Δημήτρης Τούλιος, Δύο ποιήματα
1Φεβ
Διπλός κατάσκοπος
Σε γυροφέρνει
μια εξομολογητική γρίπη
που αντιμάχεται
την έρπουσα αντιβίωση.
Δε γνωρίζω ανάγνωση εσώτερου βίου,
εξασκούμαι
σε αντιγραφές συμπεριφορών
διαβάζοντας ολοένα καλόβολα ρομάντζα,
έριδες και κουτσομπολιά.
Ούτε διακινδυνεύω τη βολή μου
για μια ξεγυρισμένη αλήθεια,
γιατί δεν είμαι καθόλου σίγουρος
ότι αντέγραψα σωστά την πραγματικότητα.
Ο πεπερασμένος εαυτός μας
παλεύει με το προφανές τέλος.
Δημοσιεύει τη μάσκα του
και αποδεικνύει τη φάτσα του.
Ποιος να ξέρει τι περιέχει το πρόσωπο,
όταν είναι κι αυτό
ένα από τα προσωπεία του.
Σε ταλαιπωρεί
μια εξαντλητική απορία γνώσης,
με κερδίζει
ολοένα
το νόημα που δε βρίσκω.
Αφήστε ένα σχόλιο






