Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Elizabeth Alexander, The Inaugural Poet for President-elect Obama

Soon after Election Day we asked “Who should be the inaugural poet for President-elect Obama?” — and you, dear Readers, responded with lots of names and incisive comments. Now, a month later, the program for Inauguration Day is taking shape, it has been decided who is going to read a poem during Barack Obamaβ��s swearing-in ceremony — and itβ��s someone whose name never made it onto our list: Elizabeth Alexander

, poet, essayist, playwright, Professor of African-American Studies at Yale University, and board member of the Poetry Society of America and Cave Canem. She has published four books of poems:

The Venus Hottentot (originally published in 1990, now available in a Graywolf Press reissue, 2004)

Body of Life (Northwestern University Press, 1997)

Antebellum Dream Book (Graywolf Press, 2001)

American Sublime (Graywolf Press, 2005)

from The Washington Post:
“The Inaugural Poet: Selection Provides Civil Rights Symmetry,” by Michael E. Ruane
“On Aug. 28, 1963, a young government lawyer and his wife pushed their 1-year-old daughter in a stroller from their home in Southwest Washington to the vast civil rights march on the Mall, where the Rev. Martin Luther King Jr. stood at the Lincoln Memorial and gave his β��I Have a Dreamβ�� speech. Next month, the little girl, Elizabeth Alexander, now 46, a prize-winning poet and professor of African American studies at Yale University, is scheduled to stand at the other end of the Mall before what will probably be an even bigger throng and read a poem at the inauguration of the nationβ��s first African American president.”

* “Ars Poetica #100: I Believe” from American Sublime, read by Elizabeth Alexander
* “The Venus Hottentot,” read by a fan, Aichlee Bushnell

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Μπλας ντε Οτέρο, 6 Ποιήματα: διαβάζει ο Βασίλης Λαλιώτης (Poiein Podcast Productions #11)

Ο Βασίλης Λαλιώτης διαβάζει σε δική του μετάφραση 6 ποιήματα του Blas de Otero.
Στο χαλί ο Ντιέγο ελ Θιγάλα τραγουδάει το Suspiros de España

Θα με φωνάξουν, θα μας φωνάξουν όλους

Θα με φωνάξουν, θα μας φωνάξουν όλους.
Εσύ, κι εσύ, κι εγώ, θα κάνουμε σειρά
σε τόρνους από κρύσταλλο, μπροστά στο θάνατο.
Και θα σε εκθέσουνε, θα εκτεθούμε όλοι
να γίνουμε κομμάτια, τσακ! από μια σφαίρα.

Καλά το ξέρετε. Θα έρθουν
για σένα, για σένα, για μένα, για όλους.
Και επίσης
για σένα.
(Εδώ
δε σώζεται ούτε ο θεός. Τον δολοφόνησαν.)

Είναι γραμμένο. Τ’ όνομά σου είναι ήδη στη λίστα,
τρέμοντας σ’ ένα χαρτί. Αυτό που λέει:
άβελ, άβελ, αδελφός… ή εγώ, εσύ, αυτός…

Σε μια Λιμνούλα από δάκρυα

The Grand download

Μην έλθεις τώρα. ( Μην έλθεις τώρα,
ας και είναι νύχτα).
Φεύγα.
Είναι μέρες κακές, μέρες που μεγαλώνουν
σε μια λιμνούλα από δάκρυα.

Κρύψου μες στο δωμάτιό σου και κλείσε την πόρτα
και κάνε έναν κόμπο στο κλειδί,
και κοιτάξου γυμνή στον καθρέφτη, όπως
σε μια λιμνούλα από δάκρυα.

Θυμάμαι μια φορά μου δάγκωσες τα μάτια.
Σου γέμισε το στόμα πύον και χολή, πατούσες
σε μια λιμνούλα από δάκρυα.

Υποτίμησέ με. Φαντάσου με να έχω γίνει μια διαδρομή γκρίζα,
βρώμικος, σαλιάρης, με τα έντερα χυμένα
σε μια λιμνούλα από δάκρυα.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ποιήματα: διαβάζει ο Γιάννης Κυριαζής (Poiein Podcast Productions #10)

Ο Γιάννης Κυριαζής διαβάζει ποιήματα του Bertolt Brecht
με μουσική υπόκρουση F. Chopin , Nocturne op. 9, No 1

1 Για τον φτωχό Μπ .Μπ.

Εγώ, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ , είμαι από τα Μαύρα Δάση.
Η μάνα μου στις πολιτείες με κουβάλησε
σαν ήμουν ακόμα στην κοιλιά της. Και των δασών η παγωνιά
μέσα μου θα ʽναι ως το θάνατό μου.

Έχω το σπίτι μου στην πολιτεία της ασφάλτου
φορτωμένος από την αρχή μʼ όλα τα μυστήρια του θανάτου,
μʼ εφημερίδες, με καπνό και με ρακί.
Καχύποπτος και τεμπέλης κι ευχαριστημένος τελικά.

Φέρνομαι φιλικά στους ανθρώπους. Φορώ
καθώς το συνηθίζουν ένα σκληρό καπέλο.
Λέω: είναι ζώα που μυρίζουν τελείως ιδιόμορφα
και λέω πάλι:δε βαριέσαι έχω κι εγώ την ίδια μυρουδιά.

Στις άδειες κουνιστές πολυθρόνες μου καθίζω
το πρωί κάτι γυναίκες καμιά φορά
τις κοιτάω ξένοιαστα και λέω:
Καθόλου μην ποντάρετε σʼ αυτόν που τώρα σας κοιτά.

Κοντά το βράδυ μαζεύω γύρω μου τα παιδιά
λέμε ο ένας τον άλλον «τζέντλεμαν»
ακουμπάνε στο τραπέζι μου τα πόδια
και λένε: Θα δούμε μέρες πιο καλές. Κι εγώ πότε δε ρωτώ.

Το πρωί στο γκρίζο χάραμα κατουράνε τα έλατα
και τα ζωύφιά τους, τα πουλιά αρχίζουν να φωνάζουν.
Κείνη την ώρα αδειάζω το ποτήρι μου στην πόλη,
πετάω τʼ αποτσίγαρό μου κι ανήσυχος κοιμάμαι.

Καθόμασταν μια ελαφρόμυαλη γενιά
σε σπίτια που λογίζονταν αγκρέμιστα
(έτσι χτίσαμε τα μακριά σπίτια της νήσου Μανχάταν
και τις λεπτές κεραίες που στηρίζουν τον Ατλαντικό.)

Απʼ αυτές τις πολιτείες θʼ απομείνει
εκείνος που διάβηκε από μέσα τους: ο άνεμος!
Δίνει χαρά το σπίτι σʼ αυτόν που τρώει:τʼ αδειάζει.
Ξέρουμε ότι είμαστε περαστικοί
κι ότι μετά από μας τίποτα αξιόλογο δε θα ʽρθει.

Ελπίζω στους σεισμούς που μέλλονται να ʽρθουν,
να μην αφήσω τη Βιρτζίνιά μου απʼ την πίκρα να μου σβήσει.
Εγώ ο Μπέρτολτ Μπρεχτ από τα Μαύρα Δάση,
ξερασμένος στις πολιτείες της ασφάλτου, μέσα στη μάνα μου,
σε πρώιμη εποχή!

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Arthur Rimbaud, Εκλάμψεις: διαβάζει ο Σωτήρης Παστάκας (Poiein Podcast Productions #09)

Ο Σωτήρης Παστάκας AEon Flux movie διαβάζει Αρθούρου Ρεμπώ, Εκλάμψεις, μετάφραση Αλέξης Ασλάνογλου, Ηριδανός.

ΠΑΡΑΤΑ

Κουμάσια πολύ γερά. Μερικοί εκμεταλλεύθηκαν τους κόσμους σας. Χωρίς ανάγκες, και ελάχιστα βιαστικοί για να κινητοποιήσουν τα λαμπρά τους χαρίσματα και την πείρα τους πάνω στις συνειδήσεις σας. Τι ώριμοι άνθρωποι! Μάτια αποβλακωμένα κατά τον τρόπο της καλοκαιρινής νύχτας, κόκκινα και μαύρα, τρίχρωμα, από χάλυβα κεντημένο με μαλαματένια άστρα∙ όψεις παραμορφωμένες, μολυβένιες, χλωμιασμένες, πυρπολημένες∙ βραχνιάσματα παιχνιδιάρικα! Η σκληρή συμπεριφορά που ʼχουν οι ψευδόχρυσες λάμες!-Υπάρχουν μερικοί νέοι-πως θα κοίταζαν άραγε τον Κερουμπίνο;-προικισμένοι με φωνές τρομαχτικές και με μερικούς επικίνδυνους πόρους. Τους στέλνουν να πάρουν πλάτες στην πόλη, γελοία ντυμένοι με πολυτέλεια αηδιαστική.
Ω, ο σφοδρότερος Παράδεισος της λυσσασμένης γριμάτσας! Ούτε σύγκριση με τους φακίρηδές σας και τους άλλους σκηνικούς σαλτιμπαγκισμούς. Μέσα σε κοστούμια αυτοσχεδιασμένα με το γούστο του κακού ονείρου παίζουν θρηνωδίες, τραγωδίες ληστών και πνευματωδών ημιθέων κατά τρόπο που η ιστορία ή οι θρησκείες δεν υπήρξαν ποτέ. Κινέζοι, Οττεντότοι, γύφτοι, μωροί, ύαινες, Μολώχοι, παλιές παραφροσύνες, απαίσιοι δαίμονες, ανακατεύουν τους λαϊκούς, μητρικούς τρόπους, με τις πόζες και τις κτηνώδεις τρυφερότητες. Θα ερμήνευαν καινούρια θεατρικά έργα και τραγούδια «καλών κοριτσιών». Άσσοι θαυματοποιοί, μεταμορφώνουν τον τόπο και τα πρόσωπα και χρησιμοποιούν την κωμωδία που μαγνητίζει. Τα μάτια φλέγονται, το αίμα κελαϊδεί, τα κόκαλα πλαταίνουν, τα δάκρυα και νήματα κόκκινα υδρορροούν. Ο χλευασμός τους ή η τρομοκρατία τους βαστά ένα λεπτό ή ολάκερους μήνες.
Έχω μόνος το κλειδί της άγριας αυτής παράτας.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Αλέξανδρος Ανδρέας Γρηγορόπουλος, ετών 15. Νεκρός δημοκρατίας.


(πηγή: http://mousikaproastia.blogspot.com/)

Ακούστε το τραγούδι για τον Αλέξανδρο που έγραψε και τραγουδάει ο Ηλίας Φωτόπουλος

O Αλέξης ήταν ήσυχος
όπως εκείνος που χει κάνει το καθήκον του.
Όταν πλάγιαζε κοιμόταν αμέσως,
όπως εκείνος που ‘χει κάνει πάντα το καθήκον του.

Γ. Ρίτσος

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΝΕΚΡΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
* Τον Νοέμβριο του 1980 δολοφονούνται από αστυνομικούς των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου η νεαρή εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο 26χρονος Ιάκωβος Κουμής. Απομονώνουν την πρώτη στη βιτρίνα, στη γωνία Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, και την χτυπούν με κλομπ αλύπητα -σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής. Με κλομπ συνέτριψαν το κρανίο του Κουμή.

* Τον Αύγουστο του 1985 ο αστυνομικός Νίκος Σταθόπουλος πυροβολεί και σκοτώνει την Αμερικανίδα Κάθριν Τζον Μπουλ, 22 χρόνων, μετά την άρνηση της τελευταίας να γίνει έλεγχος στο αυτοκίνητό της.

* Τον Νοέμβριο του 1985 λίγες ώρες μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου πέφτει νεκρός στη Στουρνάρη από σφαίρα του αστυνομικού Αθ. Μελίστα ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς.

* Τον Φεβρουάριο του 1986 ο 17χρονος Μανώλης Κανδανολέων, που επέβαινε σε κλεμμένο αυτοκίνητο, πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τρεις αστυνομικούς.

* Τον Μάρτιο του 1990 στην Πρέβεζα ο αστυφύλακας Γρηγόρης Σπυράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο μαθητή Δημήτρη Κίκερη. Το θύμα ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα «βιντεάδικου», που λίγο πριν είχε επιχειρήσει να διαρρήξει.

* Τον Απρίλιο του 1993 ο αρχιφύλακας Ηλίας Σταματόπουλος σκότωσε εν ψυχρώ τον 25άχρονο σερβιτόρο Γιάννη Τζίτζη σε μπαρ.

* Τον Ιανουάριο του 1994 ο αστυνομικός Ευάγγελος Λαγογιάννης σκοτώνει με 4 σφαίρες τον 28χρονο μουσικό Θοδωρή Γιάκα, επειδή αρνήθηκε να σταματήσει σε εξακρίβωση στοιχείων.

* Τον Ιανουάριο του 1996 σε αστυνομική επιχείρηση-σκούπα κατά Αλβανών στη Σκάλα Ωρωπού ο αστυνομικός Διονύσης Καρακάιδος σκοτώνει έναν Αλβανό.

* Τον Ιούνιο του 1996 ο αγροφύλακας Αθ. Μάτος σκοτώνει τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι για δύο καρπούζια που πήγε ο τελευταίος να κλέψει.

* Τον Νοέμβριο του 1996 σε «επιχείρηση» της Αστυνομίας έξω από τη Λιβαδειά για τον εντοπισμό φυγόδικου ο αστυφύλακας Δημήτρης Τρίμης πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής και σκότωσε τον 45χρονο Τσιγγάνο Τάσο Μουράτη μπροστά στα μάτια ενός από τα τρία παιδιά του.

* Τον Αύγουστο του 1998 στον Πειραιά ο ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Τσαγκράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 26χρονο Ηλία Μέξη έξω από το τμήμα Μεταγωγών επειδή δεν σταμάτησε σε σήμα του για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 1998 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο ανθυπαστυνόμος Κυριάκος Βαντούλης σκότωσε τον 17χρονο Γιουγκοσλάβο μαθητή Μάρκο Μπουλάτοβιτς, ο οποίος επισκεπτόταν με συμμαθητές του την Ελλάδα.

* Τον Φεβρουάριο του 2000 στη Λούτσα ο υπαστυνόμος Θοδωρής Χαλουλάκος πυροβολεί αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν τέσσερις νέοι, επειδή όπως είπε «τους θεώρησε ύποπτους για διακίνηση ναρκωτικών». Η σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική στήλη του 18χρονου μαθητή Σωτήρη Κατσιώτη και τον άφησε παράλυτο.

* Τον Μάρτιο του 2000 στην Ανω Πόλη Θεσσαλονίκης ο 18χρονος ομογενής από την πρώην ΕΣΣΔ Νικόλαος Λεωνίδης έπεσε νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού Γιώργου Ατματζίδη, γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 2001 στο Ζεφύρι ο αστυφύλακας της Αμεσης Δράσης Γ. Τυλιανάκης πυροβόλησε στο κεφάλι τον αθίγγανο Μαρίνο Χριστόπουλο, 21 ετών, επειδή δεν σταμάτησε σε μπλόκο.

* Τον Νοέμβριο του 2001 στην πλατεία Αμερικής ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος πυροβόλησε στο κεφάλι τον 20χρονο Αλβανό Σεντγκάκ Σελνίκου μέσα σε καφετέρια, όταν απείλησε με μαχαίρι τον ίδιον και άλλους τέσσερις συναδέλφους του που είχαν ήδη προτεταμένα τα όπλα τους.

* Τον Δεκέμβριο του 2003 ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης πυροβολείται στο κεφάλι από άνδρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, γιατί το αυτοκίνητο που επέβαινε μαζί με δυο άλλους νεαρούς δεν σταμάτησε για έλεγχο. Μ.Δ.

Ελευθεροτυπία 8/12/08

Ηλίας Φωτόπουλος για το “ποιείν”

Διαβάστε περισσότερα