ζοφεροί καιροί

μια μέρα

θα φορέσει ένα καπέλο

από ποίημα του λειβαδίτη

θ’ ανοίξει την ομπρέλα της

και μ’ ένα μπουκέτο βιολέτες

θα προσπεράσει μια εποχή

θα την βρείτε να κάθεται

σε τραπέζι μακρόστενο

με αναμμένα κηροπήγια

και να λέει με θαμπή φωνή

μα πως σας διέφυγε μητέρα

εγώ ποτέ δεν έμαθα να ιππεύω

 

*

düstere Zeiten

irgendwann

wird sie einen Hut tragen

aus einem Gedicht von Livaditis

sie wird ihren Regenschirm aufmachen

und mit einem Strauß aus Violetten

wird sie eine Jahreszeit überholen

ihr werdet sie sitzen sehen

an einem länglichen Tisch

mit angezündeten Kerzenständern

und sie wird mit einer trüben Stimme fragen

aber wie ist es Ihnen entgangen Mutter

ich habe zu keiner Zeit reiten gelernt

`

****************

προγονικό

απόκρημνες πλαγιές

μαυροντυμένες

ο γιάννης με κολλαριστό πουκάμισο

κάπνιζε πατημένες γόπες

τα όπλα ησύχαζαν δίπλα στην πόρτα

η γιαγιά ετοίμαζε τη μαγγανεία της

ψωμί με ζάχαρη και λάδι

ανάμεσα στα πόδια μας

 

*

altererbt

steile Abhänge

in Schwarz gekleidet

Giannis mit einem glatten Hemd

rauchte ausgetretene Zigarettenstummel

die Waffen ruhten sich neben der Tür aus

Oma bereitete ihre Hexerei zu

Brot mit Zucker und Olivenöl

zwischen unseren Beinen

`

*******************

 

κόκαλα

έτσι συρρικνώθηκα

να μην ενοχλώ

λέπτυναν τα χέρια μου

ούτε μολύβι να πιάσω

πέρασε χρόνος

έγινα λιγότερη

 

*

Knochen

so wie ich verschrumpfte

um nicht zu stören

sind meine Hände schmaler geworden

nicht einmal einen Bleistift kann ich halten

die Zeit ist vergangen

ich bin weniger geworden

 

`

*******************

 

confirm

συγγνώμη

δεν το ήθελα

κατά λάθος συνέβη

δεν ήταν στις προθέσεις μου

από αγάπη το πάτησα και

άφθονη περιέργεια

 

*

confirm

Entschuldigung

das wollte ich nicht

aus versehentlich geschah es

es war nicht in meiner Absicht

aus Liebe drückte ich es und

aus reichlicher Neugier

 

`

**********************

 

παρήχηση

μου άρεσαν

με σίγμα

οι ποιητές

σεφέρης

ασλάνογλου

σαχτούρης

σύμφωνο που

ακούγεται βοήθεια

παρηγοριά ψυχής

το ζήτα του καρούζου

με αποθάρρυνε

γενναίο

αλλά δύσκαμπτο

αδύνατον να

του γυρέψω κάτι

 

 

*

Alliteration

ich mag

das Sigma

der Dichter

Seferis

Aslanoglou

Sachtouris

ein Konsonant der sich

anhört wie ein Hilfeschrei

des Herzens Trost

das Zeta von Karouzo

entmutigt mich

es ist tapfer

aber allerdings starr

ist unmöglich

es um etwas zu bitten

 

 ************************************************************************

Η Μάνια Μεζίτη γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα. Σπούδασε στα Τ.Ε.Ι Αθήνας και στο The Open University, UK (Honours Degree in Literature). Παρακολούθησε τον διετή κύκλο σπουδών του ΕΚΕΜΕΛ για τη μετάφραση από την αγγλική στην ελληνική γλώσσα. Από το 2007 έως το 2010 συνεργάστηκε με τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα ως επαγγελματίας αναγνώστρια αγγλόφωνης λογοτεχνίας. Έχει μεταφράσει βιβλία, ποιήματα και άρθρα για έντυπα ή ηλεκτρονικά περιοδικά κι εφημερίδες. Επιμελείται τη διαδικτυακή ανθολογία https://poets.gr/el/ Η μαύρη ανάμεσα (εκδόσεις κύμα, 2018 ) είναι το πρώτο της βιβλίο με ποιήματα.