Την Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου
και ώρα 7.30 μ.μ.
ο Στέλιος Ράμφος παρουσιάζει
το καινούργιο βιβλίο του:
Το μυστικό του Ιησού

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΜΟΣ
Μαυροκορδάτου 11, 106 78 Αθήναι τηλ.: 3304196 – 3830604, Fαχ: 3819439
Πρασακάκη 5, 546 22 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Τηλ.: 2310 220992, Fαχ: 2310 220910
Tόπος συνάντησης πολιτισμών, Σημείο συνάντησης ανθρώπων

ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΑΜΦΟΣ
Η ερμηνευτική του ελληνισμού
Από το 1970 και μετά ο μοναχικός διανοητής εργάζεται προς την κατεύθυνση μιας ερμηνευτικής του ελληνισμού που, όπως γράφει ο ίδιος σε ένα «Γράμμα προς τον Κορνήλιο Καστοριάδη», ανοίγει τον σύντομο και ασφαλή δρόμο «της νήψεως και της αυτοσυνειδησίας»

Το ΒΗΜΑ, 11/08/1996 , Σελ.: B12
Κωδικός άρθρου: B12389B121
ID: 694
ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ: Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Χάρισε στον μαρξισμό την ύστερη εφηβεία και τα φοιτητικά του χρόνια στην Ελλάδα, όπως γράφει στη «Μαρτυρία» που πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Ευθύνη». «Παραδόθηκα σχεδόν άνευ όρων στην πολιτικολογία και όπως, λόγω ηλικίας, έκλινα συναισθηματικά προς τους διωκόμενους, γρήγορα τους εταύτισα στη συνείδησή μου με τους αδικημένους και αληθινούς και εξεγέρθηκα», γράφει στο ίδιο κείμενο. Επί πτυχίω στη Νομική Αθηνών, εγκατέλειψε την Αριστερά και έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε φιλοσοφία. Στο Παρίσι συνάντησε τον Κορνήλιο Καστοριάδη και γνώρισε καλά τη σκέψη του για τον Μαρξ, για τον σοσιαλισμό και τη βαρβαρότητα. Στο βιβλίο του «Μαρτυρία και Γράμμα, Απόλογος για τον Μαρξ και λόγος για τον Καστοριάδη» (Κέδρος, 1984), ο Στέλιος Ράμφος αναφέρεται σε όλη αυτή τη σχέση, «λογαριάζοντας ένα κομμάτι της ζωής του, μέρος της ιστορίας των άλλων δύο». Το κενό που άφησε μέσα του η απουσία του μαρξισμού δεν γέμισε βιαστικά. «Ανοιξα σιγά σιγά για λογαριασμό μου έναν δρόμο, ο οποίος μετά το χειροπιαστό αδιέξοδο του Μαΐου του 1968 χαράχτηκε αμετάκλητα: εδιζησάμην εμεαυτόν και βγήκα στη θρησκεία». Στο Παρίσι δεν ακολούθησε λοιπόν τις φιλοσοφικές μόδες. «Μετά την ευρωπαϊκή και την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, στράφηκα στη μελέτη της πατερικής θεολογίας και των πνευματικών προβλημάτων του νέου ελληνισμού, η κατανόηση των οποίων χωρίς υπερβολή με απορρόφησε. Προτού φύγω για το εξωτερικό, η Ελλάδα πνευματικά δεν υπήρχε για μένα. Την ανεκάλυψα στην ξενιτιά, όπου ανεκάλυψα συγχρόνως και την κρίση της Ευρώπης». Στο Παρίσι δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Βενσέν (δημιούργημα του Μάη). Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά τη μεταπολίτευση και διεκδίκησε θέση φιλοσοφίας στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Συνυποψήφιός του ήταν ο Παναγιώτης Κονδύλης. Αλλά και οι δύο «έφτασαν ως την υποψηφιότητα», όπως ειρωνικά λέει ο Στέλιος Ράμφος. Διάλεξε τον μονήρη βίο τού στοχαστή, με πυκνές όμως δημοσιεύσεις και πυκνές διαλέξεις και σεμινάρια, κυρίως στο Κολλέγιο Αθηνών και στο Ιδρυμα Γουλανδρή – Χορν.

Omaggio a
SAMUEL BECKETT

Lunedì 11 dicembre alle ore, 21.00, nella sede di Casa della poesia a Baronissi (Salerno), si svolgerà una prima serata dedicata a Samuel Beckett, in occasione dei 100 anni dalla nascita (Foxrock, Dublino, 13 aprile 1906).

Premio Nobel nel 1969, pochi scrittori hanno influenzato come Beckett la letteratura e il teatro del proprio tempo. Casa della poesia presenterà alcune opere del grande scrittore irlandese, attraverso materiali video che illustrano il suo mondo, la sua opera, la sua poetica.

Si parte da “Film” girato a New York nel 1964 da Alan Schneider sotto la direzione di Beckett, con la straordinaria partecipazione di un Buster Keaton, che da tempo era scomparso dal mondo del grande cinema.

Nel 2000 una serie di istituzioni, tra cui lʼIstituto di Cultura Irlandese e Channel 4, hanno incaricato noti registi ed attori di realizzare una serie di film da opere di Beckett. Da questo insieme di film (sono 19) sono stati scelti per questa prima serata “Lʼultimo nastro di Krapp”, opera rappresentata per la prima volta nel 1958, girata da Atom Egoyan, con lʼattore John Hurt, e a seguire “Atto senza parole I”, del 1957, nel quale scompare un elemento che sembrava essenziale per un drammaturgo, la parola. Il teatro diventa solo gesto, movimento, gag. L’opera, con Sean Foley, è diretta da Karel Reisz.

Casa della poesia vuole così ricordare il grande scrittore scomparso nel 1989.

Su Samuel Beckett: http://www.samuelbeckett.it/

(ΑΙΜΟΣ – ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ, Οι φίλοι του περιοδικού ΑΝΤΙ, Αθήνα 2006)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι στα Βαλκάνια υπάρχει μια πλούσια ποιητική παράδοση, αγνοείται σχεδόν στο σύνολο της από τους βαλκανικούς λαούς. Ό ανά χείρας τόμος, ό όποιος κυκλοφορεί ταυτόχρονα σε εφτά βαλκανικές γλώσσες και έχει σκοπό να βοηθήσει στην καλύτερη γνωριμία αυτής της παράδοσης δημιουργώντας μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ των βαλκανικών λαών, είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς εκατό και πλέον ανθρώπων σε όλα τα Βαλκάνια, ή οποία άρχισε πριν από αρκετά χρόνια. Το αναφέρουμε στην αρχή αυτού του σημειώματος για να τονίσουμε ότι το εν λόγω έργο ενέπνευσε και κινητοποίησε πολλούς ανθρώπους και σε μεγάλη διάρκεια. Ή επιμονή αύτη δεν μπορεί να είναι τυχαία.

ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ, μετά την αποσύνθεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τον σχηματισμό των εθνικών κρατών στην περιοχή και τις μεταξύ τους διεκδικήσεις, ή επικοινωνία μεταξύ των βαλκανικών λαών αποδυναμώθηκε. Γινόταν περισσότερο μέσω Παρισιού, Λονδίνου, Μόσχας, Βερολίνου. Στην πραγματικότητα όμως υπήρχαν πολλά κοινά στοιχεία ριζωμένα με το πέρασμα των αιώνων (στοιχεία γλωσσικών επιμιξιών, εθίμων, μύθων, παραδόσεων, μουσικής, τραγουδιών, ενδυματολογίας, κουζίνας), μολονότι διακρίνει κανείς και πολλές διαφορές. Ή συνείδηση αυτών των κοινών στοιχείων είχε οδηγήσει, ήδη κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας, σε απόπειρες για επανασύσταση της βαλκανικής κοινότητας, με πρώτη την προσπάθεια του Ρήγα Βελεστινλή. Γιʼ αυτό προτάσσεται στον τόμο, ως ποιητικός πρόλογος της Ανθολογίας, σ¨ ένα εκτενές απόσπασμα από τον Θούριο του Ρήγα, προκειμένου να καταδειχθεί ή πρώιμη ιδέα της βαλκανικής συνένωσης.

Λάβαμε το εξής e-mail από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

“Από σήμερα, 20 Νοεμβρίου 2006 και μέχρι τη Δευτέρα 27 Νοεμβρίου, οι αναγνώστες ψηφίζουν για την ανάδειξη του μυθιστορήματος που θα λάβει το Βραβείο Αναγνωστών, το οποίο διοργανώνεται για δεύτερη χρονιά φέτος από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) και τον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ 100,3.
Η επιλογή των υποψήφιων μυθιστορημάτων έγινε από 250 βιβλιοπωλεία σε όλη τη χώρα. Πρώτο στη βραχεία λίστα είναι το μυθιστόρημα του Μάνου Ελευθερίου Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.

Μπορείτε να ψηφίζετε για το ελληνικό μυθιστόρημα της χρονιάς με τρεις τρόπους:
• με SMS, πληκτρολογώντας 4425 και τον κωδικό του βιβλίου (για το μυθιστόρημα του Μάνου Ελευθερίου Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές ο κωδικός είναι ΒΑ1). Η χρέωση είναι 0,75 λεπτά.
• στην ιστοσελίδα του ΣΚΑΪ 100,3 www.skairadio.gr
• με φαξ στο ΕΚΕΒΙ (210 3248343).

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν την Τρίτη 5 Δεκεμβρίου 2006 σε ειδική εκδήλωση.”

…και ξαναδιαβάσαμε το κείμενο της Μ.Θεοδοσοπούλου στην Εποχή

“Βραβείο αναγνωστών ή βραβείο βιβλιοπωλών;

Η ψήφος στον αναγνώστη, όπως λέμε ψήφος στο λαό. Και πράγματι, αν έχει κάποια αξία ένα βραβείο αναγνωστών είναι ακριβώς για να ακουστεί ο αναγνώστης. Να γνωρίσουμε από πρώτο χέρι, όχι τα βιβλία που αγόρασε επηρεασμένος από τον δημοσιογραφικό θόρυβο, αλλά εκείνα που διάβασε και αγάπησε, σε αντιπαραβολή με τους καταλόγους των ευπώλητων, που στηρίζονται σε στοιχεία των βιβλιοπωλών. Ένα βραβείο μακράν της καταναλωτικής μανίας και της αποπνικτικής αντιμετώπισης του βιβλίου ως καταναλωτικού προϊόντος. Όπως φαίνεται, όμως, και το βραβείο αναγνωστών, στο δεύτερο γύρο της απονομής του, τείνει όλο και περισσότερο προς ένα βραβείο βιβλιοπωλών, τουλάχιστον στο καθοριστικό, πρώτο στάδιο της κατάρτισης του καταλόγου των φιναλίστ.