Soneto II

Garcilaso y Boscán siendo llegados
al lugar donde están los trovadores
que en esta nuestra lengua y sus primores
fueron en este siglo señalados,

los unos a los otros alterados
se miran, demudadas las colores,
temiéndose que fuesen corredores
o espías o enemigos desmandados;

y juzgando primero por el traje,
pareciéronles ser, como debía,
gentiles españoles caballeros;

y oyéndoles hablar nuevo lenguaje,
mezclado de extranjera poesía,
con ojos los miraban de extranjeros.

*
Σονετο Β΄

Γκαρθιλάσο και Βοσκάν σαν έφτασαν
εκεί που είναι οι τροβαδούροι
που στον αιώνα αυτόν η γλώσσα μας τούτη
και τα τερτίπια της τους χλεύασαν,

αλλήλους ξενισμένοι εξέτασαν
με το βλέμμα, με άχρωμη τη μούρη
φοβούμενοι ότι θα έτρεχαν σαν κούροι
ή κατάσκοποι ή εχθροί που ξέσπασαν·

και κρίνοντας από το κοστούμι εν αρχή,
τους φάνηκαν, καθώς πρέπει,
Ισπανοί ευγενικοί κύριοι,

και ακούγοντας μια γλώσσα διαφορετική,
και με ποίηση ξένη να την διέπει,
τους κοίταζαν σαν να ήταν μυστήριοι.