`

Η ποιήτρια

1
Κρέμες προσώπου για νεότητα και ομορφιά,
αλλά οι ρυτίδες της δίνουν ουσία στην ποίησή της.

2
Η μοναξιά της: όταν ο υπολογιστής
αποσυνδέεται από το δίκτυο.

3
Νόμιζε πως μπορούσε νʼ αναθεωρήσει
τη ζωή της όπως αναθεωρούσε τα ποιήματά της.
Αυτό θα πει ποιητική αδεία.

4
Κάθισε στο γραφείο της
για να μπορέσει η νόησή της
να την φθάσει εγκαίρως.
Χρειάζονταν όλη της τη δύναμη
απλώς να την ακολουθήσει.

5
Η συμπόνια της, η φροντίδα της, η διαλλακτικότητά της,
την αλυσόδεσαν όταν έμαθε τους ανθρώπους.

6
Όταν χώρισε έβαλε
τη βέρα της σʼ ένα κουτάκι
στο πίσω μέρος ενός συρταριού.
Τώρα αμφιβάλλει για τον εαυτό της
μόνο για αγάπη.

7
Σηκώνει το τηλέφωνο
και βάζει αυτί και στόμα
στη χθεσινή μπαγιάτικη κουβέντα.
Αλλά η μελαγχολία αρχίζει από τα μάτια.
Καθότι ποιήτρια θέλει να δει κόμμα,
άνω και κάτω τελεία, ερωτηματικό,
απόστροφο, παύλα και την τελεία.

8
Δεν μπορεί να αιτιολογήσει τη ζωή της,
δεν μπορεί να αποκηρύσσει τα χρόνια της,
μα τουλάχιστον τα ποιήματα
είναι δικά της.

9
Δεν έχει έμμηνη ρύση.
Δεν μπορεί πια. Το αιδοίο της θα πρέπει
να είναι συγκολλημένο, όπως
και οι ελπίδες της.

10

«Ή βουλιάζουμε
ή ο ουρανός υψώνεται,»
μου είπε κάποτε.
Ήθελα νʼ ανταποκριθώ
λέγοντάς της ότι με καυλώνει.

11
Το γέλιο της είναι ο πιο σοβαρός ήχος
έχοντας γράψει ένα ποίημα. Είναι ο τρόπος
να γελοιοποιεί τον εαυτό της
που έγραψε κάτι
παρά τίποτε.

12
Τα ποιήματά της ήταν πάντα
από την λάθος πλευρά των ονείρων της.
Αλλά έχουν να κάνουν με την αγάπη
όπου το κενό καραδοκεί.

15/7/2014
`

Σκέψεις δεύτερες

Για τις επιλογές που στη ζωή σου κάνεις,
ποτέ μη μετανιώνεις.
Μην αρνηθείς της εκλογής σου την χαρά και την ελευθερία
σκεπτόμενος διαρκώς τα οφέλη
που μιαν άλλη επιλογή θα σου ʽχε φέρει.
Μπροστά σου πάντα να κοιτάζεις.
Κι αν παρʼ όλα αυτά,
δεύτερες σκέψεις το μυαλό σου κατακλύζουν,
του Λωτ τη στάση – με κάθε κόστος –να κρατήσεις.
Αλλιώς, κι αν περπατείς πάντα θα μένεις πίσω
και μια βροχή θα σε κυλήσει αρμυρό νερό στο χώμα.

*

Μισοτελειωμένα

Πολύ κουραστική ημέρα σήμερα,
και μόνο κάτι λίγους κατόρθωσε
όλο κι όλο στίχους να συγγράψει.
Ολημερίς με λέξεις πάλευε,
πότε να γράφει και να σβήνει,
πότε νʼ αφαιρεί ή να προσθέτει
κι όλο το μέτρο στο τέλος του χαλούσε.
Σηκώθηκε αφήνοντας το ποίημα στη μέση.

Κάπως έτσι λοιπόν τα χρόνια πέρασαν
και γέμισʼ η ζωή του πράγματα ατέλειωτα.
Κι όλο με ψευδαισθήσεις τον εαυτό του έτρεφε
πως έχει καιρό και κάτι επιτέλους θα τελειώσει.

ΚΩΙΑ

Νησί των Μακάρων

Κως Καλοκαίρι, Καρδιά Ιουλίου

Ξημερώνει· ανατολικά τα νερά της θάλασσας

Ανταυγάζουν έντονα το φως του ήλιου

Η Λεωφόρος των Φοινίκων φωτίζεται

Σε σημείο που να πονούν τα μάτια χωρίς γυαλιά ηλίου

Οι τελευταίοι ξενύχτηδες των μπαρ

Αποσύρονται ράθυμα με κυρτωμένη ράχη

Οι κόρφοι γυναικών σταμάτησαν να σπαρταρούν

Τα φωτιστικά από μαντέμι του δήμου σβήνουν

Το λιμάνι με την κρεμαστή γέφυρα και τον

Αρχαίο πλάτανο, λαμποκοπά

Ψαροκάικα πηγαινοέρχονται και φορτηγά πλοία

Ξεφορτώνουν υλικά οικοδομής μέσα στη σκόνη

Σκάφη αναψυχής ζεσταίνουν τις μηχανές τους

Να υποδεχτούν – ο τόπος ντουμάνιασε – τους

Τουρίστες που περιμένουν στη σειρά να επιβιβαστούν

Και τα γύρω νησιά να περιηγηθούν: Νίσυρο-Κάλυμνο-Λέρο

Πάτμο και στην Αλικαρνασσό το Bοdrum

Οι σερβιτόροι με τους βοηθούς τους στρώνουν

Τα τραπέζια και συνομιλούν με δυνατή φωνή

Στον αέρα μυρωδία φρέσκια μπουγάτσας

Με κανέλα και ζάχαρη άχνη, ένα εσπρέσο στα όρθια

Στο καφέ κάτω από το δημαρχείο, το πρακτορείο

Εφημερίδων άνοιξε τις πόρτες του και το καπνοπωλείο

Με τα λαχεία σήκωσε τα ρολά, η μέρα φώτισε για τα

Καλά και οι πρώτοι μουσαφίρηδες φάνηκαν στους

Ποδηλατοδρόμους, φέρνοντας μαζί τους

Τα Ερωτικά στο βλέμμα τους, αυτά που τρέφονται

Με γάλα αλόγων, βλέμματα που σαγηνεύουν

Σαν τα κυδώνια τόξα, αυτά τα ήδοντα που σου

Ξυπνούν επιθυμίες και προκαλούν ζάλη

Έρχονται ακάλεστα τη λεία τους εύκολα νʼ αρπάξουν

Α! Τι Έλεγα; φέρνοντας μαζί τους έναν άλλο χρόνο

Που παίρνει τη γέψη του πρωινού και αλλού την πηγαίνει

Το “πΟΙΕΙΝ” γιορτάζει φέτος τα δέκα χρόνια λειτουργίας του. Θα είμαστε και πάλι μαζί σας τη Δευτέρα 18 Αυγούστου. Καλό Καλοκαίρι!

`

*

Πώς ευχαριστιέμαι
μέσα στο σουβλατζήδικο
που έχει ο πατέρας σου

κάθεσαι στο ταμείο

στάζει ο γύρος
την ώρα που γυρίζει
στάζει και ο ιδρώτας σου
πάνω στο λευκό σου στήθος

*

ΤΟ ΝΕΡΩΜΕΝΟ ΚΡΑΣΙ

Στο πρώτο συμπόσιο
είχαν σουρώσει στα γρήγορα
και τότε ο Ησίοδος
τους είπε την αρχαία συνταγή:

-για κάθε κούπα κρασί
θα ρίχνουμε 2,5 κούπες με νερό
μες στο κροντήρι

κι έτσι τα επόμενα συμπόσια
κύλησαν μες στη νηφαλιότητα

*

800 γραμμάρια ζυγίζει
το μεγάλο σου βιβλίο
και στις σελίδες του
κατάφεραν και χώρεσαν
με άνεση
8000 ποιηματάκια

`

ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Αθαλάσσης τοπίο, στρατώνες
και μάντρες, δέντρα
με ξέψυχα φύλλα, υπτίως
ο Άρων τα λοίσθια πνέει, στη λάβρα
γυροφέρνει ο δαίμων, και πτύει
κουκούτσι αθέμητο το μέγα του Ω!
Μην απορείτε λοιπόν, που
στη συνέχεια θα δείτε μια σαύρα
στις ώχρες, δεινή και τεράστια
να σπεύδει, στο στόμα της λάφυρο
ο σαυροκτόνος Απόλλων, κουκλί
πορσελάνη αξίας μπαρόκ Βοημίας.
Και δείτε που θέλει να κρύψει τη λεία
στη φλεγόμενη βάτο.