ΕΙΚΟΣΤΟ ΟΓΔΟΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ

http://wwww.poetrysymposium.gr

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑ

Πάτρα 26 – 29 Ιουνίου 2008
Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το 28ο Συμπόσιο Ποίησης θα πραγματοποιηθεί από το απόγευμα της Πέμπτης 26 Ιουνίου (18.00) έως το μεσημέρι της Κυριακής 29 Ιουνίου 2008.
Το Συμπόσιο ξεκινάει, το απόγευμα της Πέμπτης, με την παρουσίαση της Ανθολογίας Κυπρίων Ποιητών 1950-2008 που εκδίδεται από τις εκδόσεις «Ταξιδευτής» για το 28ο Συμπόσιο, στη σειρά των τοπικών Ανθολογιών του Συμποσίου (έχουν προηγηθεί η Ανθολογία Αχαϊκής Ποίησης 1950-2005, η Ανθολογία Επτανησιακής Ποίησης 1950-2006, εκδ. «Περί τεχνών» και η Ανθολογία Κρητικής Ποίησης 1950-2007, εκδ. «Ταξιδευτής»). Την παρουσίαση θα κάνουν οι επιμελητές της Ανθολογίας Σωκράτης Λ. Σκαρτσής και Σωτήρης Π. Βαρνάβας, και ο εκδότης Κώστας Παπαδόπουλος. Σύντομη εισήγηση θα κάνει ο Γιώργος Μύαρης (Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου), ενώ ποιήματά τους θα διαβάσουν παρόντες ανθολογούμενοι ποιητές.
Θα ακολουθήσει εισήγηση του σκηνοθέτη Δήμου Αβδελιώδη με θέμα «Η εικόνα της φύσης και η φύση της εικόνας στην κινηματογραφική γλώσσα» και προβολή της ταινίας του «Η εαρινή σύναξις των αγροφυλάκων».

Η ποίηση είναι προνόμιο. Η γλώσσα φιλοξενεί τον ποιητή. Ο ποιητής οφείλει την αποθέωση. Την εκπαρθένευση δηλαδή κάθε πρόσφατης τεκμηρίωσης. Και αυτό γιατί ο ποιητικός λόγος βρίσκεται πάντοτε λίγο, ή πολύ, πιο μπροστά από την πιο πρόσφατη ερμηνεία του.

Για να μιλήσουμε για την σύγχρονη ποίηση και την κατάσταση στην Ελλάδα, κρίνεται αναγκαίο να επανέλθουμε, όσο βαρετό κι αν είναι, στα απολύτως βασικά ζητήματα που μας έχουν κουράσει τα αυτιά και τα μάτια. Και αυτό γιατί μέσα στην κεκτημένη ταχύτητα του ανθρώπου να βγει μπροστά, αποδείχθηκε πως δεν βαστά η μνήμη του και πως δεν μαθήτευσε επαρκώς στα σημεία και τα τέρατα της γραφής.

Μπορούμε λοιπόν να αναφερθούμε σε ορισμένα γνωρίσματα, καταθέτοντας μία ακόμη άποψη για την ποίηση και την κατάσταση, δίχως ουδεμία πρόθεση να εξοστρακιστεί κανείς, ή να λοιδορήσω το έργο οποιουδήποτε, όπως ατυχώς θεωρήθηκε από μία μικρή, γνωστή ομάδα ποιητών με την δημοσιοποίηση παρόμοιων προηγούμενων κειμένων μου. Η ορμή των σχολιασμών είναι φυσική και δεν στοχεύει σε τραυματισμούς, εξάλλου ένα κείμενο που θα γραφόταν με τέτοια πρόθεση δεν θα ήταν σε τίποτε χρήσιμο.

Πολλά λέγονται και γράφονται για το επίπεδο της ποίησης των ημερών μας, και όλοι οι σχολιαστές δεν εδράζουν τις παρατηρήσεις τους παρά στο πλατό των ορισμών και των διασαφηνίσεων που όλοι συμφωνούμε πως αποδεχόμαστε ως «Αξία». Παρόλα αυτά δεν κρίνουμε και δεν αντιμετωπίζουμε παρόμοια την ποίηση που γράφεται σήμερα.

Οι εφημερίδες αναγγέλλουνε το θάνατό μου
Λέν όμως από “αμεροληψία” πώς μπορεί και να μην
πέθανα ακόμη
Κι ακόμη, από εξυπνάδα, πως ίσως γλιτώσω οριστικά
Αποσιωπούν όμως την μόνη αλήθεια
Ότι ποτέ μου δεν υπήρξα άρρωστος
Κι ότι θα ζήσω στους αιώνες
Να ψάλλω το τραγούδι μου
Για σένα που δεν ξέρεις να διαβάζεις
Για σένα που δεν με ξέρεις
Για να μ΄αγαπάς.

Μ.Χατζιδάκις

Στο σημερινό φύλλο (11-6-2008) της “Corriere della Sera” μια εκτενής παρουσίαση του έργου του Michael McClure από τη μυθική Fernanda Pivano

11 giugno 2008
ore 21,00
Auditorium Salerno Energia
via Passaro 1
Salerno

________________________________

Straordinario nuovo evento di Casa della poesia!

Mercoledì 11 giugno 2008 alle ore 21,00 nell’ambito del progetto “Altre Americhe” un appuntamento di assoluto prestigio.
Nell’Auditorium di Salerno Energia, di via Passaro, n. 1 (Torrione Alto), a Salerno, un grandissimo poeta e personaggio mitico della beat-generation e della controcultura americana: Michael McClure.

Nato il 20 ottobre 1932 a Marysville, Kansas, Michael McClure a 22 anni partecipò al leggendario al Six Gallery Event di San Francisco, in cui Allen Ginsberg lesse per la prima volta “Howl”, e che fu poi in seguito raccontato in “Dharma Burms” di Jack Kerouac.
Da allora, McClure è diventato uno dei membri chiave della beat-generation (immortalato come Pat McLear in “Big Sur” di Kerouac) e come un personaggio simbolo della controcultura “Sixties”.

Reading spettacolare, intenso, provocatorio, come nella migliore tradizione statunitense.

Con la partecipazione del pianista jazz Gaspare Di Lieto.

A fare gli onori di casa altri due straordinari poeti, tra i fondatori di casa della poesia, Jack Hirschman e Vojo Sindolic.

« Η μηχανή που διαχειρίζεται τις λέξεις μεταμορφώνοντάς τες σε στίχους για να ευκολύνεται η πρόσληψη και να καμωνόμαστε πως είμαστε λυρικοί, επομένως αθώοι, δεν λειτουργεί πλέον.»

Είναι μια φράση. Που θα πρέπει να της αντιπαρατεθείς. Και βρίσκεται πολύ πιο μακριά από την έγνοια για τη δημόσια παρουσία. Πιο μακριά από τα μέγαρα που σώζουν τα ονόματα. Πιο μακριά από τις σχολές λογοτεχνίας. Πιο μακριά από το χυδαίο που αποκαλεί ποίηση ότι δεν καλύπτει το μήκος της σελίδας.
Είναι αυτό που λέμε : Το ερώτημα. Και μας συνοδεύει σαν γκρεμός όταν γράφουμε. Και θέλουμε δεν θέλουμε πρέπει να διαθέτουμε μιαν απάντηση. Ακόμα κι αν κάνουμε λοβοτομή στην παρουσία του και συνεχίζουμε αμέριμνοι να γράφουμε.
Εδώ σταματάει η επιφάνεια και η προφάνεια. Το ερώτημα σέρνεται σαν την τετραγωνική ρίζα του 2 που εξάρθρωσε κατά κάποιους τη σχολή των Πυθαγορείων.
Αποτελεί τη μαύρη τρύπα της γραφομανίας.
Πέρα από το γεγονός ότι κάποιο ρεύμα που μας καταλαμβάνει και μας ωθεί στη γραφή, είναι ανάγκη να αναμετρηθούμε κάποτε με μια τέτοια απόφανση.
Όποιος δεν βλέπει αυτό το ερώτημα να υφέρπει, όποιος διδάσκει λογοτεχνία θέλοντας να το εκκαλύψει για τα βρώμικα φραγκάκια της απάτης του, όποιος δεν έχει αναμετρηθεί με τέτοιου είδους αποφάνσεις, παραμένει ακόμη στην πλαγιά…
Ωστόσο το ερώτημα παραμένει εκεί. Βρίσκεται σε μιαν άκρη του μυαλού… και μας φέρνει δυσφορία… και μας κάνει δυσάρεστους στις διάφορες κυράτσες που νομίζουν ότι η ποίηση είναι σαν διαφήμιση για χαρτομάντιλα , χωρίς χαρτομάντιλα…
Είναι σαν το δίχτυ που φεύγει. Το σκοινί είναι τεντωμένο. Κι αποκάτω χάος.

Τα παραμύθια τέλειωσαν. Όσοι δεν αφήσουν το μολύβι γιατί δεν τα περίμεναν τόσο οριακά… πρέπει να πάρουν θέση… ή να συνεχίσουν τον ψυχαναγκασμό τους…