Εφτά ποτάμια (Δημήτηρης Αποστολάκης, Χαΐνηδες)

Εφτά ποτάμια σμίξαν και τρεις καημοί,
κι είπανε να μερώσουνε μια στιγμή.
Οι θάλασσες κοπάσαν κι οι στεναγμοί,
εννιά σπαθιά γυμνώσανε στη γραμμή.

Η άνοιξη η μαυλίστρα για να διαβεί,
κοιτάξτε, χωριανοί μου, τι θα συμβεί.
Τα πάθη σα σαρκώσουμε του Ραβί,
εκείνος ο μπροστάρης, κι εμείς στραβοί.

Ήλιες μου, στρατολάτη, ταξιδευτή,
που μού ‘δωσες τη χάρη του γητευτή,
ο άνθρωπος γυρεύει για να γευτεί,
απ’ το ζεστό μου αίμα να γιατρευτεί.

Η μεγαλοβδομάδα, κόρη ξανθή,
μύρωσε το χωριό μας, και ροδανθεί,
που τρώει τον θεό του για να χαθεί,
κι ίσως με τον χαμό του ν’ αναστηθεί.

Στης άνοιξης τον κόρφο, τον ζηλευτό,
μυριόχρωμο γιορντάνι, το σερπετό,
φάρμακο το φαρμάκι στον αετό,
για να πετάξει εκείνος ως είν’ γραφτό.

Πέρνα περαματάρη τον ποταμό,
πάρε κι εμέ μαζί σου στον μισεμό,
κι εκεί στον καταρράχτη και στον γκρεμό,
θα μάθω του συμπάντου το λυτρωμό.

Μετά την εξαγορά του ποσοστού μειοψηφίας ο Ενδυμίων απέκτησε τον πλήρη έλεγχο του εκδοτικού οίκου Ίκαρος

Πενήντα χρόνια από την ίδρυσή του ο εκδοτικός οίκος Ίκαρος κάνει ένα νέο ξεκίνημα, καθώς από τις 13 Μαρτίου 2007 ο Ενδυμίων μέσω του Ποιείν απέκτησε τον πλήρη έλεγχό του. Η συνεργασία του Ποιείν με τον ιστορικό εκδοτικό οίκο είχε αρχίσει το 2002, όταν το Ποιείν απέκτησε το 49% του μετοχικού κεφαλαίου. Το 2005 απέκτησε και τον έλεγχο του εκδοτικού οίκου με την εξαγορά ενός επιπλέον 2%. Με την πρόσφατη εξαγορά του υπόλοιπου 49% του μετοχικού κεφαλαίου το Ποιείν καθίσταται μοναδικός μέτοχος του Ίκαρου. Ο εκδοτικός οίκος ήταν, εδώ και καιρό, πλήρως ενσωματωμένος στις ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις του Ποιείν. Αλλά «η αγορά του ποσοστού μειοψηφίας», όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Ποιείν, παρέχει στη διοίκηση του Οργανισμού «αυξημένη ευελιξία στη χάραξη και εφαρμογή της στρατηγικής του “Ίκαρου” για την καλύτερη αξιοποίηση της θέσης τους στην αγορά του βιβλίου και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων τους με στόχο την προοδευτική βελτίωση της οικονομικής κατάστασής τους και την εξυγίανση της κεφαλαιακής διάρθρωσής τους».

Ως δώρο προς τους αναγνώστες μας, το Ποιείν μέσω των εκδόσων Ενδυμίων προσφέρει την ΚΙΧΛΗ του Γιώργου Σεφέρη σε ψηφιακή μορφή.

ΑΝΤΙ S.O.S

ΓΡΑΨΤΕ ΝΕΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ ΣΤΟ ANTI ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ

Το Αντί κινδυνεύει να κλείσει. Δεν πρόκειται περί κινδυνολογίας, είναι μια μετριοπαθής περιγραφή της κατάστασης που δημιουργεί η βασισμένη στον περί Τύπου νόμο του Βενι­ζέλου δικαστική απόφαση και σύμφωνα με την οποία το Αντί έθιξε την τιμή και την υπόλη­ψη του κ. Φρυσίρα και οφείλει να τον αποζημιώσει με περισσότερα από 80.000 ευρώ. Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να ζούμε με την αυταπάτη ότι κάτι θα συμβεί στο τέλος που θα αποτρέψει τις δυσάρεστες εξελίξεις. Ακόμα χειρότερα, συνηθίζουμε να ζούμε με την αυταπάτη ότι αυτό το «κάτι» θα το φροντίσει κάποιος άλλος ή κάποιοι άλλοι. Τέτοιο ενδεχόμενο, ωστόσο, δεν υπάρχει σε αυτήν την περίπτωση. Το ΑΝΤΙ δεν έχει 80.000 ευ­ρώ να πληρώσει στον κ. Φρυσίρα και ούτε έχει τη δυνατότητα να τα βρει μόνο του έως τις 14 Απρίλη, οπότε θα εκτελεσθεί η διαταγή κατάσχεσης.

Υπάρχει μόνο μια πηγή από την οποία μπορεί να αντλήσει τα χρήματα αυτά, για να συ­νεχίσει την 35ετή παράδοση της κυκλοφορίας του: οι αναγνώστες του. Και όχι μόνο οι σημερινοί αναγνώστες, αλλά και όλοι αυτοί που το στήριξαν και το ακολούθησαν κατά καιρούς σε αυτή την πορεία των 35 χρόνων και που αναγνωρίζουν ότι είναι ένα κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού Τύπου, με τα καλά του και τα κακά του, που αξίζει να συνε­χίσει να ζει.

Μια ετήσια συνδρομή στο Αντί κοστίζει 78 ευρώ για 24 τεύχη. Για οργανισμούς τράπε­ζεςκ.λπ. το ποσόν είναι 200 ευρώ. Για τις ευρωπαϊκές και μεσογειακές χώρες 148 ευρώ και για τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ασία, την Αυστραλία 200 αμερικανικά δολάρια. Η άμε­ση εγγραφή νέων συνδρομητών στο περιοδικό είναι αυτή τη στιγμή η μία και μόνη δυνα­τότητα του να ζήσει. Γραφτείτε συνδρομητές και ενημερώστε γνωστούς και οικείους σας που δεν θα επιθυμούσαν να σιγήσει κι αυτή η φωνή για την κρισιμότητα της στιγμής. καικαλέστετουςναγραφτούνκιαυτοίήνακαταθέσουνχρήματαστουςλογαριασμούς ενίσχυσης. Πρέπει να συμπληρωθούν περισσότεροι από 1.000 νέοι συνδρομητές. Για την Ελλάδα ο λογαριασμός είναι 172/400506-60 στην ΕθνικήΤράπεζα στο όνομα Χρήστος Παπουτσάκης και για τους φίλους στο εξωτερικό ο λογαριασμός ΙΒΑΝ είναι GR98 0110 1720 0000 1724 0050 660 και η ένδειξη για την τράπεζα (ΒΙC) είναι: ΕΤΗΝGRΑΑ.

Μην ξεχάσετενα γράψετετο ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του δικαιούχου της συνδρομής σε χωριστό γράμμα. Μπορείτε επίσης να μας ενημερώσετε σχετικά μέσω του e-mail του περιοδικού που είναι: chpapou@otenet.gr

Γράψετε συνδρομητές τους φίλους σας και εμποδίστε να κλείσει εξαιτίας μιας αγωγής ένα ιστορικό έντυπο.

Άλλοι πόροι δεν υπάρχουν. Δώστε μας τη δυνατότητα να συνεχίσουμε κι εμείς υποσχό­μαστε να κάνουμε λιγότερα λάθη.

`

Εδώ τελειώνει η ζωή μου η περασμένη, και αρχινά της επαναστάσεως. Οσάκις έμβαινα εις δούλευσιν, έμβαινα πάντοτε με την συμφωνία, ότι από την Επτάνησον να μην απομακρύνομαι, και να μην πολεμώ παρά εις Τούρκικο τόπο, και το φόρεμα να μην εβγάλω. Εις τα νησιά εγνωρίσθηκα με τους Βοτσαραίους και έκαμα τον Μάρκο Βότσαρη αδελφοποιτό.
Εις τον καιρό της νεότητος οπού ημπορούσα να μάθω κάτι, σχολεία, ακαδημίαι δεν υπήρχαν, μόλις ήσαν μερικά σχολεία, εις τα οποία εμάθαιναν να γράφουν και να διαβάζουν. Οι παλαιοί κόντζαμπασήδες οπού ήσαν οι πρώτιστοι του τόπου, μόλις ήξευραν να γράφουν το όνομα τους. Το μεγαλύτερο μέρος των αρχιερέων δεν ήξευρε παρά εκκλησιαστικά κατά πράξιν, κανένας όμως δεν είχε μάθησι. Το ψαλτήρι, το ΄κτωήχι, ο μηναίος, άλλαι προφητείαι, ήσαν τα βιβλία οπού ανέγνωσα. Δεν είναι παρά αφού επήγα εις την Ζάκυνθο οπού εύρηκα την Ιστορία της Ελλάδος εις την απλοελληνικήν. Τα βιβλία οπού εδιάβαζα συχνά ήτον η ιστορία της Ελλάδος, η ιστορία του Αριστομένη και Γοργώ και η ιστορία του Σκεντέρμπεη. Η γαλλική επανάστασις και ο Ναπολέων έκαμε, κατά την γνώμην μου, να ανοίξουν τα μάτια του κόσμου. Πρωτήτερα τα έθνη δεν εγνωρίζοντο, τους βασιλείς τους ενόμιζον ως θεούς της γης, και ό,τι και αν έκαμναν, το έλεγαν καλά καμωμένο. Δια τούτο και είναι δυσκολώτερο να διοίκησης τώρα λαόν. Εις τον καιρό μου, το εμπόριο ήτον πολλά μικρό, τα χρήματα ήσαν σπάνια, το τάλληρο το επρόφθασα τρία γρόσια, και όποιος είχε 1000 γρόσια, ήτον πράγμα μεγάλο, και έκαμνε κανείς δουλειαίς, όσαις τώρα δεν έκαμνε με χίλια βενέτικα. Η κοινωνία των ανθρώπων ήτον μικρή, δεν είναι παρά η επανάσταςίς μας οπού εσχέτισε όλους τους Έλληνας. Ευρίσκοντο άνθρωποι οπού δεν εγνώριζαν άλλο χωριό μακριά μίαν ώρα από το εδικό τους. Την Ζάκυνθο την ενόμιζαν ως νομίζομεν τώρα το μακρύτερο μέρος του κόσμου. Η Αμερική μας φαίνεται ως πως τους εφαίνετο αυτών η Ζάκυνθος, έλεγαν εις την Φραγκιά.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής (Απομνημονεύματα), Παρουσίαση – Καταγραφή Γεώργιος Τερτσέτης

Οι Μπαλάντες του Μίκη Θεοδωράκη και του Μανόλη Αναγνωστάκη κυκλοφορούν ξανά σε ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας του Σταύρου Ξαρχάκου. Ερμηνεύουν η Μαρία Φαραντούρη και ο Πέτρος Πανδής. Συμμετέχει η Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής, (Legend).

Σημείωση: Οι πρώτες “Μπαλλάντες” κυκλοφόρησαν το 1975 και τραγουδούσαν η Μαργαρίτα Ζορμπαλά και ο Πέτρος Πανδής, (Minos-EMI)

Περιεχόμενα:
1. Το ναυάγιο
2. Δρόμοι παλιοί
3. Χαρά, Χαρά
4. Κάτω από τα ρούχα μου
5. Μεσʼ στην κλειστή τη μοναξιά μου
6. Όταν μια άνοιξη
7. Όλα έχουν αποδελτιωθεί
8. Και περνούσανε τα τραμ
9. Οι στίχοι αυτοί

Όταν μιαν άνοιξη

Όταν μίαν άνοιξη χαμογελάσει
θα ντυθείς μία καινούργια φορεσια
και θα ερθεις να σφίξεις τα χέρια μου
παλιέ μου φίλε
Κι ίσως κανείς δε σε προσμένει να γυρίσεις
μα εγώ νιώθω τους χτύπους τους καρδιάς σου
κι ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη, πικραμένη σου μνήμη
Κάποιο τρένο, τη νύχτα, σφυρίζοντας,
ή ένα πλοίο, μακρινό κι απροσδόκητο
θα σε φέρει μαζί με τη νιότη μας
και τα όνειρά μας
Κι όσως τίποτα, αλήθεια, δεν ξέχασες
μα ο γυρισμός πάντα αξίζει περσότερο
από κάθε μου αγάπη κι αγάπη σου
παλιέ μου φίλε