Mε δόντια πονεμένα
Άτιτλο σκέτο
Το στόμα μου κορδέλα
να φωνάξω πως μπορώ
Εποχή της κουβέρτας
και του μαραμένου γιασεμιού
κι οι νεκροί μου
κι οι νεκροί μου
τυλιγμένοι
Ο Turner χρώματα χέζει
σε λερωμένα παρθενοσέντονα
κι ο Άγιαντζ στο στρατό
φυλάει την πατρίδα
Με το G3 ανά χείρας
και το τηλεκοντρόλ
Στέκομαι πλάι στην κεραία
Με πλάτη στον ορίζοντα
Με δόντια πονεμένα
(Ένα άτιτλο σκέτο καπνίζω)
μέσα στο THE END
**
Σπιράλ
Λεπτές κόκκινες γραμμές των τετραδίων
Μ Ο Ι Ρ Α Ζ Ο Μ Α Ι
στο λεύκωμά της υπέγραψα
Le Corbusier
Οι δαίμονες
ειδήμονες
με κυνηγούν
Βιβλία πένθημα
ίδια νεκροφόρες
τεθνηκότες στίχοι
κούκλες φτιαγμένες από ξύλο
η βιβλιοθήκη
ανοίγει το στόμα της
με τρώει
με ξερνάει
με τρώει
με ξερνάει
Στα σπλάχνα της τα Μητρικά
Στα μητρικά της Σπλάχνα
(στα μητρικά της σπλάχνα)
Το κόκκινό σου Φ.Ω.Σ.
(το πρώτο μέρος τελειώνει τελειώνει τελειώνει)
**
Blitzkrieq
Η μάνα μου είναι ο Μανέ
κάθε πρωί με βλέπει
κάθε πρωί με βλέπει
κάθε πρωί με βλέπει
κάθε πρωί γίνομαι ένας άλλος
**
Το Χαστούκι του Μιν Σικ
Ο Ezra Pound είναι Κόσμος
Ο Jorodowski ηλεκτρισμός
τα χείλη της καθρέπτες
κι εγώ μελανιασμένος
**
ΒΕΝ-ΡΟΖ-ΡΜΑΛ
Οι κόγχες απʼ τα μάτια σου
Βενζόλιο
Κι ο πρωκτός σου Χριστίνα
ο πρωκτός σου
Με τις νιτροζαμίνες
αυτοσχεδίασε
Normal-Normal
μες στο κλουβί
**
Επίλογος
Τα χάπια που παίρνω δυνατά δεν είναι
Οι γλάστρες όμως έχουν γυάλινα φυτά
με ύπνο μεταλλικό
κρατώ τον εαυτό μου διαυγή
*******
Ο Πασχάλης Μιλτιάδης γεννήθηκε στο Νέο Σούλι Σερρών. Σπούδασε Οδοντιατρική στο Α.Π.Θ και από το 2008 εργάζεται στην Αγγλία. Ποιήματα δεν έγραψε ποτέ του.
Πρώτη φορά, πρώτη φωνή. Πολύ διάβασμα, κόψιμο, διάβασμα και ξανακόψιμο. Τα μικρά ποιήματα πολύ καλύτερα από τα μεγάλα. Τα τελευταία κάνουνε κοιλιά και φλυαρούν. Είναι κρίμα που έχουνε γίνει τόσες αναρτήσεις νέων ποιητών και ούτε ένα σχόλιο.
Ιωάννη αφού σ’ αρέσει να ξύνεις πληγές απαντώ στο βιογραφικό . Ευτυχώς !!
Τυρταίε,
Ξέρω πως ασχολείσαι σχεδόν με κάθε νέο ποιητή εδώ μέσα. Γιατί όμως το λες αυτό? Πιθανώς οι συμβουλές σου να τον βοηθήσουν.
Έχει ανάγκη ο κόσμος τη σκληρή κριτική. Κατά του βιασμού της ενσωμάτωσης, της μοναξιάς. Να φτύσει στις εκατόμβες έτσι για δεκάρες χρηματιστών ή λίγα χρόνια ακόμα έλεγχο στο πετρέλαιο που τελειώνει. Χρειάζεται να φτάνουμε ως το βυθό. Έχει υποχρέωση ο ποιητής ως πολίτης του κόσμου να βυθιστεί . Εδώ επί πλέον υπάρχουν και αρετές. Δύναμη, αμεσότητα, αλήθεια… Γράφοντας όμως με σύστημα μπορεί ο γραφιάς να φτάσει παντού… αρκεί να αποδεχθεί ότι γράφει ποιήματα… κυρίως ότι γράφει ποιήματα και για μας.