Προϋπόθεση για την παρούσα έκδοση υπήρξε η εκπόνηση της εργογραφίας του Μάριου Βίττι από την Αμαλία Κολώνια, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Βιτέρμπο. Πρόκειται για την πλήρη και λεπτομερή καταγραφή δημοσιευμάτων του συγγραφέα, που καλύπτουν πάνω από μισόν αιώνα, πρωτότυπων κειμένων (άρθρων ή αυτοτελών έργων) και μεταφράσεων, από το 1946 ώς το 2005, η οποία καταλαμβάνει εδώ το Γ΄ Μέρος του βιβλίου. Η εργογραφία συνοδεύεται από εκτενές «Αυτοβιογραφικό σχόλιο» του συγγραφέα (Δ΄ Μέρος), ο οποίος, έχοντας στα χέρια την καταγραφή αυτή και αναλογιζόμενος τα πεπραγμένα της ζωής του, μπήκε στον πειρασμό να σχολιάσει τα λήμματα, και βέβαια να δοκιμάσει την αντοχή της μνήμης και την αφηγηματική του ικανότητα. Αρχίζοντας από τα παιδικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη και τα πρώτα μαθητικά γραφτά, αφηγείται με ευχάριστες λεπτομέρειες και με φόντο το κοσμοπολίτικο περιβάλλον μέσα στο οποίο έζησε τις περιστάσεις που τον οδήγησαν να αφοσιωθεί στη νεοελληνική λογοτεχνία και να δημιουργήσει το συγγραφικό και ερευνητικό του έργο.
Στο Α΄ Μέρος του βιβλίου ο συγγραφέας συγκεντρώνει 15 κείμενά του αντιπροσωπευτικά του τρόπου εργασίας του, τα περισσότερα (ιδίως των δεκαετιών του ʼ50, του ʼ60 και του ʼ70) δυσεύρετα σήμερα, που αφορούν τα κεντρικά θέματα των γραμματολογικών του ερευνών: τον Σολωμό, τον Τζουζέππε Μόντι και τα ιταλικά γράμματα, τον Κάλβο, τη λογοτεχνία του 17ου αιώνα και τη σύνδεσή της με την κρητική και την ευρωπαϊκή παράδοση, τον Ελύτη και τον υπερρεαλισμό, τις πρωτοπορίες του ʼ30, τον Καρυωτάκη, τον Σεφέρη και τη γενιά του ʼ20, το πρόβλημα της παράδοσης, την ελληνική ηθογραφία και τον Μυριβήλη, κ. ά.
Στο Β΄ Μέρος του βιβλίου ο συγγραφέας περιέλαβε αποσπάσματα από συνεντεύξεις του στον ελληνικό τύπο, δείγματα του τρόπου σκέψης του και της αδιάλειπτης ανταπόκρισής του στο αίτημα της επικοινωνίας, της στάσης του εν γένει απέναντι στα κοινά.

(πηγή: www. miet.gr)

Ο ελάχιστος κήπος
Άνοιξες την πόρτα
και ήταν που λες μέσα η νύχτα
παγιδευμένη
χωρίς ψωμί για βδομάδες ολόκληρες
Τέτοιος άνθρωπος είσαι
αφήνεις τις βρύσες ανοικτές
τις πληγές να ματώνουν
φοράς τα γυαλία σου ανάποδα
και με βλέπεις με τα παιδικά μου παπούτσια
και την κάλτσα κάτω απ΄το γόνατο
Ναι αλλά τα γόνατά μου μεγάλωσαν σαν της Αλίκης
πήρε ο κήπος μας φωτιά απ΄’ το πολύ φεγγάρι
και οι φωνές των καλεσμένων
ακόμα κυνηγάνε το γατάκι
μέσα στο πηγάδι
Τώρα βλέπω το δωμάτιο
κάπου ψηλά
μικρό στο βάθος το κρεβάτι μου
Άγρια πράγματα αποκοκρουστικά
προκρουστικά

Αυτό που ένας άνθρωπος πίστεψε πως ήταν
Αυτό που ήταν
Και αυτό που υπήρξε.
(Ανδριανού Απομνημονεύματα)

(Φραγκογιαννού)

Το ʽξερε πως είχε ανατεθεί σʼ εκείνη
Το θεάρεστο έργο
Να γλιτώσει όλα εκείνα ταʼ αθώα βρέφη
τα «κοριτσούδια»
Από τη μοίρα του φύλου τους
Απʼ την κατάρα του ριζικού τους
Ω, αν μπορούσε μʼ ένα φύσημα μονάχα
Να τα εξαφάνιζε
Έπρεπε όμως να σκάψει
Με τα ροζιασμένα χέρια της
Απύθμενα πηγάδια
Να τα ρίξει μέσα
Έπρεπε με τα ίδια μαξιλάρια
Που θαʼ κρυβαν αργότερα
Εκείνες τις παράτολμες, εφηβικές χυδαίες σκέψεις
Να τα πνίξει
Να ταʼ απαλλάξει από την φτήνεια των ηδονών,
Από οδύνες και ωδίνες
Διαπομπεύσεις, εξευτελισμούς
Απʼ τη μιζέρια ίσως ακόμη κι από την αθλιότητα
Των γηρατιών
Εκείνη η αγαθή γερόντισσα
Ο άγγελος σωτήρας τους
Η Φόνισσα.

Κυκλοφόρησε:

Μετά από μακρύ ταξίδι στο διαδίκτυο

σε έντυπη πλέον μορφή

( παρουσίαση , κριτικές , προσεγγίσεις , σχόλια σε εύθετο χρόνο )

στα βιβλιοπωλεία :

Νικολe-τάκης
Σοφούλη 3, 151 21 Πεύκη
Τηλ. 210 80 20 153
www.nikoletakis.gr
e-mail: info@nikoletakis.gr
Bιβλιοθήκη του ναυτίλου
Χαρ. Τρικούπη 28 106 79 Αθήνα
Τηλ. 210 3616 204, Fax: 2103616369
e-mail: nafbooks@otenet.gr

“ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕΤΙ ΠΟΥ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΑ”
ASH IN ART, 2007

ΧΡ. ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
Αξία ανεκτίμητη ο χρόνος,
μόνο έτσι βεβαιώνεται το καθετί μας.
Αυτούς τους καιροσκόπους που
μας λένε ζήσε το τώρα
χωρίς να ξέρεις το αύριο γιατί;
Και πώς όσοι ποντάρουν στο τώρα
δικαιώθηκαν ως ανεκτίμητοι στο χρόνο;
Και πώς όσοι ποντάρουν στο αύριο
με σχέδια και μακέτες
είναι στα αζήτητα;
Περίεργα πράγματα.
Μήπως να ζήσουμε
όπως οι αρκούδες στην Ανταρκτική.
Μισό χειμερία νάρκη
μισό κυνήγι για τροφή.