Τι εστί τέχνη

Μια οι ακρίδες
Μια οι ισχνές αγελάδες
Ένα μαρτύριο και αύριο το δίχως άλλο.
Άλλος ένας ήρωας για τους ραψωδούς
Άλλος ένας θρύλος να μελοποιηθεί
Άλλη μια θυσία στο βωμό-

Τι τέχνη και αυτή
Να στέκεις παράμερα
Ενώ η γη υποχωρεί
Ενω άνθρωποι θρυμματίζονται
Και συ γράφεις για χωράφια στέρφα
και στέρνα δασιά
Για αγρούς μακρινούς
και ενάρετους πολεμιστές

Κάλαντα

«Εμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε,
παρά σας αγαπούσαμε
κι ήρθαμε να σας δούμε.»

Πέρασαν να κάνουν ποδαρικό
Να νίψουν τις πατούσες τους
Να καπνίσουνε τις κάσες.

«Δώστε μας και τον κόκορα,
δώστε μας και την κότα,
δώστε μας και πέντ’ έξι αυγά
να πάμε σ’ άλλη πόρτα.»

Οι ξεχασμένοι, οι πρότεροι,
τώρα πια παράταιροι εραστές

Αυτοκράτορας στη βασιλεύουσα
Στα χρονια της ακμης της
Των απόρθητων τοίχων•

τραγωδίες σε τρώγλες
που μυρίζουν απιστία.

Θεά από το παράθυρο
Ξεθωριασμένα χρώματα
Σήμερα η πλάση φωτίζεται από λάμπες φθορίου

Σήμερα ο ήλιος λείπει
Σήμερα η γαία, η γυναικά του,
πρασινίσε απ’ τη ζήλεια της.
Που ξενοκοιμήθηκε ο ήλιος ακάματης
και αποξεχάστηκε πάλι;
Ντρέπεται πολύ, σεργιάνι σήμερα μοναχή της
Δίχως άντρα στο πλευρό της

Έτσι σήμερα από τη γη απουσιάζει ο ήλιος.