CONTINENTAL BREAKFAST

He started with orange juice
to wash down fear in him,
being fearful of earth with each awakening.
You see,
beside him on the mattress
wasted his companion
or perhaps took his bath
with another companion – it makes no difference.
In the yellow of the yokes he saw again
that he existed
and he cut a bit
of the bacon’s double spiral
while on the floor convulsed
the red horse.
He took a sip of the hot brown god
with the prospect of maintaining his erection
until he clocked in.
Radio and percolator
whistled the same morning song.
              Today
he was through with understanding
              so
when the child took the yellow bus
to prolong the Joke,
all at once
he stuck his divan
with butter
on the ceiling.  

Γιάννης Κυριαζής, Γιώργος Κεντρωτής, Ελένη Κονδύλη, Βασίλης Λαλιώτης και Σωτήρης Παστάκας

Ελένη Κονδύλη: Μετάφραση και λογοκρισία

Η μετάφραση και η ηθική έχουν κάτι κοινό μεταξύ τους.
Έτσι, ο Mounin έγραφε για τις μεταφράσεις
les belles infidèles, οι ωραίες άπιστες!
Είναι γιατί στο θέμα της μετάφρασης μπαίνει και η προέκταση της αλήθειας.

Για τη λογοτεχνία η αλήθεια είναι μια
ʽαπλήʼ προέκταση,
; (είναι;);
δλδ το καίριο ζήτημα στη λογοτεχνία είναι κάτι άλλο, λέμε τώρα, από την αλήθεια:
είναι και η αίσθηση του γούστου της κοινωνίας, περισσότερο από άλλα, και συγχρόνως κάτι άλλο
ξέρω γω;
Να, μια ΑΡΜΟΝΙΑ. Γιʼ αυτό μίλησα για
ʽγούστοʼ:
κάτι που θέτει μπροστά σου ένα σύστημα που ʽστέκειʼ.
Έναν παρθενώνα, ας πούμε, με κάθε έννοιά του.
– ιστορική: ένα ʽπράμαʼ που θα μείνει κορυφαίο για πολύ καιρό, (ας πούμε η σύμπραξη έλιοτ και σεφέρη)
-ετυμολογική, ένα ʽπράμαʼ που θα επιτρέπει συνεχείς διακορεύσεις και αλλεπάλληλες πτυχές του καινούριου που ανακαλύπτουμε μέσα του.

Η μετάφραση οφείλει λοιπόν να είναι
μετά-δοση με λέξεις αυτής της
διπλής τουλάχιστον όψης ή βλέμματος της λογοτεχνίας.

Πώς, παραδείγματος χάρη, να μεταφράσεις ένα κείμενο που περιέχει πολλές αναγνώσεις στη γλώσσα του;
Πώς να χτίσεις με λέξεις άλλης γλώσσας ένα παρ-όμοιο κείμενο.
Γιατί ίδιο, δεν είναι δυνατόν.
Άλλωστε, και γιʼαυτό μια καλή μετάφραση είναι μια μετάφραση που δε σε παραπέμπει στο πρωτότυπο, σου αρκεί.
Έτσι και το σχόλιο που με έκανε ʽζηλωτυπικά φίλα προσκείμενηʼ στον μετέπειτα φίλο γιώργο κεντρωτή
http://cropper-blog.blogspot.com/2007/09/hermann-broch.html

για να φτάσουμε στο ʽέργο ή πάρεργοʼ
θα πρέπει να δούμε τη μετά-φραση. Ο μεταφραστής δεν είναι μεταπράτης. Δεν μπορεί να πουλάει μεταχειρισμένα. Ούτε καν να πουλάει.
Εργάτης είναι και όχι αφέντης ούτε έμπορας.
Η ιδέα της μετάφρασης είναι μια
ενδεχόμενη, βίρτουαλ πραγματικότητα στο κεφάλι του μεταφραστή.

Tanti Auguri Jack! Sempre Saggio!!!

Sotirios Pastakas

On December 13th, at 9 pm (italian time), on the occasion of Jack Hirschmanʼs 75th birthday, Casa della Poesia, in collaboration with Hop-Frog, organizes a live web broadcast of the event.
It will be possible to see the party and the reading from all over the world, connecting to the web address:

http://www.hopfrog.it/node/1198

For Casa della Poesia this is an experiment we hope to repeat in the future.
Looking forward to receiving your contacts and recommendations.

Regards from Casa della Poesia

Due poesie di Jack Hirschman tradotte in greco da Yannis Livadas

Η ΕΥΤΥΧΙΑ

Υπάρχει μια ευτυχία, μία
χαρά μες στην ψυχή, που
ζωντανή θάφτηκε μέσα
στον καθένα και ξεχάστηκε.

Δεν είναι κάποιο αστείο στο μπαρ,
ή τρυφερό, βαθύ φιλικό χιούμορ
ή φιλική στοργή
ή ένα μεγάλο, έξυπνο λογοπαίγνιο.

Πρόκειται για τους ζωντανούς επιζώντες
αυτού που συνέβη όταν η ευτυχία
θάφτηκε ζωντανή, όταν
έπαψε πια να κοιτάζει

με τα μάτια του σήμερα, κι ούτε
καν εκδηλώνεται όταν κάποιος
από ʽμας πεθάνει, απομακρυνόμαστε
απλώς από τα πάντα, μόνοι

με ότι μάς έχει απομείνει,
συνεχίζοντας να είμαστε όντα ανθρώπινα
δίχως να είμαστε ανθρώπινοι,
δίχως την ευτυχία εκείνη.

ΥΜΝΟΣ

Είμαι στο σπίτι,
είσαι στο σπίτι,
μέσα

τα παιδιά κοιμούνται
στο δωμάτιο τους

μέσα, δουλεύω
κάτω

από του ποιήματος
τον Λαμπτήρα.

(Μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς)

Μεθαύριο 13/12 έχει τα γενέθλιά του ο αγαπημένος φίλος αμερικανός ποιητής Jack Hirschman που γεννήθηκε το 1933 στη Νέα Υόρκη. Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει παραπάνω από εκατό βιβλία ποίησης και τεράστο μεταφραστικό έργο από εννέα διαφορετικές γλώσσες. Ζει στο Σαν Φρανσίσκο και ταξιδεύει διαρκώς στην Ευρώπη όπου δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια.
Μεταφράσεις ποιημάτων του στα ελληνικά: «Στο Τρελό Ξενοδοχείο Της Τελευταίας» [πλακέτα] Άκρον 2000, «Ανθολογία Μπιτ Ποίησης» Ροές 2003, «Ανθολογία Αμερικανικής Ποίησης του Εικοστού Αιώνα» Ηριδανός 2007.

Περπατούσα μέσα στην πόλη πέρασα πρεσβείες στο χρώμα της όμπρας

και παλάτια που είχαν σειρές από πεύκα

χοντρά φοινικόδεντρα δίπλα σε μπαλκόνια

η ζέστη κάτι

που μπορούσες στ’ αλήθεια να αγγίξεις

τα χαμίνια με πανούργα

εγκληματικά πρόσωπα

πίσω από αμερικανούς ναύτες

– με τη θύμηση του νερβάλ rend-moi le pausilippe

et la mer d’ Italie & ζώντας

πάνω στο λόφο του ποζίλιπο κάτω

από κάποιου γκάνγκστερ την αίθουσα χορού

ανάμεσα σε καρδερίνες

στον κόλπο της νάπολης

σ’ ένα πέτρινο εξοχικό

πάνω από πορώδη σπήλαια που το χειμώνα μέσα τους

χτυπούσε η θάλασσα γλυκέ ζεράρ

εκατό χρόνια

έχουν αυξήσει την ερήμωση