Ακυρωτικό

Σας θυμήθηκα.
Έξω απʼ τα σκονισμένα τζάμια
Του λεωφορείου μου
Κατεβασμένες ρεκλάμες
Ξέφτια μοντέρνων προσόψεων ―
Τʼ άδεια κελύφη ΠΩΛΕΙΤΑΙ-ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
Όπου χιλιόμετρα ξεπατωμένων σωληνώσεων
Οι αποικίες των κατσαρίδων.

“Η ποίηση του Μιχαλάκη του Πρεζάκια”

Η ποίηση του Μιχαλάκη έχει όπλα και κλεμμένα περίπτερα.
Μαμάδες με δάκρυα, ποντίκια και υπόνομο.
Έχει μια σύντομη επίσκεψη σε δημόσιο άσυλο.
Έχει μια φυγή, στίχους, ράπερς, ένα ποτάμι αίμα.
Η ποίηση του Μιχαλάκη του πρεζάκια ακούγεται αργά μόνο τη νύχτα.
Απαγγέλεται από ετοιμοθάνατους έφηβους σε στενά ιδρωμένα από βροχή.
Η ποίηση του Πρεζάκια ψιθυρίζεται σε φρέσκα βρέφη από μάνες άστεγες.
Η ποίηση του Πρεζάκια είναι νανούρισμα για βρέφη.
Περνάει από το κλάμα στα αυτιά των κοινωνικών λειτουργών.
Σκαρφαλώνει τέσσερις ορόφους και εξαφανίζεται κάπου στα κλεφτά.
Κάπου στο ξημέρωμα.

ΚΥΛΙΟΜΕΝΕΣ ΠΕΤΡΕΣ

Καταστολή.
Με όλα τα επίγεια μέσα
πολύτροπα εκπορεύεται επισυναπτόμενη.
Με βία προσμετρείται το καλό μας
Με μάχες θολές και ήττες αιματηρές
σε όλους τους δρόμους τους γνωστούς
απάνω στα επιλεγμένα οδοστρώματα,
σε κοινή θέα χτυπούν αλύπητα με τα…
Κατάλληλα φάρμακα –
για ορθωμένους μα και κλινήρεις
τριγύρω σκόνη και χημικά.
Το αίμα κοσμεί διστακτικά τους πόρους των κορμιών.
Νεώτερα φάρμακα –
απώλεια συνείδησης, πτώση παλμού πριν απʼ το τέλος.
Τους χάνουμε, βιαστείτε.
Της φυσικής οι νόμοι να οριστούν μέσα απʼ τα χείλη μας.
Ας παύσουν πια τα κρόταλα τώρα.
Να σιγήσουν μες την ακινησία τους,
οι κυλιόμενες οι πέτρες της καταστολής.

ΦΩΝΗ/ SES

χθες τράβηξα λίγο τον πόνο των χεριών σου
σώπασες
πήγα και δοκίμασα σε μια μεγάλη πέτρα τη φωνή μου

dün biraz sancısını çektim ellerinin
sustun
gidip büyük bir taşa sesimi denedim

ΘΕΩΡΗΣΕ ΜΕ ΠΟΥΛΙ/ KUŞ SAY

μη με φιλάς εδώ
πήγαινέ με στο δάσος
θεώρησέ με πουλί
που πασπατεύει τα γένια σου

beni burada öpme
ormana taşı
kuş say
sakallarını eşeleyen

Ρουθ Φίσερ

Είσαι η Ρουθ Φίσερ
και μόλις κόπηκες με το μαχαίρι.
Άλλη ροή αυτά τα αίματα
κακό σημάδι-
χτυπάει το τηλέφωνο.

Είσαι η Ρουθ Φίσερ
και μόλις πέθανε ο άντρας σου.
Τα ρίχνεις όλα κάτω,
να και το ασύρματο,
να και το ροστ μπιφ,
τα τάπερ,
τις κουτάλες,
τα αλάτια.
Ο κόσμος κι η κουζίνα σου
το ίδιο ένα χάος.
Δερ χαζ μπιν εν άξιντεντ.
Πάει ο πατέρας σου,
πάει και το φαγητό μου.