Ιωάννα Διαμαντοπούλου, Τέσσερα Ποιήματα
15Ιαν
1.
Σε στενεύουν τα ίδια λόγια χρόνια μετά
κι η πόλη που δεν άνοιξε τα παράθυρα της
με τους αγκώνες στηριγμένους στο πρεβαζι να δούμε μιά παρέλαση .
Να κι η προκαθορισμένη γαλάζια εκδρομή,
πήρες μαζί σου πιο πολύ από τα χρειαζούμενα,
στριμωξες μέσα κι έναν πικρό χειμώνα , για παν ενδεχόμενον.
Αμετανόητες παρελάσεις…
2.
Παραδόθηκα.
Κι είμαι εδώ με ό,τι ξεβράζει η θάλασσα .
Άοπλη οικονόμος, θλιβερά εξωστρεφής τιμονιέρης να κουμαντάρω τον Λόγο.
Σ ´αχαρτογράφητη περιοχή, στα στέκια του φόβου καθώς
βγαίνει από τα σπήλαια, αθώος μικροπωλητής,
μολύνει την θάλασσα, παγώνει τα μονοπάτια της πραγματικότητας.
Δύσκολο να τα περπατάς με γόβες στιλεττο.
Διαβάστε περισσότερα












