Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Octavio Paz, Piedra de sol

PIEDRA DE SOL
Του Οκτάβιο Πας
( Διαβάζει ο ίδιος ο ποιητής.)

La treizième revient…cʼest encor la première;
et cʼest toujours la seule-ou cʼest le seul moment;
car es-tu reine, ô toi, la première ou dernière?
es-tu roi, toi le seul ou le dernier amant?
Gérard de Nerval, Arthèmis

un sauce de cristal, un chopo de agua,
un alto surtidor que el viento arquea,
un árbol bien plantado mas danzante,
un caminar de río que se curva,
avanza, retrocede, da un rodeo
y llega siempre:
un caminar tranquilo
de estrella o primavera sin premura,
agua que con los párpados cerrados
mana toda la noche profecías,
unánime presencia en oleaje,
ola tras ola hasta cubrirlo todo,
verde soberanía sin ocaso
como el deslumbramiento de las alas
cuando se abren en mitad del cielo,

un caminar entre las espesuras
de los días futuros y el aciago
fulgor de la desdicha como un ave
petrificando el bosque con su canto
y las felicidades inminentes
entre las ramas que se desvanecen,
horas de luz que pican ya los pájaros,
presagios que se escapan de la mano,

una presencia como un canto súbito,
como el viento cantando en el incendio,
una mirada que sostiene en vilo
al mundo con sus mares y sus montes,
cuerpo de luz filtrado por un ágata,
piernas de luz, vientre de luz, bahías,
roca solar, cuerpo color de nube,
color de día rápido que salta,
la hora centellea y tiene cuerpo,
el mundo ya es visible por tu cuerpo,
es transparente por tu transparencia,

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Μνήμη Γιάννη Ζουγανέλη (1938-2006)

Ακούστε τoν Γιάννη Ζουγανέλη στο πρώτο ελληνικό έργο για τούμπα, Six Likes, του Θ. Αντωνίου

Σήμερα, Σάββατο 31/01/09 ώρα 19.00 -21.00 μ.μ θα γίνει εκδήλωση στην βιβλιοθήκη αφιερωμένη στην μνήμη του Γιάννη Ζουγανέλη,με πρωτοβουλία του συλλόγου των Αιγών.

Περισσότερα εδώ

Διαβάστε περισσότερα
Ακαδημία Ποιείν, Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Νατάσα Χατζιδάκι, Άδηλος Αναπνοή, εκδ. Ύψιλον, 2008

Η Νατάσα Χατζιδάκι διαβάζει 2 ποιήματα, από το cd#1 του περιοδικού “Νέα Συντέλεια”

ΕΠΙΓΟΝΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ

Αναπνέω.
Οξυγόνο2 Υδρογόνο.
Ζεστά σκεπάζομαι
Γυμνή σαν τη Βασίλισσα της Σαβά
ο αέρας με αμείβει κόκκινα φύλλα.
Πλημμυρίζω τις τρέσες της Κοίμησης
-κυλάω. Σε λίμνες ασκεπείς
σκοτεινοί ήλιοι.

Κάλεσε σμηναγό σμήνους αρσενικών χελιδονιών
Πέρσης ψυχρότερο σασί του έρωτα θα φτιάξει
και το παιδάκι σου-

στριμωγμένο στο πορτμπαγκάζ
της πιο κοινότοπης μάρκας αυτοκινήτου
θυροκόπος στο κενοτάφιο της Άννας Φρόυντ
θα φτάσει κάποτε εκεί όπου αποκλείονται όλα.

Πρυμναία Φρύνη
Κανείς δεν του δίδαξε το κόλπο του αιώνιου πόκερ.
Σκαρφαλώνει θυννώδης στ΄αγάλματα
Κοιμωμένη Ιστορικών Φιλημάτων
η σπαστική των μη θαλλόντων
με τις ελάχιστες κατόψεις-

αυτό το πράο
δίδαξε να σκαρφαλώνει τα αλογάκια επιτέλους
να κόβει βόλτες περιμένοντας
τον στυγερά ερωτικό και στρατιώτη.

Απλανές βλέμμα μ΄έριξε στην κατωφέρεια
κάποιας εκποίησης.
Αέρας μπόσικος. Ασήμαντης γονυκλισίας.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Γιάννης Τόλιας and friends:Poiein Podcast Productions # 13

Λυσίπονον
Διαβάζουν:Βάγγη Χατζησταμάτη, Δημήτρης Μουζάκης, Γιάννης Βούλτος και ο Γιάννης Τόλιας

ΤΗΝ ΤΡΙΚΥΜΙΣΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΣΟΥ

Κυματίζεις
μεσίστια
την ημιθανή
μνήμη

Όμως εγώ
όλο το βράδυ

Θα πίνω
Να μεθώ

Την τρικυμισμένη
θάλασσα του κορμιού σου

Κι ούτε ένα άγγιγμα
να με διασώσει
και να με παραδώσει
στη σωτήρια λέμβο
της αφής σου.

Διαβάστε περισσότερα
Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Ντίνος Χριστιανόπουλος, 12 Ποιήματα: διαβάζει ο Θοδωρής Βοριάς (Poiein Podcast Productions #12)

Ο Θοδωρής Βοριάς διαβάζει 12 ποιήματα του Ντίνου Χριστιανόπουλου

Ιθάκη

Δεν ξέρω αν έφυγα από συνέπεια
η από ανάγκη να ξεφύγω τον εαυτό μου,
τη στενή και μικρόχαρη Ιθάκη
με τα χριστιανικά της σωματεία
και την ασφυχτική της ηθική.

Πάντως, δεν ήταν λύση, ήταν ημίμετρο.

Κι από τότε κυλιέμαι από δρόμο σε δρόμο
αποχτώντας πληγές κι εμπειρίες.
Οι φίλοι που αγάπησα έχουνε πια χαθεί
κι έμεινα μόνος τρέμοντας μήπως με δει κανένας
που κάποτε του μίλησα για ιδανικά…

Τώρα επιστρέφω με μίαν ύποπτη προσπάθεια
να φανώ άψογος, ακέραιος, επιστρέφω
κι είμαι, Θεέ μου, σαν τον άσωτο που αφήνει
την αλητεία, πικραμένος, και γυρνάει
στον πατέρα τον καλόκαρδο, να ζήσει
στους κόλπους του μίαν ασωτία ιδιωτική.

Τον Ποσειδώνα μέσα μου τον φέρνω,
που με κρατάει πάντα μακριά.
Μα κι αν ακόμα δυνηθώ να προσεγγίσω,
τάχα η Ιθάκη θα μου βρει τη λύση;

(Από τη συλλογή «Εποχή των ισχνών αγελάδων» )

Διαβάστε περισσότερα