δεν φύεται παρά θάνατος
θα φύγω για να σωθώ. Είχες πει.
Να ζήσω στην σιωπή δεν δύναμαι
Συνήθισα τους εκκωφαντικούς τους ήχους.
Φεύγοντας με το τραίνο το πρωί
μου έδειξαν την ντισκοτέκ «Αυλίδα»,
φτάνει αργά τα βράδυα
συνοδευόμενη από γεωργούς, μηχανικούς
απ’ τα τσιμέντα
ή Ιφιγένεια.
Ζητά στο φουλ τα αιρ κοντίσιον
τα μηχανήματα του ήχου.
Αναζητά μεθυσμένη έναν άνεμο στις βεράντες
να την πάρει για πάντα στην Ταυρίδα.

[Ο Μίλτος Σαχτούρης σε νεαρή ηλικία- Από το Αρχείο του Μάνου Ελευθερίου ©]

`

Ο Μίλτος Σαχτούρης διαβάζει το ποίημα «Καφενείο»  σε μουσική Μιχάλη Σιγανίδη: ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ

`

Η ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ

Γυναῖκα μʼ ἄσπρες γάμπες βάφει τὴν καρδιά μου

Εἶναι ἕνα πρωτόϊδωτο τοπεῖο
μὲ δάση ἀπὸ ἀνατριχίλες
εἶναι ἕνα δέντρο μὲ ξερὰ κλαδιὰ
πάνω του συσπάζεται ἕνας ἄθλιος δαίμονας
ἕνας κατατρομαγμένος πόθος
καὶ φτύνει σάπια φύλλα
στάζει
ἔπειτα κατεβαίνει
γυναῖκα
πλανιέται στὰ δωμάτια τοῦ δάσου
μαστιγώνει αγρίμια βρίζει τὰ πουλιὰ
φτάνει στὸ κρεβάτι πατώντας σὲ χελῶνες
τινάζει πάνωθέ του τὴ βροχὴ

Ἐδῶ μοσκοβολάει τὸ κορμί της
Ἐδῶ βογγάει ἀκριβὸς ὁ τόπος τῆς θυσίας
Ἐδῶ ἀναδύονται χιλιάδες πεταλούδες
Ἐδῶ θρονιάστηκε ὁ ἄγγελος τοῦ φόβου
Χαμογελάει

Ἐδῶ φίλη μου εἶναι
ἂν μπορῶ νὰ σὲ πῶ φίλη
ἡ στιλπνὴ θέση τοῦ φόβου σου.

ΤΑ ΝΕΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, Περίοδος Β, Χρόνος Ζ, Αρ. 3, 5ος 1944, σελ. 182-183.