Si la noche haze escura

Τι κι αν σκοτεινή η νύχτα,
Τι κι αν σύντομος ο δρόμος,
δεν έχεις φανεί, αχ φίλε.
Τα μεσάνυχτα περάσαν,
Κι ας λυπάται, δεν θα’ρθει.
Μιά και η τύχη μου τον διώχνει,
Τώρα π’ όλοι με ξεχάσαν.
Μ’ έκανες να ζω στη θλίψη,
έγινες πια ο εχθρός μου,
συ που ήσουν θησαυρός μου.

(No. 14, Cancionero de Upsala 1556)

Estas noches à tan largas

Είναι οι νύχτες δίχως τέλος
πια για με, πια για με,
έτσι δεν ήταν ποτέ.
Πιο παλιά ξεκουραζόμουν,
τις νυχτιές ευγνωμονούσα
κι αν ακόμα δεν κοιμόμουν
μ’ ηρεμία τις περνούσα.
Μ’ από τότε π’ αγαπάω,
δεν μπορεί, δεν μπορεί
ο ύπνος να με λυπηθεί.

(No. 26, Cancionero de Upsala 1556)