*

Εσύ το ήξερες ότι μαζί με τη γη
γυρίζουμε και μεις ;
Εγώ το έμαθα όταν γύρισε το κεφάλι της
σαν ξένη
ενώ την προηγουμένη φιλιόμασταν με τα κορμιά.

*
.
Σε δυο καμπύλες
αιχμάλωτος –
παραδομένος
Σ’ έναν άξονα –
ηφαίστιο
υγρό πυρ,
το ενδιαφέρον

Τόσα χρόνια δεν κατακτήθηκε τίποτα.

Από την ποιητική συλλογή του Νίκου Αργυρόπουλου: ΚΟΣΜΟΣΥΡΡΟΗ – ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ (Εκδόσεις ΥΨΙΛΟΝ/ΒΙΒΛΙΑ)

Ο αναρχικός εραστής

Δε θα σε προστατέψουνε οι μεταφορές εδώ
Πίσω από μετωνυμίες δεν έχεις να κρυφτείς
Ρεγγίνα ρίσκου

το ένα μάτι μου πρεσβυωπεί
στα παρελθόντα το άλλο

μυωπεί στο αόρατο τίποτα. Μετά
την συνουσία το θαλασσινό νερό

γυαλίζει κάτω απʼ το δέρμα σου
σα βότσαλα αστράφτουνε τα νύχια

και η φυκάδα των μαλλιών σου
αναπνέει, φυσάει πιο χαμηλά

σπηλιάδα στον θάμνο σου
κρύβεται ένας αστερίας.

το σώμα σου κρατά σαν εκ
μαγείο τις κινήσεις μας και

οσμή χελώνας γίνεσαι
νόμισμα είσαι τυχερή που

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ποιήματα και τραγούδια
μέσα στο σκοτάδι
μέσα στη νύχτα
μέσα στη μοναξιά

……………………………….

Στο παιχνίδι του ανάμματος
εσύ ήσουν το σπίρτο

τρίφτηκες πάνω μου
κι ολόκληρος
πήρα φωτιά

…………………………………

Ήπιαμε όλο το κρασί
ακούσαμε και τα τραγούδια

τώρα που τέλειωσε το γλέντι
ας σηκωθούμε απʼ το τραπέζι

Παίξτε μου το θάνα†ο με ακορντεόν

α

Υπερβολική φωτιά ο άνθρωπος
πρόσφυγας κάτω από ήλιους παγωμένους
όταν ηχούν θρακικοί χοροί
ένα θεσσαλικό μεσημέρι με ταμπούρλο
γκάιντα έθιμα καταγής αρχαία
ψημένο κρέας για γλέντι πρωτόγονο
τριγύρω λόφοι χιονισμένοι και
βήματα πλάγια στη μοίρα του εδάφους.
Φωνές που χάνονται στην πάχνη.

Κόλιανταα…