download This Above All

Σεμνά και ταπεινά!

Από το 1974, οπότε και μπορώ να έχω πολιτική μνήμη γεγονότων που
εξελισσόντουσαν σε πραγματικό χρόνο γύρω μου, θυμάμαι τρεις κυβερνήσεις να είχαν, ξεκινώντας, τη συντριπτική αποδοχή του κόσμου. Αυτή του 1974 υπό τον Καραμανλή, αυτή του 1981 υπό τον Παπανδρέου και τέλος αυτή του 2004 υπό τον ανεψιό Καραμανλή.
Οι πρώτες δυο είχαν να αντιμετωπίσουν ισχυρότατα πολιτικά κατεστημένα και θεσμούς και, χωρίς να έχει νόημα να αρχίσουμε λεπτομερείς καταγραφές και ισολογισμούς και μακριά από ιδεολογικά κολλήματα και ξύλινες γλώσσες, τελικά πέτυχαν σε αρκετά πράγματα.
Αυτή του 2004 εμφανίστηκε ως η λύση στο πρόβλημα «διεφθαρμένο κράτος» και ιδίως σε αυτό που διαμορφώθηκε στη δεύτερη τετραετία του Σημίτη.
Η αποδοχή μάλιστα του κόσμου ήταν τέτοια ώστε το 45%-41% των εκλογών της 7ης Μαρτίου 2004 να μετατραπεί σε ένα 44%-34% στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2004. Επί της ουσίας λευκή επιταγή σε έναν πρωθυπουργό που διατυμπάνιζε το «σεμνά και ταπεινά» ως τον τρόπο προσέγγισης και αντιμετώπισης των προβλημάτων από την πλευρά της κυβέρνησης!
Πέντε χρόνια μετά και (σε μια Ελλάδα καμένη και στην κυριολεξία και με τη φτώχια προ των πυλών) το «σεμνά και ταπεινά» αντικαταστάθηκε με το «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». Βέβαια σε μια πολιτεία όπου οι νόμοι συμβαδίζουν με το κοινό περί δικαίου αίσθημα αυτό δεν είναι κακό. Κάθε άλλο! Κακό είναι, όμως, όταν οι νόμοι παράγουν ανηθικότητα. Και αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει στην Ελλάδα όπου μια μερίδα πολιτών, και μάλιστα σε αιρετά αξιώματα, μπορεί – και το κάνει τελείως ξεδιάντροπα – να παραγράψει τα αδικήματα της με τρόπο πολύ ευκολότερο και απλούστερο από αυτόν των υπόλοιπων πολιτών.
Πέντε χρόνια μετά και αδυνατώ να θυμηθώ άλλη εποχή με τόσο εκτεταμένη απογοήτευση για το πολιτικό σύστημα της χώρας.
Την 7η Ιουνίου 2009 καλούμαστε να στείλουμε τους εκπροσώπους μας στο ευρωκοινοβούλιο.
Την 7η Ιουνίου θα ήθελα τρία πράγματα.
1. Να εκφράσω προς τους πολιτικούς μας ότι δεν πάει άλλο και ότι δεν αντέχω άλλο αυτήν την πολιτική του κανιβαλισμού του κοινού πλούτου! Ότι δεν είναι δυνατόν, την ώρα που η φούσκα του life style σπάζει και μας παρασύρει όλους, άλλοι από αυτούς να ασχολούνται μόνο πως θα «παραγράφουν» αδικήματα (ΝΔ), άλλοι να χαϊδεύουν αυτιά και να ξεχνάνε τις δικές τους ευθύνες (ΠΑΣΟΚ), άλλοι να μην είναι εδώ (ΚΚΕ), άλλοι να εκθειάζουν υποκριτικά – και έχοντας ξεχάσει ότι τη γλώσσα τη βουτάμε που και που στο μυαλό – ό,τι το περίεργο και ακραίο και αυτό μόνο και μόνο για να αλιεύσουν ψήφους (ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ), άλλοι να προωθούνται από τα ΜΜΕ για να συλλέξουν τώρα τη δυσαρέσκεια μπας και εκτονωθεί στις ευρωεκλογές και όχι στις εθνικές (ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ) και άλλοι αφού πέρασαν από παντού, και ανάλογα με τη φορά του ανέμου, (ΜΑΝΟΣ και ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ) να έρχονται να μας σώσουν και πάλι!…
2. Να εκφράσω προς την Ευρώπη ότι δεν την θέλω αποκομμένη από τα πραγματικά προβλήματα (με αυτά της οικονομίας και του περιβάλλοντος στην κορυφή) και εστιασμένη στην τήρηση αριθμών και συμφώνων σταθερότητας που απλώς διασφαλίζουν τα υπερκέρδη των ελάχιστων σε βάρος των πολλών και
3. Να εκφράσω προς την Ευρώπη ότι δε θέλω ούτε την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση ούτε το όποιο ξεπερασμένο και απαξιωμένο παρελθόν, αλλά τη θέλω δημοκρατική με έμφαση στις ανάγκες του πολίτη και με ελεύθερη διακίνηση των προϊόντων της τέχνης και των ιδεών.
Θα ήθελα… να εκφραστούν… ΑΣΕΜΝΑ και ΥΠΕΡΗΦΑΝΑ!

από Σωτήρης Παστάκας
21 Comments