Γυρόφερνα στα blogs κι έπεσα πάνω σʼ ένα εξώφυλλο βιβλίου με τον τίτλο «Το θηλυκό πρόσωπο της ποίησης στη Θεσσαλονίκη». Ποιητική ανθολογία. Το αναζήτησα, το διάβασα κι έμεινα μʼ ένα μούδιασμα. Δεν υπήρχε καμία αναφορά σε μια συγκεκριμμένη ποιήτρια, την Ολυμπία Σταύρου, η οποία έγραψε λίγα μέχρι τώρα, αλλά καλά ποιήματα.
Δε βαριέσαι, είπα μέσα μου, ανθολογία είναι, έχει έντονο το υποκειμενικό κριτήριο, δε μου πέφτει λόγος. Εξ άλλου κι εγώ στη δική μου ανθολογία που ετοιμάζω για το Νοέμβριο, το ΕΝΔΟΣΚΕΛΗΔΟΝ (κείμενα της ελληνικής λογοτεχνίας για μοτοσυκλέτες και μοτοσυκλετιστές), δεν ανθολογώ όλα τα κομμάτια που έχω εντοπίσει παρά μόνο αυτά που, υποκειμενικά και αυθαίρετα, θεωρώ εγώ καλά. Βέβαια στην συγκεκριμμένη ανθολογία για την γυναικεία ποίηση της Θεσσαλονίκης δεν διατυπώνονται τα κριτήρια επιλογής αλλά και πάλι δε μας πέφτει λόγος.

Το καλοκαίρι αυτό είναι η αρχή του τέλους για τη δική μου ανθολογία. Εργάζομαι πάνω στην πρώτη διόρθωση των τυπογραφικών δοκιμίων κι έχω μιαν αγωνία μην και προκύψει κάτι πολύ καλό και δεν μπορέσω να το εντάξω. Σʼ αυτή τη φάση λοιπόν, δέχομαι ένα τηλεφώνημα.

– Είμαι ο τάδε, είμαι συγγραφέας και ένα μυθιστόρημά μου, πιθανόν να σας ενδιαφέρει για την ανθολογία σας. Ο ήρωάς του είναι μηχανόβιος.

– Αν και βρίσκομαι στην τελική φάση, στείλτε το, μʼ ενδιαφέρει να το δω.

Δεν έχει σημασία το πώς και το τι ακριβώς πληροφορήθηκε για τη δουλειά μου ο συγγραφέας, το βιβλίο πάντως σε λίγες ημέρες ήρθε μʼ ένα μπιλιετάκι όπου με πληροφορούσε για τις συγκεκριμμένες σελίδες όπου υπήρχε αναφορά στη μοτοσυκλέτα και – έκπληξη – ένας δικός μου στίχος οργανικά δεμένος με το δικό του κείμενο. Γυρνάω τις σελίδες του βιβλίου και πράγματι βρίσκω στο τέλος μια σελίδα σημειώσεων όπου γίνεται αναφορά στο όνομά μου. Λείπει η βιβλιογραφική αναφορά, η συγκεκριμένη φράση ανήκει σε δοκίμιο κι όχι σε ποίημα όπως αφήνεται να εννοηθεί, αλλά δεν πειράζει. Με τίμησε και τον ευχαριστώ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΑΣΤΑΚΑΣ

1. Στην ποίηση μπορούμε να μιλάμε για όλα. Όταν μιλάμε για τη λογοτεχνία, και ιδιαιτέρως για την ποίηση, είναι πάντα επικίνδυνο να αναφερόμαστε στην «υποχρέωση της για επικοινωνία». Σίγουρα, ή λογοτεχνία επικοινωνεί. Κι ένας συγγραφέας, ένας τεχνίτης του λόγου, έχει επαυξημένες δυνατότητες επικοινωνίας. Όμως, στη συγκεκριμένη περιοχή της σύγχρονης ποιήσεως εκείνο που μετράει είναι πλέον η ρήξη με τις συνηθισμένες πρακτικές του ομαδοποιημένου στυλ, που αυτοαναπαράγεται έτσι όπως καθορίζεται στο εσωτερικό μιας απολύτως κλειστής συντροφιάς. Το γεγονός πως αυτή η ομάδα αποτελεί εδώ και πολύ καιρό το μοναδικό κοινό της ποιήσεως, ένα κοινό από ποιητές ή επίδοξους ποιητές και μελετητές, έχει απαξιώσει το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος.

Η αδυναμία, η ανεπαρκής επικοινωνία, η δυσκολία ή πιο καλά, η νοηματική σύγχυση στην πλειοψηφία της σημερινής ποιήσεως, προέρχεται από το γεγονός ότι εκείνη η μικρή συντροφιά των φιλαναγνωστών υποκρίνεται πως καταλαβαίνει, ή αποδέχεται πως δεν λέγεται τίποτα σχεδόν και πώς δεν υπάρχει τίποτα να καταλάβει.

Αυτό ακριβώς είναι το παράδοξο: η αφασία γίνεται αποδεκτή δογματικά ως σημαίνουσα, αφού η δυσκολία δεν δημιουργεί τριβές και δυσχερή προβλήματα επικοινωνίας, αλλά αντιθέτως τα εκμηδενίζει, τα υπερπηδά. Αποκλείοντας από την ποιητική γλώσσα μια ολόκληρη σειρά από τις γλωσσικές λειτουργίες που διευκόλυναν την κατανόηση και την επικοινωνία, η ποίηση δεν διατρέχει πλέον κανέναν κίνδυνο. Η ύπαρξη της γίνεται υποθετική, εικονική, εμβρυακή κι αμφισβητήσιμη. Ο κώδικας της απουσίας του νοήματος πλέον οριστικοποιήθηκε. Η απουσία της σημασίας σήμερα, όπως εδώ κι αρκετό καιρό, είναι ένας από τους κύριους παράγοντες που δημιουργούν μεταξύ υποτιθέμενων ποιητών και κριτικών ένα είδος συνενοχής και αλληλοσυγκάλυψης.

Διαβάστε περισσότερα

ΣΠΟΥΔΑΣΤΗΡΙΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΚΟΙΝΩΦΕΛΕΣ ΙΔΡΥΜΑ Ν. 2039/1939 * ΑΦΜ: 090183054 ΔΥΟ: ΙΔ΄ ΑΘΗΝΩΝ
Τάκη Σινόπουλου 22, 111 42 Περισσός * τηλ.-fax: 2102583416 * e-mail elpenor@otenet.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

Απʼ ό,τι κάλλη έχει άνθρωπος, τα λόγια έχουν τη χάρη
να κάμουσι κάθε καρδιά παρηγοριά να πάρει·
κι οπού κατέχει να μιλεί με γνώση και με τρόπο,
κάνει και κλαίσι και γελούν τα μάτια των αθρώπω.

Ερωτόκριτος, Α΄, 887-890. Ερμής, 1985

Το Ίδρυμα Τάκης Σινόπουλος – Σπουδαστήριο Νεοελληνικής Ποίησης θέλοντας να ενθαρρύνει και να ενισχύσει την ποιητική δημιουργία των νέων ανθρώπων αποφάσισε τη επαναλειτουργία του νεανικού ποιητικού εργαστηρίου του στην έδρα του Ιδρύματος στον Περισσό, στο σπίτι του Τάκη Σινόπουλου, (Τάκη Σινόπουλου 22, 111 42 ΠΕΡΙΣΣΟΣ) από τον Νοέμβριο του 2007 έως τον Μάιο του 2008. Οι νέοι που αγαπούν την ποίηση και επιθυμούν να δοκιμαστούν στα μυστικά της ποιητικής τέχνης και τεχνικής καλούνται να υποβάλουν εντύπως ή ηλεκτρονικώς ποιητική τους εργασία εκτάσεως 3-5 σελίδων στη διεύθυνση: Τάκη Σινόπουλου 22, 111 42 ΠΕΡΙΣΣΟΣ, ή ––συνιστάται ιδιαιτέρως–– με e-mail στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Ιδρύματος: elpenor@otenet.gr , το αργότερο έως 30 Σεπτεμβρίου 2007. (Πληροφορίες στο τηλέφωνο 210-2583416, ώρες 10-13 κάθε πρωί).

* Οι πέντε καλύτερες συμμετοχές θα βραβευθούν με το ποσό των 500 ευρώ η κάθε μία.
* Μέρος της ποιητικής δουλειάς στο Εργαστήρι θα δημοσιευθεί την επόμενη χρονιά στο περιοδικό του εργαστηρίου «Τα Τετράδια του Ελπήνορα», ενώ όσοι επιλεγούν θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν σημαντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής ποίησης
*Τις εργασίες του Ποιητικού Εργαστηρίου θα διευθύνει η ποιήτρια και φιλόλογος Τασούλα Καραγεωργίου.

Ανακοινώθηκαν από το ΥΠ.ΠΟ. τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας, που αφορούν στις εκδόσεις έτους 2005. Αναλυτικά:

Το ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ απονέμεται κατά πλειοψηφία στο βιβλίο του Τάσου Γαλάτη, «Ανιπτόποδες και σφενδονήτες», Εκδ. Γαβριηλίδης.

Το ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ απονέμεται κατά πλειοψηφία στο βιβλίο του Γιάννη Καισαρίδη, «Μισάντρα», Εκδ. Κέδρος

Το ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ απονέμεται κατά πλειοψηφία στο βιβλίο της Αθηνάς Κακούρη, «Θέκλη», Εκδ. Εστία.

Το ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΟΚΙΜΙΟΥ-ΚΡΙΤΙΚΗΣ απονέμεται κατά πλειοψηφία στο βιβλίο της κ. Αγγέλας Καστρινάκη «Η λογοτεχνία στην ταραγμένη δεκαετία 1940-1950», Εκδ. Πόλις.

Το ΒΡΑΒΕΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟΥ-ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ απονέμεται κατά πλειοψηφία στο βιβλίο του κ. Χρήστου Σαμουηλίδη, «Γιαννούλης Χαλεπάς», Εκδ.Εστία.

Το ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ απονέμεται κατά πλειοψηφία στον κ. Τηλέμαχο Αλαβέρα για το σύνολο του έργου του.