η αρχιτεκτονική του ερωτισμού

Εγκατέλειψα τους αφορισμούς
 που συγκατοικούν στο σώμα μου
 

μα ποιος θα ενώσει σ’ έναν εαυτό
όλα τα σχήματα

και πως χωράει μεσα σ’ένα μικρό παιδί που εκσπερματώνει
ένα κατηγορώ προς όλες τις σημασίες

*

πέρασα όλες μου τις νύχτες
δακτυλογραφώντας τη λέξη δίψα

 
*

Στο βεληνεκές της μήτρας σου
εγκατέλειψα το θίασο
που τιτλοφορεί το πρόσωπό μου

*

Με στοιχειώνει αυτή η μυθολογία των σπασμών
κι ακόμη δεν ανακάλυψα
αν κρύβεται νερό κάτω από τον πάγο

*

Τη νύχτα μετακινούν τους δρόμους
αλλά δεν έχει σημασία
αν δεν έχεις κάπου να πας.

εχω καταντησει ο μοναχικος λυκος, αλλα εχω δυο ποδια
μου λεει ο μπαρμαν τι κανουν οι φιλοι μου
ειμαι η χθεσινη μερα,τα λογια του αερα
το τσουγκρισμα των ποτηριων feedback στις φωνες μας
οι ανενεργοι αριθμοι τηλεφωνου στο ευρετηριο σου
το καλο τσιγαρο που ολο ακους και ποτε δεν ηπιες
τα σημαδια που μενουν στο σωμα,μετα την χημεια
ειμαι το παιδι του φιλου σου πατερα

«ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ»

Το αυτοκίνητο σταμάτησε, ύστερα από ώρα διαδρομής.
Από το παράθυρο αγναντεύω τον ανθισμένο κάμπο,
στον οποίο μόλις έφτασα.
Από απόσταση, παρατηρώ τη φυσική ομορφιά του,
καθώς το βλέμμα μου σταματά να είναι απλανές.

Πλησιάζω να δω από κοντά.
Ρεμβάζω. Αναπολώ όμορφες παραστάσεις.
Σύντομα, όμως, παρασύρομαι
από τη γοητεία της φύσης, αυτή την αφύσικη γοητεία.

Δυσκολεύομαι να αποσπαστώ από την οσμή
από τη χάρη και την κίνηση των λουλουδιών
από το θρόισμα των φύλλων
από τον ανεπαίσθητο αέρα που τα κινεί.

Οργισμένος, έξαφνα, επιτείθομαι στα λουλούδια.
«Ω, εσείς διαβολικές υπάρξεις, σκλαβώσατε την προσοχή μου!»
Και εκείνα, αφού αφουγκράστηκαν τα λόγια μου με περίσκεψη,
λυγίζουν στα πόδια μου διστακτικά
και να αφεντέψω την οργή μου με ικετεύουν.

Βαθαίνει η νύχτα

Βαθαίνει η νύχτα
μέσα από μουγκρητά
Φλόγες εκτινασσόμενης οργής
τα μεσημέρια των γλάρων
σμίγουν με χειρο-κροτήματα
με ιαχές αποκοπής.

Διαμέλιση επιούσιας σωτηρίας.
Κραδασμοί.
Το γήρας προσκρούει
στην υπερηφάνεια
στης καρδιάς τον νυμφώνα

Το σκοτάδι πληθαίνει.
Η διαμαρτυρία σύννεφο
Χάνεται ενώ διαπλέει
την πλατεία μαρμαρυγής.

Ο κώνωψ έκανε το χρέος του
Μας ήπιε

 
ΛΕΥΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

 
Γιατρός με μαύρα
παπάς με άσπρα
Μαύρος κύκνος
άσπρος πάνθηρας
Μαύρο πρόβατο
άσπρος σκλάβος
Δες η ζάχαρη
με το αλάτι
ίδιο χρώμα
άλλο πράμα

*****

 
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ

 
Όλο για σκυλιά
και για κατοικίδια μιλάς
και ούτε είχες ποτέ
και ούτε θες να πάρεις

Έχω σκύλα ψυχή
και καρδιά σκυλίσια
Γιʼ αυτό