Περπατούσα μέσα στην πόλη πέρασα πρεσβείες στο χρώμα της όμπρας
και παλάτια που είχαν σειρές από πεύκα
χοντρά φοινικόδεντρα δίπλα σε μπαλκόνια
η ζέστη κάτι
που μπορούσες στ’ αλήθεια να αγγίξεις
τα χαμίνια με πανούργα
εγκληματικά πρόσωπα
πίσω από αμερικανούς ναύτες
– με τη θύμηση του νερβάλ rend-moi le pausilippe
et la mer d’ Italie & ζώντας
πάνω στο λόφο του ποζίλιπο κάτω
από κάποιου γκάνγκστερ την αίθουσα χορού
ανάμεσα σε καρδερίνες
στον κόλπο της νάπολης
σ’ ένα πέτρινο εξοχικό
πάνω από πορώδη σπήλαια που το χειμώνα μέσα τους
χτυπούσε η θάλασσα γλυκέ ζεράρ
εκατό χρόνια
έχουν αυξήσει την ερήμωση
ο πύργος είναι πράγματι πεσμένος και ο ήλιος σκοτείνιασε
ξεπερνώντας την απελπισία το μεγάφωνο πνίγει
καρδερίνες βράχους σπήλαια
τα πάντα στα χέρια των κακοποιών
παρόλα αυτά πέρασα τον καιρό μου κάνοντας όνειρα μες από τούτη
την φανταστική καταστροφή
περπατώντας σε ανήμερα σοκάκια φίσκα στην μπουγάδα
με κίτρινες κολοκύθες στα παράθυρα και
γκρεμισμένες λιθοδομές πολέμων
ανθρώπινη διαφθορά
τόση πολλή και ανέλπιστη που γελάω
μέχρι που άξαφνα ανάμεσα στις λαδωμένες και λιγδιασμένες πατσαβούρες
και τους τροχούς και τα αξόνια ενός γκαράζ
είδα τις γλυπτές γυμνές φιγούρες ενός
κλασικού διαζώματος
εκεί πάνω από τα διαλυμένα
εξαρτήματα των αυτοκινήτων!
τέλειο! και πόσο παράξενο! το γκαράζ!
να καταπίνει τη σαρκοφάγο!
ήρεμα τον μηχανικό να ψεκάζει
το χρώμα σ’ έναν προφυλακτήρα
μια ο λάπηθος & μια ο κένταυρος τον παρατηρούσαν!
ροή
αλόγιστης σάρκας!
ντόμπροι μηροί! μάτια
της αφροδίτης!
της μεσογείου ο μύθος
βρισκόταν σ’ εκείνο το γκαράζ
εκεί που μελαψοί γεροδεμένοι
νέοι δεν έβλεπαν τίποτα ασυνήθιστο
στο έργο τους
ανάμεσα σε ήρωες νεκρούς και θεούς
τον ερμή όμως είδα μες στο ουράνιο τόξο
του σκούρου λαδιού πάνω στο πάτωμα
να καθρεφτίζεται
και τα άγρια μαλλιά της σίβυλλας
καθώς τα λόγια της κόχλαξαν
παράφρονα και πνίγηκαν
κάτω απ’ της μηχανής το μουγκρητό.
Μιά μικρή διόρθωση στο τυπογραφικό. Το ορθό είναι Rends-moi le pausilippe
Καλή ομοφυλοφιλική αμερικανική ποίηση. Ό,τι επιλέγει να μεταφράσει ο κύριος Λειβαδάς το πράττει καλά. Επαίοντας γαρ.
Κύριε Μίχο,
Υπάρχουν ενδεικτικά ποιήματα του Harold Norse στο σημαντικό βιβλίο, για τα ελληνικά δεδομένα, “Ανθολογία Μπιτ Ποίησης”, Εισαγωγή-Μτφρ. Γιάννης Λειβαδάς, Ροές 2003.
Κύριε Ρεούση, αν η ποίηση του Χάρολντ Νορς είναι για σας “καλή ομοφυλοφιλική αμερικανική ποίηση” τότε το κουλούρι γράφεται με ωμέγα. Προς τι ο χαρακτηρισμός αυτός; Ή είναι καλός ποιητής, ή δεν είναι – σύμφωνα πάντα με τη δική σας γνώμη.
Τα δικά σας “ποιήματα” που είδαμε πριν από δυο τρεις μέρες πώς να τα ονομάσουμε; “κακή ποίηση λόγω ανοησίας;” ή “απλώς κακή ποίηση;”
Δεν χρειάζεται να απαντήσετε.
Κυρία Μαρία Κ. Οι ομοφυλόφιλοι αν δεν απατώμαι έχουν κερδίσει εδώ και καιρό το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζοναι όπως θέλουν. Εξάλλου η όποια σεξουαλική ταυτότητα δε φέρει πλέον και κατανάγκη αρνητικές συνδηλώσεις. Δηλαδή θα σας πείραζε αν για παράδειγμα ο κύριος Ρεούσης αποκαλούσε το σχετικό ποίημα του Νορς απλά ερωτικό; Δεν το νομίζω. Εν πάση περιπτώσει πώς προβαίνετε στο δεύτερο ισχυρισμό ότι η ποίηση του κυρίου Ρεούση είναι κακή με βάση τον πρώτο συλλογισμό σας για την “καλή ομοφυλόφιλική ποίηση”. Υπάρχει ένα λογικό χάσμα. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι η αξιολογική κρίση σας για τα ποιήματα του κυρίου Ρ. είναι ορθή πάνω σε ποια βάση ή θεωρία τη βασίζετε; Επιχειρηματολογήστε γιατί από πρόχειρους χαρακτηρισμούς θετικούς ή αρνητικούς για τον οιονδήποτε ποιητή έχουμε χορτάσει. Οφείλουμε να αποδείξουμε κυρίως σε εμάς τους ίδιους που ασχολούμαστε με την ποίηση ότι είμαστε σοβαροί.
Αγαπητέ Γιώργο Καλοζώη. Δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους. Εδώ όμως γίνονται ποιητικές παρουσιάσεις και το ποίημα του Νορς (παρότι είναι γνβστό πως είναι ομοφυλόφιλος) δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Μάλλον αρνητικές διαστάσεις λαμβάνει λοιπόν η κατάταξή του σε αυτόν τον χώρο. Και εξόσον καταλαβαίνω ούτε για ερωτικό ποίημα πρόκειται, είναι προφανές.
Να επιχειρηματολογήσω άλλως δεν δύναμαι, εξάλλου δεν είμαι ποιήτρια, μόνον λάτρης της ποίησης με δανεικά βιβλία, δανεικούς φίλους ποιητές και δανεικά μυαλά…
Αυτό θεωρώ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ.
Σας εύχομαι ότι καλό.
Κυρία Μαρία Κ.
Δεν έγραψα τυχαία “ομοφυλοφιλική” και όχι “ομοφυλόφιλη”. Σας πάει καλύτερα το “ποίηση αποκλίνοντος ερωτισμού”; Αναφορικά με το σχόλιο σας για τα προ ημερών δημοσιευμένα “ποιήματά” μου… πέσατε μέσα και σας ευχαριστώ για τους χαρακτηρισμούς. Έχετε απόλυτα δίκαιο… κακή π’ οίηση και α-νόητη! Σας ευχαριστώ και για την ορθογραφική υπόδειξη της λέξης “κουλούρι”. Πίστευα ότι γραφόταν με ωμέγα και υπογεγραμμένη.
Με εκτίμηση
Κώστας ‘Ρεούσης
Υ.Γ. Παράλειψή μου η αναφορά και στο βιβλίο, “Ανθολογία Αμερικανικής Ποίησης του 20ού αιώνα” Εισαγωγή-Μτφρ. Γιάννης Λειβαδάς, Ηριδανός 2007, όπου και εκεί υπάρχουν ποιήματα του Harold Norse.
Ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω. Γράφω στον κύριο Καλοζώη και απαντά ο κύριος Ρεούσης; Μένω άφωνη. Κύριε Ρεούση εύχομαι, όσο αφορά τα δικά σας “ποιήματα” να μην σοβαρολογείτε, αστειεύεστε. Κύριε Καλοζώη, πιστεύετε πως αυτά τα κείμενα αντέχουν σε οποιαδήποτε κριτική; Κατατάσσονται στην λογοτεχνία; Είμαι η μόνη που το πιστεύω;
Κυρία Μαρία Κ.
Να σας εξηγήσω. Την ώρα που απαντούσα στο σχόλιό σας της Παρασκευής (σήμερα Δευτέρα το είδα), εσείς απαντούσατε στον κύριο Καλοζώη. Ώσπου να αναρτηθεί είχε προστεθεί το δικό σας (7) και ακολούθησε το δικό μου (8). Μήπως έπρεπε να ακολουθήσω την παραίνεσή σας…” Δεν χρειάζεται να απαντήσετε.”; Στα “ποιήματά” μου δεν επανέρχομαι. Ισχύει ό,τι σας έγραψα. Το χαρακτηρισμό μου για τη ποίηση του Norse, λανθασμένα τον προσλάβατε ως αρνητικό, τουναντίον. Δείτε στα δικά μας και στην Ερωτική Σχολή της Θεσσαλονίκης… Χριστιανόπουλος-Ιωάννου-Ασλάνογλου… Δαγκωτό στον ποιητή των “Ωδών στον Πρίγκηπα” και του “Δύσκολου Θανάτου” και στον Ιωάννου για το “Δούλος Ιερός του Έρωτα”.
Με εκτίμηση
Κώστας ‘Ρεούσης
Αγαπητή Μαρία Κ. Μη νομίζετε ότι και γω υπερασπίζομαι τους ομοφυλόφιλους . Δεν το κάνω γιατί δεν είναι κατηγορούμενοι. Δεν υπερασπίζομαι τους τρελούς γιατί δεν επέλεξαν την αρρώστια τους. Δεν υπερασπίζομαι όσους κλείνονται σε μοναστήρια γιατί είναι επιλογή τους. Ούτε και τη γλώσσα σε τελευταία ανάλυση υπερασπίζομαι αφού δεν είμαι η γλώσσα αλλά υπάρχω μέσα της. Όμως υπερασπίζομαι το δικαίωμα σε ένα κόσμο που μόνο απαντά χωρίς να ακούει να ρωτώ. Γιατί μου αρέσει ή δεν μου αρέσει ένα ποίημα;
Λειβαδά,
όντως είναι πολύ ύποπτο αυτό που συνέβηκε με το μπλογκ σου, πρέπει να το ερευνήσεις οπωσδήποτε, γιατί αφορά όλους μας όσους κινούμαστε διαδικτυακά. Για αυτό άφησα το σχόλιο που λες, ως αποδεικτικό στοιχείο. (και πλέον το έσβησα καθ’ υπόδειξή σου).
Να σαι καλά πάντως. Κι ας με απειλείς.
Κύριε Αραβανή κατ’ αρχάς θα ήθελα πριν το δικό σας σχόλιο να αναρτηθεί το δικό μου τελευταίο για να ξέρουν όσοι επισκεφθούν το Ποιείν τι εννοώ. Το δικό σας μόνον δεν λέει τίποτε απολύτως.
Αυτό θα μιλήσει και από μόνο για την κατάσταση στο σύνολό της και για το αν σας “απειλώ” όπως διατείνεστε. Άλλο ανήκουστο αυτό!
Ευγενής σίγουρα δεν θα ακούγομαι στα δικά σας αυτιά, το παραδέχομαι. Αλλά ως εκεί, παρακαλώ. Άλλοι τραμπουκίζουν…
Από εσάς, και για δική σας μάλιστα απεμπλοκή από το όλο ζήτημα θα ήθελα μόνο να μου παραδώσετε το ip του εν λόγω κυρίου, τίποτε άλλο. Πιστεύω πως σήμερα 9/12 δεν θα δείτε μόνον τη δική μου αντίδραση πάνω σε αυτό το γεγονός.
Ελπίζω μόνο να μην σβηστεί και αυτό το μήνυμα, όπως τα προηγούμενα.
Ξεκάθαρα πράγματα, αλλιώς στοχοποιείται απ’ ευθείας το Ποιείν, αν το συνειδητοποιείτε…
Για ότι άλλο στην διάθεσή σας.
(Υ.Γ.) Το σύνολο όλων αυτών των σχολιασμών αποθηκεύεται.
Λειβαδά,
όλα τα σχόλια που διαγράφονται χωρίς να αποθηκεύονται, χάνονται. Επίσης σβήνονται τα χυδαία μηνύματα, όπως τα 2 που έγραψες, που ενώ είχες δίκιο σε αδικούν. Επειδή ζούμε άγριες μέρες, σου δηλώνω, οτι απεμπλέκομαι από την ιστορία σου και κοιτώ την ιστορία μας, έξω στους δρόμους. Ελπίζω να το δεκτείς. Δεν θα επανέλθω. Το δικαίωμά μου να διαγράφω τα σχόλια που νομίζω οτι δεν έχουν θέση στο Ποιείν, θα το διατηρήσω ό,τι και να λες και να κάνεις.
Κύριε Αραβανή δεν μιλάτε σε χθεσινό άνθρωπο. θα θέλατε να επαν-εμφανίσετε τα δήθεν “χυδαία” μηνύματα που έγραψα για να κριθούν από μόνα τους; Έχω κρατήσει όλο το χθεσινό ιστορικό καθώς και τα e-mails που έστειλα στον κύριο Παστάκα για να διαφυλάξω την θέση μου και την έκθεσή μου στο Ποιείν.
Χυδαία θεωρώ την άποψή σας. Όλα τα σχόλια που έγιναν βρίσκονται στην διάθεση οποιουδήποτε ανά πάσα στιγμή. Το ζήτημα της εκτεταμένης παραμονής του εν λόγω σχολίου ενώ διαγράφηκαν τα δικά μου σας καθιστά υπεύθυνο. Το σβήσατε τόσο καθυστερημένα και μάλιστα μετά από τα σχόλιά μου που ανακοίνωναν την αποστολή των στοιχείων του Ποιείν στο τμήμα απορρήτου του Google για να εξακριβωθεί ποιος έγραψε το μήνυμα και πώς κατάφερε να εισέλθει, παρανόμως, στα αρχεία του δικού μου υπολογιστή. Αυτό νομίζω ότι λέει από μόνο του κάτι και επισημαίνει την σοβαρότητα του γεγονότος.
Το μπλέξιμο φαίνεται να βρίσκεται εδώ μέσα κύριε Αραβανή και όχι στους δρόμους που το τοπίο είναι πιο ξεκάθαρο.