Ηχογραφημένη απαγγελία: εδώ

Το πρωτότυπο κείμενο στα Γερμανικά και σε ελληνική μετάφραση :

Todesfuge

Schwarze Milch der Frühe wir trinken sie abends
wir trinken sie mittags und morgens wir trinken sie nachts
wir trinken und trinken
wir schaufeln ein Grab in den Lüften da liegt man nich eng

Ein Mann wohnt im Haus der spielt mit den Schlangen der schreibt
der schreibt wenn es dunkelt nach Deutschland dein goldenes Haar Margarete
er schreibt es und tritt vor das Haus und es blitzen die Sterne er pfeift seine Rüden herbei
er pfeift seine Juden hervor läßt schaufeln ein Grab in der Erde
er befiehlt uns spielt auf nun zum Tanz

Schwarze Milch der Frühe wir trinken dich nachts
wir trinken dich morgens und mittags wir trinken dich abends
wir trinken und trinken
Ein Mann wohnt im Haus der spielt mit dem Schlangen der schreibt
der schreibt wenn es dunkelt nach Deutschland dein goldenes Haar Margarete
Dein aschenes Harr Sulamith wir schaufeln ein Grab in den Lüften da liegt man nicht eng

Er ruft stecht tiefer ins Erdreich ihr einen ihr andern singet und spielt
er greift nach dem Eisen im Gurt er schwingts seine Augen sind blau
stecht tiefer die Spaten ihr einen ihr andern spielt weiter zum Tanz auf

Schawrze Milch der Frühe wir trinken dich nachts
wir trinken dich mittags und morgens wir trinken dich abends
wir trinken und trinken
ein Mann wohnt im Haus dein goldenes Harr Margarete
dein aschenes Haar Sulamith er spielt mit den Schlangen
Er ruft spielt süßer den Tod der Tod ist ein Meister aus Deutschland
er ruft streicht dunkler die Geigen dann steigt ihr als Rauch in die Luft
dann habt ihr ein Grab in den Wolken da liegt man nicht eng

Schwarze Milch der Frühe wir trinken dich nachts
wir trinken dich mittags der Tod ist ein Meister aus Deutschland
wir trinken dich abends und morgens wir trinken und trinken
der Tod ist ein Meister aus Deutschland sein Auge ist blau
er trifft dich mit bleierner Kugel er trifft dich genau
ein Mann wohnt im Haus dein goldenes Haar Margarete
er hetzt seine Rüden auf uns er schenckt uns ein Grab in der Luft
er spielt mit den Schlangen un träumet der Tod ist ein Meister aus Deutschland

dein goldenes Haar Margarete
dein aschenes Haar Sulamith

Ο Πάνος Θεοδωρίδης από το cd “Βιβλιορυθμός”

ΠΕΤΡΟΣ

Πάλι τι καννιβαλισμός αυτή την Άνοιξη

λουλούδια καταβρόχθισαν τις μέλισσες

πουλιά τους φάγαν τα εντόστια τα γεράκια

το τριαντάφυλλο έμεινε ολομόναχο

κι ο μενεξές μεταμορφώθη σε κηδεία

Δεν έχει άλλα λουλούδια να σου φέρω

όμως μια μέρα θα γίνω ο μέγας κηπουρός

φυτεύω θα κλαδεύω θα ποτίζω

θα΄χω το σπίτι μου πάνω σ΄ένα σύννεφο

θ΄ανάβω τα όνειρά μου με τον ήλιο

Σήμερα ακόμα είμαι ένας πλοηγός

συνένοχος για τις λάσπες τα λεμόνια

τους τενεκέδες στο νερό μεσ΄στο λιμάνι

τρελαίνω τη σειρήνα σπέρνω το αίμα μου

φορώ γυαλιά από πέτρα και με λένε Πέτρο

(Η παραπάνω ανάγνωση έγινε την Παρασκευή 18 Μαιου 2001 στο ΒΙΒΛΙΟρυθμό της Θεσσαλονίκης πάνω σε μια ιδέα του ποιητή Ηλία Κουτσούκου  και αποτυπώθηκε σε CD

Για τους αδυνατούντες να ακούσουν το podcast με Windows Media Player συστήνεται η φόρτωση και εγκατάσταση του ελεύθερου λογισμικού codec 3ivx 4.5 από το παρακάτω site :

http://www.free-codecs.com/3ivx_download.htm

o Voas εφημερίας )

Νοσταλγία της Τζιμπί

Δελτίο Τύπου

Προσευχές για φίλους

ΣΕΙΡΑ: Ποίηση / Δίγλωσση έκδοση

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Σωτήρης Παστάκας

ΤΙΤΛΟΣ: Προσευχές για φίλους / Prayers for friends

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ: Γιάννης Γκούμας

ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: Στράτος Φουντούλης

ISBN: 978-960-89868-0-0

ΣΧΗΜΑ: 14 x 21 εκ.

ΣΕΛΙΔΕΣ: 100

ΤΙΜΗ: 12 Euro

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: Ιούλιος 2007

«Προσεύχομαι σημαίνει πως προετοιμάζομαι για την εσχάτη των ποινών – για την εκτέλεση» έγραφε ο Bohumil Hrabal, και πάνω στη ρήση αυτή ο Σωτήρης Παστάκας οικοδόμησε είκοσι τέσσερις προσευχές για φίλους, ζώντες και νεκρούς, είκοσι τέσσερις προετοιμασίες για ισάριθμες προσωπικές του εκτελέσεις. Χρησιμοποιώντας συνειδητά υλικό από την βιογραφία του, και αποφεύγοντας να αποπροσωποποιήσει το τελικό αποτέλεσμα, απευθύνεται σε πρόσωπα αγαπημένα, που τον ενώνουν με τη ζωή και το θάνατο, καταφέρνοντας καθʼ όλη τη διάρκεια της τελετής να σταθεί στα πόδια του και να μη λυγίσει τα αισθηματά του…. Άλλοτε σαρκαστικός, άλλοτε μελαγχολικός άλλοτε τρυφερός και άλλοτε οργισμένος αποκαλύπτει τους δεσμούς που τον συνδέουν με καθένα από τα πρόσωπα των «προσευχών» συνθέτοντας τελικά ένα μεγάλο μονόλογο προς τον ένα και μοναδικό «δήμιο» της ζωής μας, τον χρόνο….

Η έκδοση της έκτης ποιητικής συλλογής του Σωτήρη Παστάκα συμπίπτει με τη συμμετοχή του στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης του Σαν Φρανσίσκο (San Francisco International Poetry Festival, July 27, 28 & 29, 2007), όπου είναι επίσημα προσκεκλημένος. Οι «Προσευχές για φίλους» είναι η πρώτη απόπειρα των εκδόσεων Heteron (περιοδικό “Heteron ½”), στο χώρο του βιβλίου.

Το βιβλίο θα το βρείτε εδώ… 

Three Poems by Sotirios Pastakas from his new collection “Prayers for Friends”, translated from Greek by Yiannis Goumas)

Ακούστε τον Χούλιο Κορτάσαρ να διαβάζει

Αγγίζω το στόμα σου, με το δάχτυλό μου αγγίζω το περίγραμμα του σώματός σου, το σχεδιάζω σαν να το δημιουργεί το χέρι μου, σαν το στόμα σου να μισανοίγει για πρώτη φορά και αρκεί να κλείσω τα μάτια μου για να το σβήσω και να ξαναρχίσω να το φτιάχνω, και κάθε φορά κάνω να γεννιέται το στόμα που ποθώ, το στόμα που επιλέγει το χέρι μου και σχεδιάζει πάνω στο πρόσωπό σου, ένα στόμα επιλεγμένο ανάμεσα σε τόσα άλλα, επιλεγμένο με ηγεμονική ελευθερία από μένα για να το ζωγραφίσει το χέρι μου πάνω στο πρόσωπό σου και που από ένα γύρισμα της τύχης που δεν προσπαθώ να καταλάβω συμπίπτει ακριβώς με το στόμα σου που χαμογελάει κάτω από εκείνο που σχεδιάζει το χέρι μου.
Με κοιτάς, με κοιτάς από κοντά, κάθε φορά και από πιο κοντά και τότε παίζουμε τον κύκλωπα, κοιταζόμαστε όλο και από πιο κοντά και τα μάτια μεγαλώνουν, πλησιάζουν το ένα το άλλο, κολλάνε το ένα στο άλλο και οι κύκλωπες κοιτιούνται, οι ανάσες τους μπλέκουν, τα στόματα συναντιούνται και παλεύουν ανόρεχτα, δαγκώνονται χείλια με χείλια, ακουμπώντας μόλις τη γλώσσα πάνω στα δόντια, παίζουν μέσα στον περίβολό τους όπου πηγαινοέρχεται ένας βαρύς αέρας με ένα παλιό άρωμα και μια σιωπή.
Τότε τα χέρια μου θέλουν να βυθιστούν στα μαλλιά σου, να χαϊδέψουν αργά τα βάθη των μαλλιών σου ενώ φιλιόμαστε σαν το στόμα μας να είναι γεμάτο λουλούδια ή ψάρια, ζωηρές κινήσεις, σκοτεινή ευωδιά. Και όταν δαγκωνόμαστε ο πόνος είναι γλυκός κι όταν πνιγόμαστε μʼ ένα σύντομο και τρομερό ταυτόχρονο ρούφηγμα της αναπνοής, αυτός ο στιγμιαίος θάνατος είναι όμορφος. Και υπάρχει ένα και μόνο σάλιο, μια και μόνη γεύση από ώριμο φρούτο κι εγώ σε νιώθω νʼ ανατριχιάζεις απάνω μου όπως η σελήνη στο νερό.