`

Μετά την ιστορική μελοποίηση ποιημάτων του Κώστα Καρυωτάκη, το 1982, η Λένα Πλάτωνος μελοποιεί ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη με αφορμή το Ελληνικό Φεστιβάλ και την παρουσίασή του στη Μικρή Επίδαυρο. Σύμφωνα με το δελτίο τύπου του δίσκου: «Η Πλατωνος κάποτε δήλωνε πως ο Καβάφης δε μελοποιείται και πως δε θα τολμούσε ποτέ κάτι τέτοιο. Ήταν όμως το Καβαφικό άγγιγμα που ήρθε και την επισκέφτηκε σαν ηλεκτρικό σοκ, την κατάλληλη στιγμή της. Οι ενστάσεις και οι αρνήσεις παραμερίστηκαν, μπρος τη χάρη της πρόκλησης και της τόλμης, μα κυρίως της δημιουργίας και της ηδονής αυτής. 28 χρόνια μετά τη μελοποίηση του Καρυωτάκη, η Λένα Πλάτωνος βουτάει βαθιά στην ποίηση και δίνει το δικό της ηχόχρωμα και μελωδική ερμηνεία σε 13 από τα πιο γνωστά ποιήματα του Καβάφη. Παραδομένη πλήρως στον ρηξικέλευθο λόγο του ποιητή, προ(σ)καλεί τους ηλεκτρονικούς και ηλεκτρικούς της ήχους δημιουργώντας το απόλυτο ηχητικό μοτίβο των αγαπημένων της στίχων, όπως η ίδια μονάχα θα μπορούσε να χτίσει, ενώ ο Γιάννης Παλαμίδας γίνεται η απόλυτη φωνή του σύμπαντος των δύο δημιουργών. Το αποτέλεσμα είναι παράξενο και καθηλωτικό, μιας και σου δίνει την αίσθηση πως ο Καβάφης είναι πρόσωπο σημερινό.

Η σύνθεση και σύλληψη έγινε από τη Λένα Πλάτωνος, ενώ την ενορχήστρωση τη μοιράστηκε με τον Στέργιο Τσιρλιάγκο, υπεύθυνο για την ηχογράφηση, programming, editing, sound design και τις μίξεις. Ερμηνευτής των στίχων είναι ο Γιάννης Παλαμίδας, ενώ σε μερικά κομμάτια συμμετέχει ο Στράτος Σπηλιωτόπουλος με την κιθάρα του. Το mastering πραγματοποιήθηκε από τους Τάκη Δημουλά και Eroc στο Original Master Studio στη Γερμανία ενώ το artwork επιμελήθηκε ο Δημητρής Παπαιωάννου.

`
`
Μοιρολόι

Λαβωμένο μου γαρούφαλο,
σε φιλώ στο στόμα
στις παλάμες που κυμάτιζαν
στης αυγής την άκρη…

Οι πολεμιστάδες φύγαν, σε φιλώ στο στόμα,
της αυγής αλυσμονάτη, χιονισμένη βιόλα…

Λαβωμένο μου γαρούφαλο,
σε φιλώ στο στόμα
στις παλάμες που κυμάτιζαν
στης αυγής την άκρη…

Να ΄ρχεσαι όχι σαν χαλάζι, σε φιλώ στο στόμα,
σα χορταριασμένη στάμνα για τους διψασμένους…
`
*

Περιεχόμενα

ΑΦΗΓΗΤΗΣ: ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ/ ΕΛΕΝΗ: ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ/ ΠΑΡΗΣ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΛΑΒΕΤΑΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ: ΣΟΥΛΑ ΜΠΙΡΙΜΠΙΛΗ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΤΣΙΟΣ – ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΙΓΑΛΟΣ ΚΑΙ ΧΟΡΩΔΙΑ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΡΟΥΠΟΣ
`

1. Ο ΤΑΧΥΔΑΚΤΥΛΟΥΡΓΟΣ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΤΣΙΟΣ
2. ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ – ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ
3. ΠΡΩΤΗ ΩΔΗ – ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΙΓΑΛΟΣ
4. ΣΤΙΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ – Ε.ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ – Δ.ΜΑΛΑΒΕΤΑΣ
5. ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ – ΣΟΥΛΑ ΜΠΙΡΙΜΠΙΛΗ
6. ΤΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΜΑΤΙΑ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΤΣΙΟΣ
7. ΔΕΥΤΕΡΗ ΩΔΗ – ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΙΓΑΛΟΣ
8. ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ – ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ
9. ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ – ΣΟΥΛΑ ΜΠΙΡΙΜΠΙΛΗ
10. ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΑ – Ε.ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ – Δ.ΜΑΛΑΒΕΤΑΣ
11. ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΤΣΙΟΣ
12. Τ’ΑΛΟΓΟ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ – ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ
13. ΜΟΙΡΟΛΟΙ – ΣΟΥΛΑ ΜΠΙΡΙΜΠΙΛΗ
14. ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΔΗ – ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΙΓΑΛΟΣ
`
*******************************************************

`

`

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ, Πειραιάς 1940-Πειραιάς 18/5/1991/ Απόσπασμα συνέντευξης στον Γιώργο Μπαλούρδο (ΠΗΓΗ ΕΔΩ)

`

Η συνέντευξη του ποιητή Ανδρέα Αγγελάκη πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του στην Καλλίπολη πίσω από τον Άγιο Βασίλη, και ακούστηκε για πρώτη φορά από την εκπομπή που είχα την περίοδο εκείνη στο νεοσύστατο ραδιόφωνο του Πειραιά Κανάλι 1, Τα Μακρά Τείχη. Φθινόπωρο του 1987. Ήταν η πρώτη λογοτεχνική εκπομπή για τον Πειραιά που ακούγονταν στον αέρα την εποχή εκείνη που, πρωτοεμφανίζονταν η ελεύθερη ραδιοφωνία, η Πειραματική ραδιοφωνία, 26 αν θυμάμαι καλά, πρόσωπα του Πειραιά, πέρασαν από την εκπομπή αυτή.

`

Ακούστε ΕΔΩ: Ο ΑΕΤΟΣ ΚΑΙ Η ΑΛΕΠΟΥ

`
Έργο: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Στίχοι-Κείμενα: Γιώργος Κορδέλλας
Θέατρο σκιών: Ηλίας Καρελλάς

Βάσια Ζαχαροπούλου: σοπράνο
Ειρήνη Καράγιαννη: μέτζο σοπράνο
Νίκος Σπανάτης: κόντρα τενόρος
Γιάννης Χριστόπουλος: τενόρος
Δημήτρης Ναλμπάντης: λυρικός τενόρος

Την ορχήστρα Καμεράτα διευθύνει ο Γιώργος Πέτρου.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1) Η αρχή του μύθου – Ορχηστρικό
2) Το λιοντάρι, ο λύκος κι η αλεπού
3) Η ουρά του φιδιού
4) Ο γάιδαρος στον ποταμό
5) Χορός για ένα άλογο και έναν γάιδαρο – Ορχηστρικό
6) Βελανιδιά και καλαμιά
7) Ταξίδι στον αρχαίο κόσμο – Ορχηστρικό
8) Ο Δίας και το φίδι
9) Ο αστρολόγος
10) Το πέταγμα του αετού – Ορχηστρικό
11) Ο αετός κι η αλεπού
`
*************************************************************

`
Η ιδέα ήταν της Ραλλούς Βογιατζή. Η ενδιαφέρουσα σκηνική της εκδοχή ήταν του Γιώργου Κορδέλλα: Θα έγραφα τη μουσική σε ένα “παιδικό” κοντσέρτο με την υπέροχη Καμεράτα και τον σπουδαίο μαέστρο της, τον Γιώργο Πέτρου. Θέμα της “Οι Μύθοι του Αισώπου”. Kαι θα παιζόταν από Θέατρο Σκιών. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Όποιος πει πως θυμάται τον Αίσωπο από το σχολείο κάνει θαρρώ λάθος. Η ματιά του εκπαιδευτικού μας συστήματος τον έχει πραγματικά παραχαράξει, χειρότερα από ότι τον παραχάραξε ο La Fontaine, που από παιδί με άφηνε παγερά αδιάφορο στην “Γαλλική Ακαδημία”. Ανακάλυψα ένα τεράστιο κεφάλαιο της ελληνικής γραμματείας, ένα εμβληματικό έργο διαμόρφωσης σκεπτομένων δημοκρατικών πολιτών. Σε αντίθεση με την υποταγή και τους καλούς τρόπους, τον ηθικοπλαστικό και εξυπνακίστικο χαρακτήρα των λοιπών παιδικών-νεανικών έργων του Ευρωπαϊκού κυρίως συστήματος, ο Αίσωπος στέκει μοναδικό παράδειγμα έντιμης εκπαίδευσης του πολίτη, νέου ή και μη. Οι απλοί αυτοί Μύθοι δομημένοι στη μορφή της λαϊκής παράδοσης, αναδεικνύουν ένα αληθινό, ρεαλιστικό, φωτεινό, έξυπνο και πολιτικό σύστημα αξιών. Ειναι πασιφανές ότι μαζί με τον Όμηρο, οι Μύθοι παράγουν πολίτες πλήρεις, άξιους για την Δημοκρατία και τον Κοινό Βίο. Φαίνεται ότι ένας Αίσωπος ως εμβληματική μορφή υπήρχε πάντα σαν ανάγκη στην ελληνική κοινωνία. Ένας λαϊκός θυμόσοφος που η ζωή και το έργο του μπερδεύονται με διηγήσεις και θρύλους που του αποδίδονται, απλά γιατί τον έπλασαν κατά πώς τον ήθελαν οι Αιώνες. Ο παραλληλισμός με τον μεταγενέστερο του Καραγκιόζη, ραγιά πια και επιβιωσία, πολύ ενδιαφέρων. Ο δούλος Αίσωπος ανήκει ωστόσο στην ακμή. Ο ραγιάς Καραγκιόζης ανήκει στην παρακμή.

`

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ: «Το Τραγούδι του Ερωτόκριτου» – Νίκος Παπάζογλου

`

O Πάρης Παρασχόπουλος γράφει τη μουσική και τα τραγούδια για τον Ερωτόκριτο του Βασίλη Ρώτα «μια δραματική σπουδή από το έπος του Κορνάρου» όπως το ονομάζει ο ίδιος ο Ρώτας.
Το έργο έκανε πρεμιέρα έκανε στο Θέατρο της Ρεματιάς στο Χαλάνδρι το 1989 και από ΄κεί ταξίδεψε σε πολλά μέρη και έφτασε μέχρι τα Ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει έξι οργανικά θέματα και έξι τραγούδια που ερμηνεύουν οι: Νίκος Παπάζογλου, Σωκράτης Μάλαμας, Σταύρος Ζιώγας, Αγγελική Λεμονή, Όλγα Αθανασιάδου

`
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
1. Έναρξη
2. Το τραγούδι του Ερωτόκριτου
(τραγούδι Νίκος Παπάζογλου)
3. Σόλο Τζουράς
4. Πρώτο τραγούδι του ποιητή, Περνούν οι Μέρες
(τραγούδι Σωκράτης Μάλαμας)
5. Το τραγούδι της Ταβέρνας
(τραγούδι Σταύρος Ζιώγας και Χορωδία)
6. Θέμα Λυρικό
7. Δεύτερο τραγούδι του ποιητή Μέρα και Νύχτα
(τραγούδι Σωκράτης Μάλαμας)
8. Χορευτικό
9. Το τραγούδι της Τσιγγάνας
(τραγούδι Αγγελική Λεμονή)
10. Ο χορός της Τσιγγάνας
11. Το τραγούδι της Αρετούσας
(τραγούδι Όλγα Αθανασιάδου)
12. Φινάλε ορχήστρα Λαϊκό και φάλτσο

(Οι στίχοι στο 2, 4, 5, 7, 9 και 11 είναι του Βασίλη Ρώτα)
`
**************************************************************

`

Ο Βασίλης Ρώτας, γιος φτωχής οικογένειας χωρίς σταθερό εισόδημα, γεννήθηκε στις 5 Μάη 1889 στο Χιλιομόδι Κορινθίας, το 1889 η οικογένειά του μετακομίζει στην Κόρινθο και το 1903 εγκαθίσταται οριστικά στην Αθήνα. Ο Ρώτας τελείωσε με άριστα το Βαρβάκειο, έχοντας από νωρίς ξεχωρίσει ως ιδιαίτερη προσωπικότητα μεταξύ των συμμαθητών του, καθώς η μεγάλη του αγάπη για την ευρύτερη μελέτη αλλά και η αντισυμβατική του συμπεριφορά είχαν εκδηλωθεί από νωρίς. Το πρώτο του ποίημα το έγραψε στην Α´ Δημοτικού και το πρώτο του διήγημα στην Β´ Γυμνασίου. Η επιθυμία του Βασίλη Ρώτα, παρά την απαγόρευση από τον πατέρα του, ήταν να σπουδάσει Ιατρική. Έτσι γράφτηκε κρυφά στην Ιατρική Σχολή και στην συνέχεια στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στην οποία φοίτησε ως το 1910. Εκεί γνωρίστηκε και συνδέθηκε με βαθιά φιλία με τους Κώστα Βάρναλη και Μάρκο Αυγέρη.

‘

`
`
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ: Ο Νάρκισσος
`
Απόψε αγάπησα τα μάτια μου,
κοιτώντας τα μες στον καθρέφτη:
να ʼταν το φως, που, μες στην κάμαρα,
τόσο λεπτά κι ανάερα πέφτει;

Nα ʼταν το ρόδο το απριλιάτικο,
που το ʼχα βάλει στη γωνία,
να μην το δω να παραδίνεται
στη βραδινή την αγωνία;

Να ʼταν, αλήθεια, το τριαντάφυλλο,
που ξεψυχούσε στο ποτήρι,
– ή κάποιοι πόθοι που με παίδευαν,
και που είχαν απομείνει στείροι;…

Το ρόδο που ʼσβηνε, το πάθος μου,
το παραθύρι που δεν κλείνω,
– ή μήπως επειδή σε κοίταξαν
τόσο πολύ, το βράδυ εκείνο;

`

Eνα βιβλίο –cd για ένα άνθρωπο τρυφερό και πικραμένο κυκλοφορεί από τις πατρινές εκδόσεις Διαπολιτισμός. Για έναν ποιητή που τραγούδησε τη μέθη και όχι τη χαρά. Για έναν ποιητή που μίλησε για τα πάθη του και τις αδυναμίες του. Ένα βιβλίο –cd για τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, με τον τίτλο Ένα τραγούδι μακρινό, έφτιαξε ο Πατρινός συνθέτης Γιώργος Δίπλας με την Δώρα Πετρίδη στο τραγούδι.

Τραγούδια καταφύγιο, για τον ίδιο τον συνθέτη, που ένοιωθε τον ποιητή, φίλο και συνοδοιπόρο στην τέχνη, σε όλη τη διάρκεια της δημιουργίας των τραγουδιών. Ποίηση και μουσική που λυτρώνει και δίνει χαρά, σε μια εποχή που μας λείπουν και τα δύο. Το cd περιλαμβάνει δέκα ποιήματα σε μελοποίηση του Γιώργου Δίπλα. Τα πιο πολλά τραγούδια τα ερμηνεύει με την εκφραστική και αισθαντική της φωνή η Δώρα Πετρίδη. Ένα τραγούδι το ερμηνεύει ο ίδιος ο συνθέτης.