`
Εδώ τελειώνει η ζωή μου η περασμένη, και αρχινά της επαναστάσεως. Οσάκις έμβαινα εις δούλευσιν, έμβαινα πάντοτε με την συμφωνία, ότι από την Επτάνησον να μην απομακρύνομαι, και να μην πολεμώ παρά εις Τούρκικο τόπο, και το φόρεμα να μην εβγάλω. Εις τα νησιά εγνωρίσθηκα με τους Βοτσαραίους και έκαμα τον Μάρκο Βότσαρη αδελφοποιτό.
Εις τον καιρό της νεότητος οπού ημπορούσα να μάθω κάτι, σχολεία, ακαδημίαι δεν υπήρχαν, μόλις ήσαν μερικά σχολεία, εις τα οποία εμάθαιναν να γράφουν και να διαβάζουν. Οι παλαιοί κόντζαμπασήδες οπού ήσαν οι πρώτιστοι του τόπου, μόλις ήξευραν να γράφουν το όνομα τους. Το μεγαλύτερο μέρος των αρχιερέων δεν ήξευρε παρά εκκλησιαστικά κατά πράξιν, κανένας όμως δεν είχε μάθησι. Το ψαλτήρι, το ΄κτωήχι, ο μηναίος, άλλαι προφητείαι, ήσαν τα βιβλία οπού ανέγνωσα. Δεν είναι παρά αφού επήγα εις την Ζάκυνθο οπού εύρηκα την Ιστορία της Ελλάδος εις την απλοελληνικήν. Τα βιβλία οπού εδιάβαζα συχνά ήτον η ιστορία της Ελλάδος, η ιστορία του Αριστομένη και Γοργώ και η ιστορία του Σκεντέρμπεη. Η γαλλική επανάστασις και ο Ναπολέων έκαμε, κατά την γνώμην μου, να ανοίξουν τα μάτια του κόσμου. Πρωτήτερα τα έθνη δεν εγνωρίζοντο, τους βασιλείς τους ενόμιζον ως θεούς της γης, και ό,τι και αν έκαμναν, το έλεγαν καλά καμωμένο. Δια τούτο και είναι δυσκολώτερο να διοίκησης τώρα λαόν. Εις τον καιρό μου, το εμπόριο ήτον πολλά μικρό, τα χρήματα ήσαν σπάνια, το τάλληρο το επρόφθασα τρία γρόσια, και όποιος είχε 1000 γρόσια, ήτον πράγμα μεγάλο, και έκαμνε κανείς δουλειαίς, όσαις τώρα δεν έκαμνε με χίλια βενέτικα. Η κοινωνία των ανθρώπων ήτον μικρή, δεν είναι παρά η επανάσταςίς μας οπού εσχέτισε όλους τους Έλληνας. Ευρίσκοντο άνθρωποι οπού δεν εγνώριζαν άλλο χωριό μακριά μίαν ώρα από το εδικό τους. Την Ζάκυνθο την ενόμιζαν ως νομίζομεν τώρα το μακρύτερο μέρος του κόσμου. Η Αμερική μας φαίνεται ως πως τους εφαίνετο αυτών η Ζάκυνθος, έλεγαν εις την Φραγκιά.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής (Απομνημονεύματα), Παρουσίαση – Καταγραφή Γεώργιος Τερτσέτης
Έκτακτη συνάντηση των φίλων του “ποιείν” στην ΕxEdra…λόγω αναβάθμισης του “Κρόνου” δίνουμε τελευταία στιγμή την είδηση….
Μάρτα Μορελεόν, Λεωνίδας Μαριδάκης “Αβάδιστα”
ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ
ένας κόσμος
μια μουσική
ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ
Μια μουσική περιπλάνηση στο Μεξικό με τραγούδια που εμπνέονται από τους Τσε Γκεβάρα, Μπομπ Μάρλεϋ, Ράι Γκούντερ, Μάνο Χατζιδάκι, Κομπάι Σεγούντο.
Η Μάρτα Μορελεόν, ο Λεωνίδας Μαριδάκης και η μπάντα του, «Αβάδιστα» ανακυκλώνουν ανάσες, βήματα κι ανθρώπινες φωνές που εξιστορούν και κραυγάζουν αυτό που τους καίει από τον Ισημερινό, το Περού και το Μεξικό ως την Καλιφόρνια του Ry Gooder και των Chavez Ravine, το Παρίσι του Μανού Τσάο και την Αθήνα. Και η φωτογράφος Άρτεμις Παπαγεράκη αποτυπώνει στο βίντεο το μεγάλο γιατί όλων εκείνων που κατακλύζουν καθημερινά τους δρόμους, ψάχνοντας ένα νόημα στη ζωή.
Αλλά και στη σκηνή. Αφού η παράσταση κλείνει μ’ ένα χορευτικό πρόγραμμα με κούμπια, σάλσα και μερένγκε που θα σας φέρει πολύ κοντά στην ηφαιστειώδη λάβα αυτών των ρυθμών.
ΜΕ ΤΟΥΣ Μάκη Παπαγαβριήλ (κιθάρα) Alejandro Diaz ( τσαράνγκο, κρουστά), Σεραφείμ Μπέλλο (ντραμς), Σταμάτη Σταματάκη (μπάσο).
Κυριακή 25 Μαρτίου, Εξέδρα
Ελ. Βενιζέλου 235, Ν. Σμύρνη
στις 10 μ.μ.
Ρε Παστάκα …. θα αποτελεί αυτό μουσική υπόκρουση για την συνοδεία του Γέρου στο Γκαντανάμο ;;;;
Βόα, ο Παστάκας είναι Λαρισινός. Εκεί, λέει δεν είχανε κανένα Γέρο του Κάμπου. Ευτυχώς βγάλανε τον Καραπιάλη και κάτι ευάερες πλην δύσκολες στην εμπατή …γκαρσονιέρες και καταλάβαμε ότι υπάρχουν και Θετταλοί. Τώρα τι να κάνουμε:Έμπλεξε τον Κολοκοτρώνη με την κούμπια, τη σάλσα και τη μερένγκα… Τι να κάνουμε;
Α, ρε γέρο! Πού ‘σαι να διηγηθείς τα “νέα συμβάντα” της ελληνικής φυλής!…
Αγαπητοί μου προλαλήσαντες διεθνιστές… πότε θα γιορτάσουμε με τσάμικα και κλέφτικα την εθνική γιορτή του Θιβέτ;
Άστοχο το σόλιό σου Παστάκα. Σου συνιστώ να διαβάσεις το Γέρο και κατόπιν να μιλάς για Θιβέτ!
Γειά σου Βόα. Κεντρωτή χάθηκες
Ορέ Κανελλόπουλε . εσύ χάθηκες …
Σ , έψαχνα ανάμεσα σε κισσούς , αλλά τόχες ρίξει στη δίαιτα…
Βόα παιδί μου, οι κισσοί δε μου ταιριάζουν. Ρίχτε σύνθημα για κανένα παραλιακό μετά το Πάσχα. Ν αβρεθούμε να πιούμε κανα ποτήρι. Το Λουτράκι τι γίνεται τώρα το χειμώνα