Ο ελάχιστος κήπος
Άνοιξες την πόρτα
και ήταν που λες μέσα η νύχτα
παγιδευμένη
χωρίς ψωμί για βδομάδες ολόκληρες
Τέτοιος άνθρωπος είσαι
αφήνεις τις βρύσες ανοικτές
τις πληγές να ματώνουν
φοράς τα γυαλία σου ανάποδα
και με βλέπεις με τα παιδικά μου παπούτσια
και την κάλτσα κάτω απ΄το γόνατο
Ναι αλλά τα γόνατά μου μεγάλωσαν σαν της Αλίκης
πήρε ο κήπος μας φωτιά απ΄’ το πολύ φεγγάρι
και οι φωνές των καλεσμένων
ακόμα κυνηγάνε το γατάκι
μέσα στο πηγάδι
Τώρα βλέπω το δωμάτιο
κάπου ψηλά
μικρό στο βάθος το κρεβάτι μου
Άγρια πράγματα αποκοκρουστικά
προκρουστικά
Ωραία ρούχα στο χρώμα της φωτιάς
στην Κατερίνα
Αυτή η ζέστη που με περιμένει
σαν να με περίμενε από παλιά
Έχει πάρει τα μέτρα μου
ξέρει τα σωθικά μου απέξω
(σου δίνω έναν κόκκινο λαβύρινθο
δώσε μου μια μικρή αναβολή)
Για τις σκέψεις μου ούτε καν το συζητάω
αυτές δεν έχουν στροφές
χτυπάνε σε τοίχο
κι εγώ ρίχνω γάλα στον καφέ μου
(αραιώνοντας το μαύρο)
προσποιούμαι ακίνητη μέσα στον κόσμο
Είναι τύχη, συλλογίζομαι,
να ονομάζεις τα πράγματα
έστω και με καθυστέρηση
Να βρίσκεις τόσο πρωτότυπα ρούχα
σ’ αυτό το χαμένο κατάστημα
Εκείνοι που φοράνε το δέρμα τους
Εκείνοι που φοράνε το δέρμα τους
με το σκληρό του τρίχωμα από μέσα
εμείς νομίζουμε πως είναι χαμογελαστοί
νομίζουμε πως τους χτυπάνε τα παπούτσια
Τραβούν ξαφνικά τα μαχαίρια τους
χαράζουν ένα στόμα στον τοίχο
Μίλα! φωνάζουν
Κάθετα στι πεπρωμένο της παλάμης τους
κόβουνε τη γραμμή της τύχης
Μίλα! φωνάζουν
Τη μάνα σου
που τόσο καιρό μας τρως απ΄το ψωμί
και τώρα μιλιά δε βγάζεις
Η Γιάννα Μπούκοβα γεννήθηκε στη Σόφια της Βουλγαρίας το 1968. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας. Το 1994 εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα. Ασχολείται με τη μετάφραση και την επιμέλεια κειμένων ελληνικής λογοτεχνίας και φιλοσοφίας στα βουλγαρικά.
Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές: Τα Παλάτια του Διοκλητιανού (Σόφια 1995) και Lodka v okoto (Σόφια 2000). Ποίηματα και διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά και κροατικά.
Ποιήματα από τον Ελάχιστο Κήπο έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Να ένα μήλο, Εντευκτήριο και Η λέξη.
polu endiaferon…
Και τα πεζο-ποιήματά της που εμπεριέχονται στο βιβλίο, είναι πολύ ενδιαφέροντα.
Από τα παραπάνω “κόλλησα” στο:
Είναι τύχη, συλλογίζομαι,
να ονομάζεις τα πράγματα
έστω και με καθυστέρηση
Να βρίσκεις τόσο πρωτότυπα ρούχα
σ’ αυτό το χαμένο κατάστημα
Αυτή η ζέστη που με περιμένει
σαν να με περίμενε από παλιά
Έχει πάρει τα μέτρα μου
ξέρει τα σωθικά μου απέξω
(σου δίνω έναν κόκκινο λαβύρινθο
δώσε μου μια μικρή αναβολή)
ke ego areono to mayro alla me kokino poli kalo poli kalo sigharitiria