ΥΠΟΠΤΟΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ
μια άλλη εκδοχή του ποιήματος «Ύποπτος Φυγής» του Σωτήρη Παστάκα

Όλα κοντά τα θέλω,
προσιτά και εύχρηστα υλικά της πρόγνωσης:
βιβλία, πένες και χαρτί,
να προσθέτω κείμενα
σʼ έναν διαρκώς ατελεύτητο κατάλογο
κι ύστερα να τα διαγράφω μεμιάς,
με μία απλή μονοκοντυλιά,
έτσι που ένας θριαμβευτικός λεκές
το μέλλον έχει γίνει.

Βυθισμένος, λοιπόν, στην πολυθρόνα της γνώσης,
αγνοούμενος σαν τον Ρεμπώ σε καπνούς, αλκοόλ
και μια αιωνίως σβησμένη μαύρη οθόνη,
εύκολο μου φαίνεται πλέον νʼ αποσυρθώ,
να εγκαταλείψω το σαρκίο μου,
χωρίς να το αντιληφθεί κανείς πως βγήκα πια,
εξήλθα,
γεμάτη η κούπα του καφέ και το πακέτο των τσιγάρων μου εκεί
μαζί με το κορμί μου και η τηλεόραση κλειστή
κι εγώ δεν σε χαιρέτησα, δεν είπα
“adieu”, «στο επανιδείν», «καληνύχτα».

 
…απ’ το δωμάτιο

Κοίτα, μια ευχή αδέξια ριγμένη
σ’ ένα πιρούνι τσίγκινο,
στο δωμάτιο με τις ασημένιες ηλιαχτίδες
με τα καλομαυρισμένα ασημικά
-βιτρίνες ακριβές
κλειδωμένες με χρυσά κλειδιά
που στον ανέγγιχτο κόρφο τους
φυλάγουν των μεγαλείων οι κυρίες –
μεταλλικά δοκάρια ηδονικά παραιτημένα στη σκουριά,
μέσα τους στάζει στάλα το νερό,
αντηχεί στη δια πασών η κρυστάλλινη σταγόνα
σαν τις ανείπωτες λέξεις στους γυμνούς τοίχους του μεταμελημένου μυαλού,
κι έξω απ’ το δωμάτιο
με τα ασημικά και τα δοκάρια και τις ξεθωριασμένες ηλιαχτίδες
ένα κάρο περιμένει,
αχρηστείες φορτωμένο,
να ξεκολλήσει από το χόρτο η ρόδα
και να κινήσει εύθυμο για τον ελπιδοφόρο ορίζοντα
του αδιέξοδου δρόμου.

*
Κοιτάζω ψηλά
Αντί για ουρανός
Τέντα του τσίρκου
*
Ξέρει να βάζει
Στον κρόταφο μόνος του
Το κουρδιστήρι
*
Γκρίζο μέτωπο
Μη διώξεις απόψε
Την πεταλούδα
*
Παρατήρησε
Το έμβρυο στο βάζο
Χαμογελάει!

Έκτακτο δελτίο ειδήσεων
Επαληθεύτηκε μόλις πριν λίγο η γνωστή σε όλους μας πραγματικότητα ότι τα ωραία τελειώνουν γρήγορα.
Το συμβούλιο των παθόντων-υπευθύνων, δήλωσε πως δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, καθώς όπως υποστήριξε, οι απανταχού πολίτες είχαν την τύχη να τα ζήσουν.
Σύμφωνα με την πρόταση που ψηφίστηκε από τα μέλη του συμβουλίου, θα ξεκινήσει η αρχειοθέτηση των εικόνων, των στιγμών και των συναισθημάτων του κοινού και έπειτα όλα θα τοποθετηθούν σε καλούπια.
Ομάδα διαδηλωτών απείλησε πως θα βάλει φωτιά στο κτίριο όπου πρόκειται να διεξαχθούν τα πειράματα, αλλά τελικά υποχώρησε έπειτα από αποδοχή του αιτήματος της για παραχώρηση δικαιωμάτων στις αναμνήσεις.
Καλή σας ζωή.
 

Διελκυστίνδα
Στην διελκυστίνδα των περασμένων χρόνων σε έψαχνα γιατί με απωθούσε η άλλη πλευρά…
Σου μιλούσα, σε ζητούσα, σε προκαλούσα και εσύ δεν θέλησες να με κερδίσεις:
-΄΄σοφοί δέ Προσιόντων΄΄ μου θύμιζες…(ένιωθες σιγουριά να προβλέπεις τον κίνδυνο να σε ζυγώνει)
-΄΄ ἔσσεται ἦμαρ΄΄, σου έλεγα, ΄΄που στις αποχρώσεις των σκέψεών σου θα γίνω το μωβ…΄΄

Σπίτι τριάντα χρόνων

Πριν σε γνωρίσω
έλεγα οι καρδιές ζυγίζονται
τα μυαλά κουλουριάζονται.
Η ροή είναι αυτή που είναι.
Τώρα στέκομαι μπροστά σου
αγγίζω τις φλέβες
νιώθω το μόχθο
πάνω σου περπατούν
οι λέξεις που οφείλουν
να γεμίσουν αυτό το σπίτι
που τώρα λέω σπίτι μου.
Σήμερα λέω
θέλω να βρω μια αφή που να γερνάει μαζί μου
χωρίς να σε πληγώνει.

Να φύγει

Αυτή η σιωπή
πρέπει να σπάσει,
πριν να τη συνηθίσουμε.
Σαν τα σταφύλια κρέμεται
από γλώσσες και χάσματα,
την άδεια θήκη του μυαλού
γεμίζοντας
με προσμονή και φόβο.
Έλα, απόψε, να σκεφτούμε
πώς να την κάνουμε να φύγει,
σαν τη φωνή απʼ το ανοιχτό παράθυρο,
και μετά, ας την πενθήσουμε μια μέρα,
μήπως γίνει πιο εύκολος
ο θάνατος.