Ακούστε εδώ

Κοίτα τα!

Και μόνο που σε βλέπω μου ʽρχεται να σηκώσω τη μπλούζα μου
να ρουφήξω την ανάσα μου και να πω, Κοίτα! Κοίτα τα,
τα κράτησα κρυμμένα μέχρι τώρα
κάτω από φαρδιά πουκάμισα, μπλούζες του μπαμπά μου.

Και ξάφνου τα προσφέρω
σαν γυναίκα έτοιμη για ζευγάρωμα.
Με κομμένη ανάσα.
Μη μου πεις όχι.

Look at these
Seeing you makes me want to lift up my top,
breathe in and say Look! Look at these
I’ve kept them hidden till now
under loose shirts, Dad’s jumpers.

Suddenly I’m offering them
like a woman ready to mate.
I’m holding my breath.
Don’t tell me not to.

Βρέχει

Βρέχει φωνές γυναικών σα να ήταν πεθαμένες ακόμα
και μες στην ανάμνηση
κι εσάς είναι που βρέχει εξαίσιες συναντήσεις της
ζωής μου ω σταγονίτσες
κι αυτά τα αφηνιασμένα σύννεφα χλιμιντρίζουν ένα
σύμπαν αυτηκόων πολιτειών
άκου αν βρέχει καθώς η λύπη και η περιφρόνηση
κλαίνε μια αρχαία μουσική
άκου που στάζουν οι δεσμοί που σε κρατούν ψηλά
και χαμηλά

1. I, 19 (secura potes totis tussire diebus)

Είχες, αν καλά θυμάμαι, δόντια τέσσερα στο στόμα:
πέσαν δυο σου όταν μια μέρα βήχας σʼ έπιασε βαρύς•
πάλι σʼ έπιασε ένας βήχας – άλλα δυο φύγαν ακόμα.
Τώρα ησύχασε: να βήχεις όλη μέρα πια μπορείς!

2. I, 24 (nolito fronti credere)

Βλέπεις, φίλε, αυτόν τον κύριο με την αυστηρή την όψη,
που μιλάει για την πατρίδα, γιʼ ανδρισμό και για τιμή,
και τα γένια του σε κάνουν κρύος ιδρώτας να σε κόψει;
Μην πιστεύεις ό, τι βλέπεις: χθες τον ήξερα αδελφή!

3. I, 73 (turba fututorum)

Δεν ποθούσε κανείς χέρι στη γυναίκα σου νʼ απλώσει,
που διαθέσιμη ήταν σʼ όλους, δωρεάν, μέχρι προχτές.
Μα είχες έμπνευση σπουδαία: φύλακες τής έχεις δώσει
κι από τότε σέρνει πλήθος υποψήφιους εραστές!

Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, ©http://samizdatproject.blogspot.com/

Αυτοπροσωπογραφία

Είναι λεπτός, σα κλωναράκι. Αξύριστος και σκυθρωπός.
Τρία μερόνυχτα τώρα από κάτω του
τρίζει το στρώμα.
Μια ορειχάλκινη σκιά κρέμεται στον τοίχο.
Και τα χείλη σφιγμένα, αχνίζοντας, ξερογλείφονται.

«Γεια σου, – λέει βραχνά, – στην ρωσική ποίηση.
Να σας δώσω ένα μπιστολάκι; Ή, μήπως, ένα ξυράφι;
Είστε μεγαλοφυΐα; Τότε θα πρέπει να είστε πιο κυνικός απέναντι στο χάος …
Μήπως, όμως, μετανιώσουμε; . .

Θα σαλιώσουμε την εφημεριδούλα και μετά από ένα λεπτό
Θα ξεδιπλώσουμε την αυτοκριτική, σα στριφτό τσιγάρο; …»

Γιατί σε αγκαλιάζει μπροστά μου;
Γιατί δοκιμάζει το κασκόλ μου;
Και μισοκλείνοντας τα ματιά λιμπίζεται τα τσιγάρα μου …

Πίσω μου σʼ εχώ! Πίσω μου !
SOS!

1963

Χάιμε Χιλ ντε Μπιέδμα

Η Οδός Πανδρόσου

Πολυαγαπημένες εικόνες της Αθήνας
Στη συνοικία της Πλάκας
δίπλα στο Μοναστηράκι
ένας δρόμος λαϊκός με μαγαζιά πολλά.
Αν κάποιος που με αγαπά
κάποια φορά πάει στην Ελλάδα
και περνάει απο εκεί, ειδικά το καλοκαίρι,
να με μνημονεύει σʼαυτήν.
Ήταν μια Δευτέρα του Αυγούστου
μετά από μια χρονιά σκληρή, που μόλις είχε
φτάσει.
Θυμάμαι πως ξαφνικά αγάπησα τη ζωή,
γιατί ο δρόμος μύριζε
κουζίνα και δέρμα παπουτσιών.

ΣΤΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ 8 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ
ΤΟΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΙΣΠΑΝΟ ΠΟΙΗΤH.
Η μετάφραση του ποιήματος είναι του Βασίλη Λαλιώτη
ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ poiein.gr

8/1, Χάπενινγκ- μετρό Μοναστηράκι, στις 11 π.μ., 22 χρόνια μετά το θάνατο του ποιητή Χάϊμε Χιλ ντε Μπιέδμα (χορηγός επικοινωνίας ΠΟΙΕΙΝ)

Στις 8 Ιανουαρίου, την επόμενη Κυριακή, ώρα 11 το πρωί
22 χρόνια μετά το θάνατο
του σπουδαίου Ισπανού ποιητή

Χάϊμε Χιλ ντε Μπιέδμα

θυμόμαστε το πέρασμα του από την Αθήνα
και το ποίημα του με τον τίτλο

Οδός Πανδρόσου

και δημιουργούμε ένα χάπενινγκ
μοιράζοντας αφίσες με το ποίημα μεταφρασμένο
σε όλα τα καταστήματα
και επίσης φυλλάδια με το ποίημα στους επισκέπτες
της ημέρας.

Στη διάρκεια του περιπάτου θα μιλήσουμε
για τον ποιητή και το έργο του

Συγκέντρωση στην είσοδο του σταθμού του μετρό
στο Μοναστηράκι.

Χορηγός επικοινωνίας poiein.gr