«Κοίτα να δεις. Ως εδώ ήταν. Δεν θα με τρελάνετε άλλο. Τέρμα. Τ-έ-ρ-μ-α. Κατάλαβες; Τελείωσε το καλαμπούρι. Θα κάτσετε εκεί που σας πηγαίνω και δεν θα βγάλετε μιλιά. Κι αν μάθω ότι αρχίσατε πάλι να μαλώνετε θα έρθω κάτω και θα τα κάνω όλα λαμπόγυαλο. Δεν θέλω να ξανακούσω κιχ. Κι αν δεν μπορείτε να είστε φιλιωμένοι, βγάλτε το σκασμό. Μείνετε σιωπηλοί. Δεν μʼ ενδιαφέρει πλέον τι θα κάνετε».

-Καλά αυτή θα είναι με τα αδέλφια της. Εγώ; Εγώ τι δουλειά έχω εκεί;

«”Αυτή” μπαμπά τυχαίνει να είναι η γυναίκα με την οποία έζησες τη ζωή σου και μάνα μου -αν θυμάσαι. Ένα αυτό. Δεύτερον καταλαβαίνω ότι το ζόρι το έχεις κυρίως εσύ αλλά δεν είχα άλλη επιλογή, μπαμπά. Δεν μπορώ να γίνομαι χίλια κομμάτια».

-Μα στο σόι της μάνας σου με πας!

«Πού να σε πάω ρε πατέρα; Τι να κάνουμε; Αυτοί φρόντισαν να έχουν στέγη σʼ αυτούς σας πάω. Και μη μου αρχίσεις πάλι τα μελοδράματα ”δεν θες τον πατέρα σου γιατί είναι φτωχός”, δεν είμαι πια το παιδάκι που εκβίαζες συναισθηματικά. Έγινα σαφής;»

ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΧΩΜΑΤΑ της Στέλλας Βλαχογιάννη

Το έργο «Μην παίζεις με τα χώματα» παρουσιάζεται στο θέατρο ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ ( Πλαταιών & Προφήτη Δανιήλ 3, Κεραμεικός ) από την Τετάρτη 10 Μαρτίου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 9.15.

Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη – Hρώ Μιχαλακάκου
Σκηνικά : Νίκος Τσιάμης
Κοστούμια : Αγγελική Καραμούτσου
Μουσική : Θέμης Καραμουρατίδης
Κίνηση : Χρήστος Παπαδόπουλος
Φωτισμοί : Νίκος Βλασόπουλος
Παίζουν : Θεοδώρα Σιάρκου, Ειρήνη Μουρελάτου, Σοφία Καραγιάννη

Πίνακας της Καίτης Μαυρομμάτη

Αλεξάνδρεια

Τα χαράματα έφυγαν για την Αλεξάνδρεια
ο Αντίνοος, ο Νίκος, ο Ίβυκος, ο Καραϊσκάκης,
ο χορευτής του Σαιντ Ιλαίρ, ο Μάρκος Βαμβακάρης,
ο Γιάννης Χρήστου, η Marilyn Monroe και ο κιθαριστής των φλαμέγκος.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΙΗΤΗΣ, 21 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΥΠΟ ΣΩΤΗΡΙΟΥ Κ.ΠΑΣΤΑΚΑ

1. Γράφετε μόνο ξύπνιος;
Πάντα εν υπνώσει. Είναι ο μόνος τρόπος να διαφεύγω της συλλήψεως…
2. Αν είστε εξαρτημένος από την ποίηση, γιατί δεν παίρνετε μεθαδόνη;
Μη νομίζετε, πήρα (τους δρόμους, τα βουνά, τις θάλασσες, όσες γυναίκες μπόρεσα…). Τίποτε, η ποίηση εξακολουθεί να μου γνέφει στη γωνία. Το γνωστό καρότο…
3. Αισθάνεστε ποιητής μόνο όταν γράφετε;
Ποιητής αισθάνομαι μόνο όταν κολυμπάω κι όταν κάνω έρωτα…Μετά γράφω παλεύοντας να επανέλθω στη χαμένη ευτυχία…αλλά τίποτε.
4. Γράφετε και αποτυχημένα ποιήματα ή τα δημοσιεύετε μόνο;
Μόνο αποτυχημένα γράφω! Έχω απαιτήσεις εγώ…
5. Το ποίημα φέρνει στο μυαλό σας α) τα πόδια μιας γυναίκας;, β) ένα ηλιοβασίλεμα;, γ) ένα θεσπέσιο γεύμα;
Και τα τρία είναι από μόνα τους ποίηση. Οπότε απλά όταν τα βιώνω μπαίνω στον πειρασμό να τα αναπαράγω…
6. Οι λέξεις είναι απαραίτητες σε ένα ποίημα; Και αν ναι, έχετε λίστα με ποιητικές λέξεις που πρέπει να αποφύγετε;
Το ομορφότερο ποίημα είναι αυτό που δεν έχει ακόμη γραφτεί. (Κλεμένη έκφραση φυσικά και ολίγον πολιτικάντικη, αλλά μου αρέσει οπότε…) Αφού λοιπόν δεν έχει γραφτεί ακόμη, δεν χρειαζόμαστε τις λέξεις…
7. Την ποιητική σας ταυτότητα την πήρατε από μόνος σας ή σας την έδωσε η συντεχνία;
Η μόνη ταυτότητα που έχω είναι αυτή που αναγκαστικά έπρεπε να βγάλω. Κατά τα άλλα κουκιά σπέρνω.
8. Αν τα κακά ποιήματα των φίλων σας κάνουν καλύτερους ποιητές, οι κακές κριτικές σας ωθούν στο καλύτερο;
Αλίμονο όχι! Αλλιώς τώρα θα ήμουν ήδη εφάμιλλος του Ομήρου…
9. Γράφετε από ανάγκη ή από συνήθεια;
Από ανάγκη. Κι αυτό αποτελεί το μόνιμο άλοθί μου.
10. Πιστεύετε στην μούσα; Αν ναι, πια είναι η δική σας;
Τώρα τη λένε Ντίνα. Για αύριο πρέπει να με ξαναρωτήσετε…

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Αθ. Χριστάκης Α.Ε.
Ιπποκράτους 10-12, Τηλ. 210 3639336, 210 3614652-3

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΙΑΝΟΣ Σταδίου 24, 10564 Αθήνα, τηλ:2103217917, fax: 210 3217686 http://www.ianos.gr/

Aθήνα: Βιβλιοθήκη του Ναυτίλου, Χαρ. Τρικούπη 28, 10679

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ “ΠΟΛΙΤΕΙΑ”, ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ 1, 106 79, ΑΘΗΝΑ, Tηλ. 210-3600235 – Fax 210-3604462 http://www.politeianet.gr/

Θεσσαλονίκη: Βιβλιοπωλείο-Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, Εθνικής Αμύνης 14, 54625, τηλ.κ φαξ 2310220545

και ταχυδρομικά με αντικαταβολή: Ελ. Βενιζέλου 5Α, 17123 Νέα Σμύρνη (υπόψη Σωτήρη Παστάκα, Ποιείν). (τιμή τεύχους 9 ευρώ) (ερωτήσεις-απορίες μέσω της ηλεκτρονικής μας διεύθυνσης επικοινωνίας)

* Τα πρώτα αντίτυπα δια ζώσης την Κυριακή, 7/02/10, 19:30, στην Κινηματογραφική Λέσχη του «Ειλισσού»

* Το “βρέχουμε” την Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010, από τις 20:00 στο “ΒΑR 37”, Εμμ. Μπενάκη 37, Εξάρχεια

* Το πρωτοπαρουσιάζουμε στη Θεσσαλονίκη με το Βιβλιοπωλείο-Εκδόσεις “ΣΑΙΞΠΗΡΙΚΟΝ”, στο “BAR FLOU”, τη Δευτέρα 8 Μαρτίου, 2010, από τις 20:00

Κινηματογραφική  Λέσχη του «Ειλισσού»
Αυτή την Κυριακή (7/2) και ώρα 19.30 μμ

η Κινηματογραφική μας Λέσχη ανοίγει την πόρτα της στην Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης “Ποιείν” (www.poiein.gr) και σας προσκαλεί να παρακολουθήσετε μια εξαιρετική ταινία ολοκληρωτική ποιητική.

Πρόκειται για “Τη νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα συνάντησε τον Καβάφη” (2008), μια ταινία του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου που ισορροπεί διακριτικά ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία με κεντρική σκηνή το κατάστρωμα ενός πλοίου. Είναι η 29η Οκτωβρίου του 1929 όταν το υπερωκεάνιο Saturnia με αφετηρία την Τεργέστη και τερματικό σταθμό την Αμερική, σταματά στα λιμάνια της μεσογείου συλλέγοντας μετανάστες για τον Νέο Κόσμο. Ο νεαρός έλληνας που επιβιβάζεται στην Πάτρα θα γίνει μάρτυρας ιδίοις όμασι μιας καταπληκτικής συνάντησης, αυτής του Φερνάντο Πεσσόα και του Κωνσταντίνου Καβάφη. Οι δυο μεγάλοι ποιητές, απ’ τους σπουδαιότερους του εικοστού αιώνα, είναι εκείνη τη στιγμή ό,τι και το ταξίδι το ίδιο: ποίηση, όνειρα και πραγματικότητα.

Θα ακολουθήσει ελεύθερη συζήτηση για την ταινία και τους ποιητές.

Σημείωση Ποιείν: η ανάρτηση πινάκων ζωγραφικής γίνεται με τη φιλοδοξία να εμπνεύσουν τους συνεργάτες-σχολιαστές-επισκέπτες μας και να εκφράσουν στα σχόλιά τους αυτό που τους εκφράζουν -είτε μέσω δική τους δημιουργίας είτε με κείμενα άλλων-.

Φωνή που θύμιζε πατρίδες μακρινές
χιλάδες χρόνια μοναξιάς σε ξένη στράτα
και μετανάστες από μέρες σκοτεινές
στις αποβάθρες του Rio de la Plata

Πάνω απ’ τις στέγες του Μπουένος Άιρες
άγρυπνες νύχτες του Θεού η αγωνία
την ίδια ώρα με σπασμένα βήματα
χορεύουν άντρες ντροπαλοί μες στα πορνεία

Γλυκιά ανάμνηση Λατίνου εραστή
δυο μαύρα μάτια και μαλλιά με μπριγιαντίνη
και μια καρδιά που έχει κιόλας μοιραστεί
στην Ιζαμπέλ και σε μια θλίψη που σε ντύνει

Στις λεωφόρους του Μπουένος Άιρες
τρίζουν και λιώνουν τα πανάκριβα λουστρίνια
κι ο Μαραντόνα σ’ ένα άλλο όνειρο
χορεύει tango με της Μπόκα τα χαμίνια