«Η Ποίηση ως Αίσθηση του Κόσμου: Η Pia Tafdrup και η απογραφή του αισθητού» (γράφει ο Γιώργος Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης)
8Ιου
Αν η λογοτεχνία είναι, εν τέλει, ένας τρόπος να κατοικήσουμε τον κόσμο, τότε η ποίηση της Pia Tafdrup δεν μας μαθαίνει απλώς πώς να κατοικούμε, αλλά πώς να αισθανόμαστε τον κόσμο εκ νέου. Η δανέζα ποιήτρια, με μια διαδρομή που εκτείνεται πάνω από τέσσερις δεκαετίες, έχει δημιουργήσει ένα σώμα έργου βαθιά προσανατολισμένο στη σωματικότητα, στη φύση, στη μνήμη, στη βίωση του υποκειμένου μέσα από τις αισθήσεις.
Η πρόσφατη ελληνική έκδοση Οι Πέντε Αισθήσεις, σε μετάφραση Σωτήρη Σουλιώτη από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν, προσφέρει στο ελληνικό κοινό ένα έργο-σταθμό, τόσο στην πορεία της ίδιας όσο και στην ευρωπαϊκή ποίηση των τελευταίων ετών.
Η Tafdrup, ήδη από τα πρώτα της βήματα, έδειξε πως δεν ενδιαφέρεται για την καθαρή φόρμα ούτε για τον πολιτικό θόρυβο. Ενδιαφέρεται για τη βραδύτητα με την οποία ένα παιδί ακουμπά το δάχτυλο σε ένα τζάμι τον χειμώνα· για την αμηχανία που φέρει η μνήμη μιας φωνής· για την εσωτερική πάλη που γεννά ο έρωτας, η γλώσσα και το σώμα. Με συλλογές όπως Η Πύλη της Βασίλισσας και Τα Άλογα του Ταρκόφσκι, μας είχε ήδη μυήσει σε έναν κόσμο όπου η μεταφυσική δεν είναι σύστημα σκέψης, αλλά ποιητική αίσθηση· μια ανοιχτή πληγή που μοιάζει με προσευχή.
Σε αυτό το πλαίσιο, η σειρά Οι Πέντε Αισθήσεις λειτουργεί σαν το αποκορύφωμα μιας μακρόχρονης ποιητικής αναζήτησης. Εδώ, η Tafdrup διαμορφώνει συστάδα ποιητικών ενοτήτων όπου κάθε αίσθηση αποκτά τη δική της ποιητική συντακτική και ρυθμική δυναμική. Η Γεύση του Ατσαλιού είναι ένα έργο αιχμηρό, σχεδόν μεταλλικό, γεμάτο μνήμες βίας, απωλειών και απογευματινών επιστροφών. Η Μυρωδιά του Χιονιού αγγίζει το σχεδόν άπιαστο — ο κόσμος γίνεται ανάμνηση πριν ακόμα συμβεί. HΘέα του Φωτός συνθέτει μια ποιητική του βλέμματος, όπου το βλέμμα είναι πάντα ενεργό, φορτισμένο, μερικές φορές και επικίνδυνο. Ο Ήχος Απ’ τα Σύννεφα ασχολείται με το απροσδιόριστο του ήχου, με την ηχώ του ανείπωτου. Τέλος, Το Άγγιγμα του Δέρματος — η πιο σπαρακτική ίσως από τις πέντε συλλογές — προσφέρει μια ποιητική της εγγύτητας, της απώλειας και της ανασύστασης της ταυτότητας μέσω του άλλου.
Διαβάστε περισσότερα





