Ευχόμαστε σε όλους/ες

τους συνεργάτες/ιες, αναγνώστες/ιες και φίλους/ες μας 

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΧΡΟΝΙΑ!!!

************************************************

Βάσια Καλογεράκου, [Σχόλια Πρωτοχρονιάς (2025)]

Ι

Ο χρόνος κλείνει•
ερημική κλίση
Του ενός γαρυφάλλου με το ασπροκόκκινο πρόσωπο και την πράσινη καταχνιά της πρώτης εξοχής και του πολυβολείου
Έχουν αλλάξει τα πράγματα (;)
Κι αντί•
Παραμονές αχρείαστες οι τόποι
Μυρίσανε το σεργιάνι της θυμώδους καμινάδας
και του μεγάλου αλισβερισιού
Πίσω τα μάτια —να ακούγονται γυμνές διαστολές, όπως τα αναπάντητα ερωτήματα που ανάβουν τις μηχανές της νύχτας
Νύφες οι ανάγκες που σού τραγουδούν τη χόβολη
Και το κλειδί, και το μαξιλάρι-πουλί θαλασσινό.
Ως την αυγή τα σύνορα άλαλα, μια τρύπα στην ειρήνη του ορίζοντα
Μια προκυμαία κατεβασμένων βλεφάρων

Η επιστροφή, ορφανή ωρών και νοημάτων,
ψέγει τα αθώα νεύματα της ελιάς και τους μετρημένους απ’ τη βλαστήμια μήνες
Την υποψία της μνήμης που υπομένει
Το τρύπημα με το στάχυ επάνω στον βράχο της πρόσοψης
που ανέβλυσε το κρίμα, τις θημωνιές και την απόφαση.

Τα αδιάκοπα δοξαστικά της χέρια λύγισαν από το λάδι του χρησμού —θα ‘ρθεις.

Να’ρθείς.