…αρχίζουν και τα άτομα να υιοθετούν
την ηθική των κρατών…(1)

Aναλογιζόμενος κανείς τα περί της ανθρώπινης δραστηριότητας, εύκολα φρίττει: εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, πόλεμοι, δουλεία, τρίτος κόσμος, διαφθορά, ρατσισμός, κοινωνικοί αποκλεισμοί, περιβαλλοντικός βιασμός… η λίστα των αυτονόητα παραλόγων και συγκοινωνούντων δεν έχει τέλος. Στο τεράστιο γιατί που διογκώνεται από την ανατροφοδοτούμενη βαρβαρότητα, αντιγράφω μιαν ερμηνεία απώτατου προσανατολισμού από την «Κοινωνιοβιολογία» του E.O. Wilson (2) :

…H H ανθρωπολογική βιβλιογραφία βρίθει κοινωνιών με εμφανείς αναποτελεσματικότητες και ακόμη και παθολογικής φύσης ελαττώματα-εντούτοις αντέχουν. Η κοινωνία των σκλάβων της Τζαμάικας ήταν αναντίρρητα παθολογική με βάση τους ηθικούς κανόνες της πολιτισμένης ζωής, και την περιέγραψε με εξαιρετικό τρόπο ο Orlando Paterson (1967): «Αυτό που τη διέκρινε είναι η εκπληκτική παραμέληση και διαστρέβλωση σχεδόν κάθε βασικής προϋπόθεσης της φυσιολογικής ανθρώπινης διαβίωσης. Ήταν μια κοινωνία στην οποία οι πιο «τέλειοι ακόλαστοι» σε όλη την περιοχή ήταν οι κληρικοί˙ στην οποία αφέντες και σκλάβοι περιφρονούσαν το θεσμό του γάμου˙ στην οποία η οικογένεια ήταν αδιανόητη για τη μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού και η πολυγαμία ο κανόνας˙ στην οποία η εκπαίδευση θεωρούταν απόλυτο χάσιμο χρόνου και οι δάσκαλοι αποφεύγονταν σαν την πανώλη˙ στην οποία το νομικό σύστημα συνειδητά αποτελούσε παρωδία όπως και οτιδήποτε θα μπορούσε να αποκληθεί δικαιοσύνη και στην οποία όλες οι μορφές ευγένειας, τέχνης, λαϊκών παραδόσεων είτε απουσίαζαν είτε βρίσκονταν σε πλήρη αποδιοργάνωση. Από το σύστημα ωφελούνταν μόνο λίγοι λευκοί, οι οποίοι μονοπωλούσαν σχεδόν όλη τη γόνιμη γη στο νησί. Και αυτοί, αμέσως μόλις απέκτησαν περιουσίες, εγκατέλειψαν τη γη, την οποία η παραγωγή του δικού τους πλούτου είχε κάνει ανυπόφορη, για τις ανέσεις της μητέρας πατρίδας. Εντούτοις, αυτός ο Χομπσιανός κόσμος διήρκησε επί περίπου δύο αιώνες. Ο πληθυσμός πολλαπλασιάστηκε και η οικονομία ανθούσε.

Πώς μπορεί να διατηρείται μια τέτοια ποικιλομορφία της κοινωνικής δομής; Η εξήγηση μπορεί να βρίσκεται στην έλλειψη ανταγωνισμού από άλλα είδη, με αποτέλεσμα αυτό που οι βιολόγοι ονομάζουν οικολογική αποδέσμευση. Κατά τα τελευταία δέκα χιλιάδες χρόνια ή και περισσότερο, ο άνθρωπος υπήρξε συνολικά τόσο πετυχημένος ως προς την κυριαρχία στο περιβάλλον του, ώστε σχεδόν οποιοσδήποτε πολιτισμός μπορεί να επιτύχει για λίγο, αρκεί να έχει ένα μέσο βαθμό εσωτερικής συνέπειας και να μην αποκλείει τελείως την αναπαραγωγή. Κανένα είδος μυρμηγκιού ή τερμίτη δεν απολαμβάνει αυτή την ελευθερία. Η ελάχιστη αναποτελεσματικότητα στην κατασκευή της φωλιάς, στην ανάπτυξη οσμών ίχνους ή στην πραγματοποίηση γαμήλιων πτήσεων θα μπορούσε να οδηγήσει στη γρήγορη εξάλειψη του είδους εξαιτίας της θήρευσης και του ανταγωνισμού από άλλα κοινωνικά έντομα. Σε ελάχιστα μικρότερο βαθμό, το ίδιο ισχύει για τα κοινωνικά σαρκοφάγα και τα πρωτεύοντα. Εν συντομία, τα ζωικά είδη τείνουν να είναι ασφυκτικά διευθετημένα στο οικοσύστημα, με ελάχιστο χώρο για πειραματισμό ή παιχνίδι. Ο άνθρωπος έχει παροδικά αποδράσει από τον περιορισμό του διαειδικού ανταγωνισμού. Παρόλο που οι πολιτισμοί αντικαθιστούν ο ένας τον άλλο, η διαδικασία είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματική από το διαειδικό ανταγωνισμό στην ελάττωση της διακύμανσης…

Episode list for How I Met Your Mother full movie

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Cromwell hd

Μπλουζάκι χίπικο και παντελόνι τζιν
και στη καρδιά ζωγραφισμένος ο Γκεβάρα
Στα πορνοστάσια με ουίσκι και με τζιν
παίζουν αλέγκρο τη καρδιά μου σε κιθάρα

Αϊ Ρόζα Λούξεμπουργκ τι σου ‘χω φυλαγμένα
Πάνω στο κάρο σ’ είδα το εννιακόσια επτά
Εγώ τότε κοιμόμουνα στο φως του εικοσιένα
Κι εξήντα χρόνια αργότερα σε βρήκα στα χαρτιά

Φυλλάδες κίτρινες και πράσινη χολή
τα νιάτα σου, τα νιάτα μου κι οι εμπόροι
Χρυσό πουλάκι δίχως το κλουβί
για σένα κάνουν τον αγώνα οι τζογαδόροι

Αϊ Ρόζα Λούξεμπουργκ τι σου ‘χω φυλαγμένα
Πάνω στο κάρο σ’ είδα το εννιακόσια επτά
Εγώ τότε κοιμόμουνα στο φως του εικοσιένα
Κι εξήντα χρόνια αργότερα σε βρήκα στα χαρτιά

(Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου, Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος, Δίσκος: “Τροπάρια για φονιάδες”, 1977) Monsters vs. Aliens movie

buy Hit and Run

download This Above All

Σεμνά και ταπεινά!

Από το 1974, οπότε και μπορώ να έχω πολιτική μνήμη γεγονότων που
εξελισσόντουσαν σε πραγματικό χρόνο γύρω μου, θυμάμαι τρεις κυβερνήσεις να είχαν, ξεκινώντας, τη συντριπτική αποδοχή του κόσμου. Αυτή του 1974 υπό τον Καραμανλή, αυτή του 1981 υπό τον Παπανδρέου και τέλος αυτή του 2004 υπό τον ανεψιό Καραμανλή.
Οι πρώτες δυο είχαν να αντιμετωπίσουν ισχυρότατα πολιτικά κατεστημένα και θεσμούς και, χωρίς να έχει νόημα να αρχίσουμε λεπτομερείς καταγραφές και ισολογισμούς και μακριά από ιδεολογικά κολλήματα και ξύλινες γλώσσες, τελικά πέτυχαν σε αρκετά πράγματα.
Αυτή του 2004 εμφανίστηκε ως η λύση στο πρόβλημα «διεφθαρμένο κράτος» και ιδίως σε αυτό που διαμορφώθηκε στη δεύτερη τετραετία του Σημίτη.
Η αποδοχή μάλιστα του κόσμου ήταν τέτοια ώστε το 45%-41% των εκλογών της 7ης Μαρτίου 2004 να μετατραπεί σε ένα 44%-34% στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2004. Επί της ουσίας λευκή επιταγή σε έναν πρωθυπουργό που διατυμπάνιζε το «σεμνά και ταπεινά» ως τον τρόπο προσέγγισης και αντιμετώπισης των προβλημάτων από την πλευρά της κυβέρνησης!
Πέντε χρόνια μετά και (σε μια Ελλάδα καμένη και στην κυριολεξία και με τη φτώχια προ των πυλών) το «σεμνά και ταπεινά» αντικαταστάθηκε με το «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». Βέβαια σε μια πολιτεία όπου οι νόμοι συμβαδίζουν με το κοινό περί δικαίου αίσθημα αυτό δεν είναι κακό. Κάθε άλλο! Κακό είναι, όμως, όταν οι νόμοι παράγουν ανηθικότητα. Και αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει στην Ελλάδα όπου μια μερίδα πολιτών, και μάλιστα σε αιρετά αξιώματα, μπορεί – και το κάνει τελείως ξεδιάντροπα – να παραγράψει τα αδικήματα της με τρόπο πολύ ευκολότερο και απλούστερο από αυτόν των υπόλοιπων πολιτών.
Πέντε χρόνια μετά και αδυνατώ να θυμηθώ άλλη εποχή με τόσο εκτεταμένη απογοήτευση για το πολιτικό σύστημα της χώρας.
Την 7η Ιουνίου 2009 καλούμαστε να στείλουμε τους εκπροσώπους μας στο ευρωκοινοβούλιο.
Την 7η Ιουνίου θα ήθελα τρία πράγματα.
1. Να εκφράσω προς τους πολιτικούς μας ότι δεν πάει άλλο και ότι δεν αντέχω άλλο αυτήν την πολιτική του κανιβαλισμού του κοινού πλούτου! Ότι δεν είναι δυνατόν, την ώρα που η φούσκα του life style σπάζει και μας παρασύρει όλους, άλλοι από αυτούς να ασχολούνται μόνο πως θα «παραγράφουν» αδικήματα (ΝΔ), άλλοι να χαϊδεύουν αυτιά και να ξεχνάνε τις δικές τους ευθύνες (ΠΑΣΟΚ), άλλοι να μην είναι εδώ (ΚΚΕ), άλλοι να εκθειάζουν υποκριτικά – και έχοντας ξεχάσει ότι τη γλώσσα τη βουτάμε που και που στο μυαλό – ό,τι το περίεργο και ακραίο και αυτό μόνο και μόνο για να αλιεύσουν ψήφους (ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ), άλλοι να προωθούνται από τα ΜΜΕ για να συλλέξουν τώρα τη δυσαρέσκεια μπας και εκτονωθεί στις ευρωεκλογές και όχι στις εθνικές (ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ) και άλλοι αφού πέρασαν από παντού, και ανάλογα με τη φορά του ανέμου, (ΜΑΝΟΣ και ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ) να έρχονται να μας σώσουν και πάλι!…
2. Να εκφράσω προς την Ευρώπη ότι δεν την θέλω αποκομμένη από τα πραγματικά προβλήματα (με αυτά της οικονομίας και του περιβάλλοντος στην κορυφή) και εστιασμένη στην τήρηση αριθμών και συμφώνων σταθερότητας που απλώς διασφαλίζουν τα υπερκέρδη των ελάχιστων σε βάρος των πολλών και
3. Να εκφράσω προς την Ευρώπη ότι δε θέλω ούτε την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση ούτε το όποιο ξεπερασμένο και απαξιωμένο παρελθόν, αλλά τη θέλω δημοκρατική με έμφαση στις ανάγκες του πολίτη και με ελεύθερη διακίνηση των προϊόντων της τέχνης και των ιδεών.
Θα ήθελα… να εκφραστούν… ΑΣΕΜΝΑ και ΥΠΕΡΗΦΑΝΑ!

Dead Man dvdrip

Αν με ρωτούσαν, λέει ο Σωτήρης Παστάκας, «ποιο είναι το μυστικό της μακροζωίας σας;», θα απαντούσα πως είναι τα ποιήματα. Αν είμαι ζωντανός, στα πενήντα πέντε μου, το οφείλω αποκλειστικά στα ποιήματα. Πολλές φορές σκέφτηκα να θέσω τέρμα στη ζωή μου, αλλά στάθηκα τυχερός. Κάθε φορά τύχαινε να πέσω πάνω σε ένα ποίημα, αντί να πέσω απʼ το μπαλκόνι μου, και σʼ αυτό το ποίημα χρωστάω κάθε φορά τη μετέπειτα ζωή μου.

Αυτό το ποίημα το ονομάζω «εφημερεύον ποίημα», κι είναι πολύ καλό που τα ποιήματα εφημερεύουν και διανυκτερεύουν, σαν είδος επείγουσας ανάγκης, σαν τα φαρμακεία, ή το «100». Εν αγνοία τους κάποιος μπορεί να τα χρειάζεται ανά πάσα στιγμή, κι αυτά είναι εκεί και περιμένουν, άγρυπνα, όρθια, να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες στον τυχόντα αναγνώστη. Δεν είναι καθόλου εύκολο να κάνεις τον εφημερεύοντα. Οι εφημερίες σου είναι αίμα από το αίμα σου, και δεν πληρώνονται με τίποτα…

Έχοντας προσωπική πείρα από την ιαματική ιδιότητα της ποίησης, συνεχίζει ο Παστάκας, ψυχίατρος στο επάγγελμα, δεν δίστασα μας λέει ποτέ να χαρίσω από την προσωπική μου βιβλιοθήκη, βιβλία και ποιήματα με την υποψία και μόνο πως η ζωή του συνομιλητή μου εξαρτιόταν από το συγκεκριμένο βιβλίο. Με την έλευση του διαδικτύου όλοι εμείς οι χρονίσαντες καταθλιπτικοί, οι υποτροπιάζοντες, οι πιστοί στη φαρμακευτική αγωγή, οι επίμονοι, οι εραστές της καταθλιπτικής διάθεσης και οι κατέχοντες αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, βρήκαμε ένα άλλον τρόπο να συντηρούμε τη φλόγα της ζωής μέσα μας: την ποίηση των μπλογκς!

«Η ποίηση σήμερα» διοχετεύεται και μέσω των ιστοσελίδων. Υπακούοντας στην ιαματική της ιδιότητα, σε μια αντιποιητική εποχή, βρήκε από μόνη της το μέσον για να έρθει να μας σώσει και πάλι. Δεν την ανακάλυψαν οι μπλόγκερς. Η ποίηση ήταν εκεί και τους περίμενε.