Μπαλάντα του ποιητικού διαγωνισμού του Μπλουά

Πλάι στην βρύση παθαίνω διψασμένος
Καίω σα φωτιά και τρεμοτουρτουρώ
Στον τόπο μου ενώ ζω, είμαι τέλεια ξένος
Κοντά στη στιά τα δόντια κουρταλώ.
Σα σκούληκας γυμνός στολή φορώ
Γελώντας κλαίω χωρίς ελπίδα πια
κουράγιο παίρνω απ’ την απελπισιά
Χαίρουμαι, κι όμως δεν έχω χαρές ·
Θεριό είμαι δίχως δύναμη καμιά·
Καλόδεχτος, διωγμένος με κλοτσιές.

Στ’ αβέβαιο πάντα βρίσκω τ’ ορισμένως ·
Το ξάστερο το βλέπω σκοτεινό·
Διστάζω για ό,τι πλέρια είμαι πεισμένος ·
Για κάθε ξαφνικό φιλοσοφώ.
Κερδίζω, και χαμένος θε να βγω ·
Όταν χαράζει, λέω «Καλή νυχτιά!»
Ξαπλώνω, λέω: «θα φάω καμιά βροντιά!»
Είμαι πλούσιος κι όλο έχω αδεκαριές ·
Μαγκούφης, καρτερώ κληρονομιά ·
Καλόδεχτος, διωγμένος με κλοτσιές.

Περιοδικό Πόρφυρας
Τ.Θ. 206
49100 Κέρκυρα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αφιέρωμα
στον Κυριάκο Χαραλαμπίδη

«Πόρφυρας» Νο 124

Με μεγάλο αφιέρωμα στον σημαντικό κύπριο ποιητή Κυριάκο Χαραλαμπίδη κυκλοφορεί το νέο τεύχος του περιοδικού «Πόρφυρας» (Νο 124, Ιούλιος – Σεπτέμβρης 2007).
Γράφουν οι, Σπύρος Α. Ευαγγελάτος, Σ.Ν. Φιλιππίδης, Γιώργος Κεχαγιόγλου, Μ.Γ. Μερακλής, Ανθούλα Δανιήλ, Λευτέρης Παπαλεοντίου, Κυριάκος Χαραλαμπίδης, Νάκης Σκορδίλης, Κώστας Μπαλάσκας, Μιχάλης Τσιανίκας, Δώρα Μέντη, Ζήνων Ζανέτος, Ευριπίδης Κλεόπας, Ανδρέας Βοσκός, Ρίτσα Φράγκου – Κικίλια, Λουίζα Χριστοδουλίδου, Αγάθη Γεωργιάδου, Martin McKinsey, Ανδρέας Χατζησάββας, Σάββας Παύλου, Δημήτρης Κοσμόπουλος, Νίκος Πετράκης, Χρήστος Σιοπαχάς, Γιώργος Κ. Μύαρης.
Ο Πόρφυρας έχει συμπεριλάβει κατʼ επανάληψη στα τεύχη του συνεργασίες Κύπριων λογοτεχνών, κριτικών, πανεπιστημιακών δασκάλων, ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών, καθώς και μελέτες των γνωστότερων νεοελληνιστών για την κυπριακή λογοτεχνία. Δεν είναι πολύς καιρός που αφιέρωσε σελίδες στο εύρημα του Λεύκιου Ζαφειρίου, την καλβική ωδή «Ελπίς πατρίδος», και λίγο παλαιότερα το πολυσέλιδο 105ο τεύχος του στη γλυκεία χώρα Κύπρο.
Ο Κυριάκος Χαραλαμπίδης, στην ποίηση και την ποιητική του οποίου είναι αφιερωμένο το παρόν τεύχος, αποτελεί μία από τις αυθεντικότερες και καθαρότερες ποιητικές φωνές του οικουμενικού ελληνισμού∙ απηχεί τη σπαρακτική κραυγή διαμαρτυρίας της καθημαγμένης Κύπρου, και τα έργα του συνιστούν μία από τις πλέον ελπιδοφόρες μαρτυρίες της σύγχρονης ελληνικής ποίησης. Ποιητής προ πολλού καταξιωμένος, συγκεντρώνει στις ποιητικές συλλογές του ό,τι πιο ρωμαλέο και εύχυμο έχει να επιδείξει η ελληνική ποιητική παραγωγή των τελευταίων σαράντα ετών.

Να!
Ιδού λοιπόν η εποχή των συμπλεγμάτων.
Ο απέναντι με ακούει με απορία και μετά,
«Να κι αν είναι κι αν δεν είναι» μου απαντά.
«Να, να , να!…»
Ιδού λοιπόν η εποχή των συμπλεγμάτων.
Είναι τα οράματα που λείπουν
«διότι», «δεν» και τα λοιπά,
είν’ ο φόβος, όχι τίποτα σπουδαίο φυσικά,
μα που μας κάνει ξαφνικά,
για ό,τι υπάρχει ένα γύρω να μη δίνουμε μια
και «Να, να , να!…»

Για τα παιδία που περιμένουν κι ελπίζουν
νύχτα μέρα με παυσίπονα και ηρεμιστικά,
μήπως έχουμε κάτι να πούμε? Ε, όχι δα!
Εμείς «Να, να , να!…»
Για τους φαντάρους που ονειρεύονται τις νύχτες
κι έναν ύπνο ανεξύπνητο κοιμούνται στη σκοπιά,
μήπως έχουμε κάτι να πούμε? Ε, όχι δα!
Εμείς «Να, να , να!…»

tunnel

bright day is the desert of emptiness

the void at the heart of us

where unseen torture is offshored

a pit has fallen: the heartʼs concrete

we know a maw opens under our hands

it has our killer eyes: a trainload of oblivious laughs

where an old gentleman rides

alone with all he knows

in a tunnel beneath the earth

after the golden sickle moon went down

into my cold beautiful city

that swallows everything whole

what have you seen that you canʼt tell

in your european hat?

surrounded by the haws of innocent fools

ensanguined trap that eats whole countries up

and spits out feathers and bones

tunnel we travel though

into oblivion

Η καλόγρια η μικρή

Βουνά και σύγνεφα μακριά
σ όλα α γύρω σιγαλιά
τα λιόφυτα γαληνεμένα
και τα σπιτάκια ασβεστωμένα

σ ένα αχερόχρωμο πανί
κεντάει η καλόγρια η μικρή
αχου τι όμορφα κεντάει
το χεράκι της πως πάει

Βάνει πουλιά βάνει δεντρά
βάνει και τα άστρα τα χρυσά
βάνει στις τέσσερις τις κόγχες
τέσσερις αγριομολόχες