Σύνθεση , ενορχήστρωση , ερμηνεία : Μαρία Βουμβάκη
Ηχογράφηση , editing , remix : Μαρία Βουμβάκη , Μανώλης Αγγελάκης
Παραγωγή:Σείριος,2006

Περιεχόμενα:

1.Ένα κρυμμένο ποίημα
2. Μίλτος Σαχτούρης : Ο στρατιώτης ποιητής
3. Νάνος Βαλαωρίτης : Τροία
4. Κώστας Καρυωτάκης : ( Όταν κατέβουμε…)
5. Mαρία Πολυδούρη : Σεμνότης
6. Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου : Το πέρασμά σου
7. Γιάννης Σκαρίμπας : Φαντασία
8. Γιώργος Σεφέρης : Η Στέρνα-απόσπασμα
9. Δ. Π. Παπαδίτσας :Το Προεόρτιον-απόσπασμα 7
10. Νίκος Καρούζος : Μυχιοθήκη-απόσπασμα 15
11. Κική Δημουλά : Συνέντευξις
12. Κ. Π. Καβάφης : Τείχη
13. Οδυσσέας Ελύτης : Το κοχύλι

XX

όπως λαμποκοπούν εκείνα τα άγρια μέταλλα που τη λάμψη τους αρπάζει η ματιά από μια μόνο γωνία, έτσι κι εγώ είμαι σίγουρος πως κάποτε είχα την ικανότητα να πετάω χαμηλά παρουσία πλήθος μαρτύρων που τώρα λένε ότι τους διαφεύγει το γεγονός. βλέπετε

όλο αυτό το πλήθος, κάποτε, δεν ήταν στριμωγμένο σʼ εκείνη την στενή προβλήτα έτοιμο προς αναχώρηση…

*

XXII

κάποιοι μιλούν για πολλά χρόνια που πήγαν χαμένα, μερικοί ακόμη προσδιορίζουν ακόμα και τον αριθμό. ξέρω όμως κάπου ένα χωριό, υπνήλεο στην κοινή λογική, όπου τα πάντα κινούνται σαν φευγαλέες αναμνήσεις. κάθε πρωί οι κάτοικοί του μαζεύονται σε έναν διαμορφωμένο χώρο, εκεί όπου τελειώνουν οι κήποι. αρχίζουν την ημέρα τους συζητώντας για τον ξανακερδισμένο χρόνο. εντύπωση μου έκανε η γεύση του κρασιού που μου προσέφεραν, λίγο πριν την πρώτη μου κουβέντα.

COMUNICATO-INVITO

Importante, ultimo appuntamento dellʼanno, a Casa della poesia: domenica 17 dicembre alle 21,00 si terrà la presentazione-reading-conferenza per il libro di Sinan Gudžević “Epigrammi romani”.

A presentare il libro e a parlare di Sinan Gudžević, una presenza davvero straordinaria, Predrag Matvejević, un amico di Casa della poesia e uno dei più grandi intellettuali europei.

Tutti gli amici che frequentano Casa della poesia e i suoi progetti hanno già avuto modo di apprezzare e ammirare Sinan Gudžević, la sua enorme qualità letteraria, la sua forza comunicativa, la sua ironia, l’incredibile cultura e lʼineguagliabile capacità di racconto.

Sinan Gudžević è un ponte reale tra il nostro paese e i Balcani. Senza di lui non sarebbe stato così amato in Italia il grande Izet Sarajlić, non sarebbero stati possibili gli Incontri internazionali di poesia di Sarajevo, e così tanti altri legami ormai fortissimi tra Casa della poesia e il mondo della ex-Yugoslavia, tra il nostro territorio e quel mondo “ex”.

Renato Costarella al pianoforte parteciperà al reading.

Casa della poesia è un progetto di Multimedia Edizioni, supportato dalla Provincia di Salerno e dal Comune di Baronissi.

Informazioni: Tel. 089/951621 – 347/6275911

Domenica 17 dicembre 2006 – ore 21,00

Casa della poesia
Astrolabio Biblioteca–Mediateca
Convento francescano della SS. Trinità, Baronissi (Salerno)

Δε φοβάμαι παρά μόνο το Θεό-εκτός
κι αν τον υπηρετώ. Και την Ποίηση-
ακόμα κι όταν την υπηρετώ.
Τ. Λ

Φύλλα ημερολογίου
Ποιος ξέρει τι θα συμβεί αύριο, ή ποιος έμαθε ποτέ τι συνέβη χτες,
τα χρόνια μου χάθηκαν εδώ κι εκεί, σε δωμάτια, σε τραίνα, σε
όνειρα
αλλά καμιά φορά η φωνή μιας γυναίκας καθώς βραδιάζει μοιάζει
με το αντίο μιας ηλικίας που τέλειωσε
κι οι μέρες που σου λείπουν, ω Φεβρουάριε, ίσως μας αποδοθούν
στον παράδεισο-
συλλογιέμαι τα μικρά ξενοδοχεία όπου σκόρπισα τους στεναγμούς
της νιότης μου
ώσπου στο τέλος δεν ξεφεύγει κανείς, αλλά και να πάει που;
κι ο έρωτας είναι η τρέλα μας μπροστά στο ανέφικτο να γνωρίσει ο
ένας τον άλλον-
Κύριε, αδίκησες τους ποιητές δίνοντάς τους μόνο έναν κόσμο,
κι όταν πεθάνω θα ʼθελα να με θάψουν σʼ ένα σωρό από φύλλα ημε-
ρολογίου
για να πάρω και το χρόνο μαζί μου.

Κι ίσως ό,τι μένει να ʼναι στην άκρη του δρόμου μας
ένα μικρό μη με λησμονεί.
Ποιητές
Φτωχοί λαθρεπιβάτες πάνω στις φτερούγες των πουλιών
την ώρα που πέφτουν χτυπημένα.

Λαίμαργο βλέμμα, ποιήματα, Εκδόσεις Διαγωνίου, Θεσσαλονίκη, 1990.

ΑΠΟΨΗ

Δεν τραγουδάνε πια τις νύχτες οι θλιμένοι.
Ανοίγουν τα παράθυρα και κοιτάνε ανέκφραστοι
την άδεια λεωφόρο.
Κι όταν φανεί από μακριά ο δυνατός προβολέας,
αφήνονται στο μουγκρητό της μηχανής και
καρφώνουν το βλέμμα στη μέση του μοτοσυκλετιστή˙
εκεί που τυλίγονται αμήχανα τα χέρια του συνεπιβάτη.

ΜΠΛΟΥΖ ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ

Για το μοτοσυκλετιστή στο φανάρι
που μαρσάρει και ψάχνει γιʼ αντίπαλο
καταμεσίς της λεωφόρου

Για τη μαθήτρια που.καταχείμωνο,
έριξε το σακάκι στον ώμο
και προβάλλει τα στήθη της
απʼ το μάλλινο μπλουζάκι

Για το σέντερ-φορ που σκοράρει
χωρίς να τον νοιάζει
η οδύνη του τερματοφύλακα

Για τη νέα που αυτοκτόνησε
και νεκρή την προσέξαν
-ίσως για τα όμορφα πόδια της
που γεμίζουν τη σελίδα της εφημερίδας-

Για μένα
που σπασμωδικά κινούμαι στην πόλη
και στα όμορφα πρόσωπα σε ψάχνω

Τραγουδάει βραχνά
ο τραγουδιστής των μπλουζ.