BIBLIOTECA DI CASA DELLA POESIA 2007

Gentili amici,
il 2007 sarà il dodicesimo anno di attività di Casa della poesia. Anni densi di attività, programmi, eventi, incontri internazionali, festival. Possiamo oggi affermare con orgoglio che il progetto di Casa della poesia si è consolidato a livello internazionale diventando un vero punto di riferimento per poeti, scrittori, intellettuali, appassionati di tutto il mondo.

Nei prossimi anni pensiamo di confermare e potenziare progetti e incontri con protagonisti della cultura e della poesia provenienti da tutto il mondo (Incontri internazionali di poesia organizzati in varie città italiane e allʼestero, incontri singoli o su temi specifici, presentazione di libri, proiezioni, seminari, incontri con le scuole, produzioni di audio e video, ecc. ecc.).

Αντιγράφουμε από το μπλογκ του Ροΐδη και προσυπογράφουμε. Το “ποιείν” πιστεύει πως η ποίηση βρίσκεται παντού και την αναζητάει παντού. Σε έναν ασθενή μας που θέλουμε να αποκτήσει βάρος δεν θα τον συνιστούσαμε να τρώει μόνο λίπος, δηλαδή όποιος θέλει να γράφει καλά ποιήματα δεν θα έπρεπε να διαβάζει μόνο ποίηση.
4 μικρά βιβλία-φετίχ: Η ηδονή της ανάγνωσης

Κάποια μικρά καλόγουστα ζεστά βιβλιαράκια που όταν τα βλέπεις τα αγοράζεις χωρίς δεύτερη σκέψη, ελπίζοντας ότι θα σε αποζημιώσουν και με το περιεχόμενό τους. Είμαι οπαδός αυτών των μικρών ηδονών που χαρίζει η ανάγνωση τέτοιων κοσμημάτων, και επειδή οι αισθήσεις χρειάζονται βραδύτητα για να μπορέσουν να μας μεταδώσουν την τροφή της ηδονής, την τόσο απαραίτητη των αισθήσεων που χρειάζεται η μεγαλειότητά μας, χαλαρώστε. Τοποθετήστε τα βιβλιαράκια στο τραπεζάκι που βρίσκεται μπροστά στον αναπαυτικότερο των καναπέδων σας. Πάρτε μια πιατέλα με πολύ ζεστό ψωμί, να αχνίζει ει δυνατόν, κόψτε δυο-τρία κομμάτια εύγευστο τυρί της αρεσκείας σας, φέρτε κι ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί, εκείνο με την πυκνή κόκκινη σάρκα, το «γεμάτο». Διώξτε γυναίκες, παιδιά και λοιπή οικογένεια μακριά από τον ιδιωτικό σας χώρο, αν δεν διαθέτετε τέτοιο χώρο, δώστε τους λεφτά να πάνε για ψώνια, αν πάλι δεν έχετε λεφτά ή πιστωτικές κάρτες, τότε να πάτε στο Τσαντ στην Κεντρική Σαχάρα (τι να σας πω).

Οι παραπάνω οδηγίες θέτουν ως απαραίτητη προϋπόθεση τα βιβλιαράκια να είναι τα εξής τέσσερα:

1. «Έκθεσις Ιδεών» του Παύλου Μάτεσι, εκδόσεις Καστανιώτη.
2. «Γραμμένα φιλιά» του Γιάννη Ευσταθιάδη, εκδόσεις Ύψιλον.
3. «Στενογραφία» του Κώστα Μαυρουδή, εκδόσεις Κέδρος. …και
4. «Ο Χειριστής» του Αριστείδη Αντονά, εκδόσεις Άγρα.

Με τα παραπάνω τέσσερα βιβλία πυκνών συνθέσεων, με την ποιοτική χωρίς τυμπανοκρουσίες γραφή θα ικανοποιήσουν απόλυτα της αισθητικές σας ανάγκες, θα σας κάνουν να βυθιστείτε σε πρωτόγνωρη γαλήνη, το κάθε ένα με τον δικό του τρόπο, φυσικά.

Οι δυνατότητες μου στη γραπτή κριτική βιβλίου είναι μηδαμηνές.

Εμπιστευθείτε όμως το αλάνθαστο ένστικτό μου (είμαι και…μετριοπαθής) για μία και μοναδική φορά.

Δεν θα χάσετε.

Υπακούοντας στο πνεύμα των ημερών το “ποιείν” θα παρουσιάσει έναν μικρό απολογισμό της χρονιάς που πέρασε. Σήμερα ξεκινάμε με τα εικαστικά. Αύριο θα δούμε τα τέσσερα καλύτερα ποιητικά βιβλία…κοκ

(Πλανόδιον # 41, πανηγυρικό τεύχος, 1986-2006, Είκοσι Χρόνια Πλανόδιον)

Cow Parade, Athens 2006: Η βαρβαρότητα της παγκοσμιοποίησης παρελαύνει

Την Τρίτη 6/6/06 δεν σας κρύβω, πως βγήκα για την βραδινή μου βόλτα, με την ενδόμυχη επιθυμία να μου συμβεί κάτι κακό, επιτέλους. Μετά τα πενήντα, περισσεύει η πλήξη: δεν είναι εύκολο να σε εντυπωσιάσουν οι φίλοι σου, και δεν είναι καθόλου αυτονόητο πως ο έρωτας σε περιμένει στη γωνία. Έχεις πάψει να περιμένεις τον ενθουσιασμό, το καινούριο, το επαναστατικό (γιατί να το κρύψομε άλλωστε;), και ή αποφασίζεις να πεθάνεις από ανία, ή μπορεί και να ευχηθείς μερικές φορές έναν ξαφνικό (αν θεωρείς τον εαυτό σου τυχεράκια) ή ένα μακρόσυρτο και επώδυνο θάνατο. Μια λύτρωση, ένα τέλος, τέλος πάντων, αφού έχεις πάψει από καιρό να πιστεύεις ακόμη και σʼ αυτή την θρυλημένη «κάθαρση», την «άφεση των αμαρτιών», τη «μετά θάνατον ζωή», τη συμφιλίωση στο κρεβάτι του πόνου, όπου θα τα πεις όλα επιτέλους πριν ξεψυχήσεις, όπως συμβαίνει στις ελληνικές ταινίες του «αθάνατου» ελληνικού κινηματογράφου. Εκεί ο ετοιμοθάνατος, περιστοιχισμένος από όλους τους αγαπημένους του (εφηβικούς έρωτες, νόθα τέκνα, πρώην, νυν και επόμενες γκόμενες, συνεσταλμένες συζύγους κι ατίθασους κληρονόμους), έχει όλη τη διαύγεια και το…χρόνο να απαγγέλει το «ποίημα» του τρισάθλιου και τιμημένου βίου του, ξεχωριστά στον καθένα.

Η ιστορία του Βιβλίου πριν τον Γουτεμβέργιο (ή όταν ο καθηγητής είναι εκτός θέματος, εκστασιάζεται…Αφιερωμένο στους “σπουδαστές μας”) (Σ.Π.)

Ειδική έκδοση, προσφορά στην εκπαίδευση, της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ και των εκδόσεων Ζήτρος.

Όπως είναι γνωστό, η ποσότητα των κειμένων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας πού έχουμε σήμερα στη διάθεση μας είναι σημαντική από άποψη όγκου και ποιότητας. Ωστόσο με βάση αρχαίες μαρτυρίες είμαστε υποχρεωμένοι να δεχτούμε ότι από ποσοτική άποψη τα κείμενα της γραμματείας αυτής πού έχουμε αποτελούν ένα μικρό μόνο τμήμα από πολύ μεγαλύτερη γραμματειακή παραγωγή και ότι, χωρίς να παραγνωρίζουμε την αξία των έργων πού μας έχουν σωθεί, μνημονεύονται πολλά άλλα έργα, πού για ατυχία όσων ασχολούνται με την αρχαία ελληνική γραμματεία χάθηκαν στη μακρόχρονη διαδρομή τού «πανδαμάτορος» χρόνου.
Η περίπτωση των λεγόμενων «Ομηρικών ύμνων» βρίσκεται, με βάση όσα λέγονται στην προηγούμενη παράγραφο, στο μεταίχμιο μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας: είναι βέβαιο ότι από το υμνολογικό αυτό είδος μας σώθηκε κάποια μικρή ποσότητα (περίπου δυόμισι χιλιάδες στίχοι), αλλά ότι και από «εσωτερικά» τεκμήρια, δηλ. απ όσα ευλόγως εικάζονται από το περιεχόμενο των σωζόμενων ύμνων, και από «εξωτερικά», δηλ. κυρίως από μνείες για ύμνους από συγγραφείς της κλασικής περιόδου της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, συνάγεται ότι χάθηκε πολύ μεγαλύτερη από όση σώ-ζεται υμνολογική παραγωγή.
‘Ο,τι αναφέρεται για την περίπτωση των «Ομηρικών ύμνων» mutatis mutandίs -χρησιμοποιώ από φιλολογική εκζήτηση τον διεθνώς χρησιμοποιούμενο λατινόφωνο όρο, που μεταφρασμένος στα ελληνικά ως «τηρουμένων των αναλογιών», δηλ. αν κρατήσουμε τις αναλογίες που πρέπει να κρατήσουμε, τονίζει την αξιοπαρατήρητη αναλογία που εμφανίζει κάτι με κάτι άλλο- ισχύει για κάθε είδος της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ίσως για το λόγο αυτό occasione data (ο λατινόφωνος κι εδώ όρος θα μπορούσε να αποδοθεί «μια που δόθηκε η ευκαιρία») είναι χρήσιμο να επισημάνουμε κάποια αίτια που οδήγησαν, στην εξαφάνιση έργα που κατά τη σύνθεσή τους ή και σε επόμενους αιώνες συγκινούσαν τις ψυχές και δονούσαν τη σκέψη πολλών ανθρώπων..

Email : lyt646@yahoo.gr

Συνέβησαν κι αυτά τα όμορφα σήμερα στην απονομή βραβείων του «καφενείου των ιδεών» στη Σαλαμίνα, μέσα στα πλαίσια του Πανελλήνιου Διαγωνισμού «Σικελιανά 2006» όπου εκτός των άλλων ευτράπελων, αναγκαστήκαμε όλοι μας να πληρώσουμε χαράτσι των 10 ευρώ για την απόκτηση του βραβείου μας, εφόσον σχεδόν όλοι οι συμμετέχοντες του διαγωνισμού κέρδισαν τουλάχιστον ένα βραβείο, αρκετοί από αυτούς και δεύτερο και τρίτο, αφού οι κατηγορίες των λογοτεχνημάτων που βραβεύτηκαν ήταν υπερβολικά πολλές! Η απαράδεκτη εκδήλωση της απονομής των βραβείων, ξεκίνησε στις 10.30 το πρωί και ολοκληρώθηκε στις 14.00 το μεσημέρι και κατά τη διάρκεια αυτής, μοιράζονταν σωρηδόν βραβεία ποίησης, πεζογραφημάτων, δοκιμίων, παραμυθιών και έργων εικαστικής τέχνης. Περιττό να σας πω, πως πήγα στην εκδήλωση για να βραβευτώ με το πρώτο βραβείο ποίησης, για το ποίημά μου «Ένας Άγγελος» και τελικά βραβεύτηκα με το πρώτο βραβείο «ανένταχτης ποίησης» για κάποιο ποίημα με τον τίτλο «Αναμενόμενη έπαρση» που φυσικά ΔΕΝ είναι δικό μου.