Ποίηση-Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Σύνθεση: Τα ποιήματα γράφτηκαν στην απομόνωση της Γενικής Ασφάλειας (Μπουμπουλίνας),κελί αρ. 4,τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 1967. Τα 16 από αυτά μελοποιήθηκαν την ίδια εποχή.

Ηχογραφήσεις: 1971. Παρίσι, Μαρία Φαραντούρη. Πέτρος Πανδής, Μαρία Δημητριάδη, Αντώνης Καλογιάννης, George Willson (απαγγελία) από τη ζωντανή συναυλία στο Palais de Chaillot (Polydor).

1975 (Μinos).

1971,Γ. Καπερνάρος – Μ. Δημητριάδου, ΕΝΚ (Ηollande).

1977, Π. Πανδής, Σ. Μιχαηλίδου, Μ. Ζορμπαλά, Ν. Μητσοβολέας, (France).

Skin
I saw the top of the mountain
Tattooed on the back of your neck
Tryin to make me understand
Why some flowers don’t need light
To grow an’ bloom on your skin
With a wound an’ a kiss
I’m so grateful
So fuckin grateful
For those scars on my skin
How can I show you how much I owe you?
Hey hey hey
Love you more than I can hurt myself

No head, just bones and roses
Tattooed on the motorway skin
Control the breath of this thrill an
Make me refuse your gifts…
Hey hey hey…
I love you more than I can hurt myself

“WHEN WE WENT TO SEE THE END OF THE WORLD”
Μουσικο Εργαστηρι για το Τριτο Προγραμμα, εργο 63 (Απριλιος 1990)

πατήστε ΕΔΩ

O τιτλος του εργου ειναι παρμενος απο το διηγημα του γνωστου συγγραφεα S.F. Robert Silverberg “Την μερα που πηγαμε να δουμε το τελος του κοσμου..”

Στο διηγημα αυτο ο Silverberg, ακολουθωντας ενα προσφιλες του μοτιβο, περιγραφει το θανατο της ανθρωπινης ευαισθησιας:

Μια παρεα απο αδιαφορους κοσμικους μεσοαστους του μελλοντος παρακολουθει με απαθεια, στην διαρκεια ενος coctail party, το τελος του συμπαντος απο το παραθυρο του καθιστικου τους. Δεν προκειται για καποια αναπαρασταση αλλα για τις πραγματικες εικονες του τελους του συμπαντος που μπορουν και τις βλεπουν χαρη σε ενα ελεγχομενο ταξιδι στον χρονο, που μπορει να επαναλαμβανεται σαν να ηταν μια εκπομπη της τηλεορασης. Βλεπουν λοιπον το πραγματικο τελος του συμπαντος, οπου ο ηλιος μετατρεπεται σε nova, αρχιζει η συστολη των Γαλαξιων, η Γη καιγεται, κλπ, ενω ταυτοχρονα αυτοι πινουν αμεριμνοι τα ποτα τους, κανουν τα αστεια τους και κουτσομπολευουν τους διαφορους κοινους γνωστους τους. Με τον ιδιο ακριβως τροπο που σημερα μπορουν να παρακολουθουν οι ιδιοι ανθρωποι την επανασταση στην Ρουμανια, τον πολεμο στον Περσικο, η τις σφαγες στην Βοσνια απο τα δελτια ειδησεων και να κανουν ακριβως τα ιδια πραγματα.

Γαμμαγραφία

Το μπάντζο σφίγγανε στα χέρια οι μιγάδες
δέκα ρεπόρτερ καταγράφαν τα συμβάντα
πριν στο χορό τους μας τραβήξουν οι μαινάδες
οι ανεμώνες μας βρεθήκαν μείον σαράντα.

Πού πας χλομός καλέ μου Μιγκέλ
γέμισε ο τόπος κίτρινες τουλίπες
και στην πλατεία Χόρχε ντ’ Αλβαράδο
περιπολούν δεινόσαυροι και γύπες.

Ο σεισμολόγοι στο Παλάσιο Νασιονάλ
τα βάζανε με τους κρατήρες της Σάντα Άννα
φοράς σομπρέρο κι έχεις πρόσωπο οβάλ
κι ούτε που πρόλαβες να παίξεις στην αλάνα.

Πού πας γυμνός καλέ μου Μιγκέλ
γέμισε ο τόπος με κηλίδες απουσίας
τις τεφροδόχους κλείσαν σε κρυφή σπηλιά
και μας πουλάν ενέσεις ευθυμίας.

Η μπαλάντα ενός φιλήσυχου

Πώς να κοπάσει ετούτη η τρικυμία
τα κύματά της με καταζητούνε
φορούν οι φίλοι πορφυρό μανδύα
με ρούμι οι βοριάδες με κερνούνε

Στον όλμο εκεί υπνοβάτης βλαστημάει
και τρώει ένα κουκούρι σκεφτικός
έφυγε απʼ την καρδιά μου ο πανικός
και γελαστός την πόρτα μου χτυπάει

Άλογο ατίθασο μακριά με φέρνει
στων κυνηγών του χρόνου την αυλή
ο πυρετός τους την ζωή μου παίρνει
και τʼ άλογό μου τρέπει σε φυγή

Η τρικυμία ποτέ δε θα σβηστεί
για μιαν ανεξιχνίαστην αιτία
καρφώθηκα σε όμορφη εξορία
το πέλαγο καρφί μου και σφυρί

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ: Τραγούδι

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ

 Φωνές στο σώμα αντίλαλος στο νου
 πάνω στη γη περνάει ο χρόνος
 τα μάτια υπαρασπίζονται τη δόξα τους
 κι η μνήμη το βυθό της.