Ι) ΣΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

Απαντώντας σε ερώτηση σχετική με την απήχηση των «συνεικόνων» του στο εξωτερικό, ο Οδυσσέας Ελύτης, μιλώντας στους Φωστιέρη και Νιάρχο, είπε: «Εκεί τα βλέπουν διαφορετικά τα πράγματα. Δίνουν σημασία και στο πιο άτεχνο σκιτσάκι, αρκεί να προέρχεται από τον ίδιο τον ποιητή».

Το Συμπόσιο Ποίησης της Πάτρας διοργάνωσε πέρσι σειρά σεμιναρίων για εξέχουσες μορφές της ελληνικής ποίησης. Ένα από τα τελευταία σεμινάρια του κύκλου ήταν αφιερωμένο στο Μίλτο Σαχτούρη, εισηγητής, δε, ήταν ο κριτικός και ποιητής Νίκος Λάζαρης.

Προσήλθα πρώτος, πρώτος μπήκα στη μεγάλη αίθουσα του συνεδριακού κέντρου του πανεπιστημίου Πατρών και κάθισα πρώτος, έμπλεος ενδιαφέροντος, γιομάτος ελπίδα νʼ ακούσω αυτό το κάτι που θα άρει τη διαφωνία μου με την ιστορία για το νεοϋπερρεαλιστή αυτό ποιητή της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Οι φορές που με αποκάλεσαν ανάγωγο, αδαή, μικρό, τιποτένιο και απαίδευτο δε στάθηκαν αρκετές να μου αλλάξουν τη γνώμη, ωστόσο επέτειναν την ανάγκη μου να συμφωνήσω με την ιστορία, γιατί είναι δυσάρεστο και ενοχλητικό να διαχωρίζεις τη θέση σου από το δεδομένο των πολλών. Όσο, όμως, κι αν ορέγομαι τη συναίνεση, δεν μπορώ να την επιτύχω αν δεν έρθει το φωτεινόστομα που θα πάρει τα δάχτυλα μου να ψαύσουν την αλήθεια που αγνοούσαν. Η ευθύνη της σεισάχθειας έπεσε εκείνο το βράδυ στους ώμους του Νίκου Λάζαρη. Περίμενα τη λύτρωση με κομμένη την ανάσα, να μʼ αγκαλιάσουν, επιτέλους, ομότεχνοι και συνομιλητές καθώς δακρυσμένος θα παραδεχόμουν το λάθος.

Πού τέτοια τύχη. Το πράγμα κινήθηκε επί χιλιοπερπατημένων δρόμων τεκμηρίωσης και αξιολόγησης, γύρω από την απαράμιλλη εικονοπλαστική δύναμη του ποιητή και τη ριζοσπαστικότητα της έκφρασής του. Στιγμή με τη στιγμή απογοητευόμουν, θλιβόμουν κι έφριττα, διότι για μια ακόμη φορά θα έφευγα τσακωμένος με την ιστορία και τους υπασπιστές της. Σα να μην έφτανε αυτό, ένα κάψιμο στο λαιμό μου ερωτοτροπούσε με τις φωνητικές μου χορδές, τείνοντάς τες στο γνώριμο παλμό της ένστασης και της διαμαρτυρίας.

Προς τους αγαπητούς εκδότες του ΠΟΙEIN: Ο Έστω-Τόπος για την ποίηση.

Φίλοι μου θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένα ερωτήματα πάνω στα σχόλια που γίνονται για τους ποιητές και το έργο τους στην ιστοσελίδα σας. (μας, λόγω του ότι είμαστε καθημερινοί επισκέπτες της).

1. Πώς συμβιώνει ο τίτλος και το περιεχόμενο του ΠΟΙΕΙΝ και η ατμόσφαιρα στρατοδικείου των σχολίων του, με αγορεύοντες επαΐοντες εισαγγελείς και στρατοδίκες;

2. Πώς η αγαθή και καλή φύση των δημιουργών, και μάλιστα ποιητών, κατά την γενικότερη παραδοχή, τουλάχιστον των αναγνωστών, να απέχει, δυστυχώς πολλές φορές, τόσο από την αισθητική του ήθος και του λόγου;

3. Υπάρχει περίπτωση να επικαλεσθεί κανείς την ελευθερία του λόγου, όταν αυτή η έννοια προβοκάρεται ένδον από τα στα όρια της χυδαιότητας σχολίων;

4. Ασφαλώς η τεκμηριωμένη κρίση, η αποδοχή ή μη αποδοχή της αρτιότητας μορφής και περιεχομένου ενός έργου είναι δικαίωμα του καθ’ ενός να τη διατυπώνει ελεύθερα, αλλά με ποιο τρόπο και μέτρο; Αποκλειστικά του προσωπικού του γούστου ή των γενικότερα και πέρα απ’ αυτό πολύμορφων τρόπων έκφρασης, που γεννώνται από τη συγκλονιστική, θετικά και αρνητικά, εποχή που βιώνουμε; Από την αυτολατρεία μας και την προβολή της μέσα από ένα αρνητικά διαφημιστικό τρόπο ( Ω! ο τα πάντα κρίνων και τα πάντα απορρίπτων πλην των χειροκροτητών μας), ως οι ποντίφικες του είδους ή από το άνοιγμα των ματιών της ψυχής μας σ’ αυτήν την δημιουργική πολυγλωσσία και το αισθητικό της αποτέλεσμα, που αν και μπορεί να μην είναι της αρέσκειάς μας, αυτό δεν της στερεί το δικαίωμα στο σεβασμό και στην ύπαρξή της;

5. Τέλος γιατί αυτή η προσωπική τελικά προσβολή των παρουσιαζομένων, με σχόλια, σε συνέχεια του όποιου δημοσιευόμενου έργου του, που δεν έχουν καμιά σχέση με αυτό, αλλά εκτρέπονται στην επίδειξη και μόνο φιλοσοφικών τσιτάτων ή προσωπικών διαξιφισμών;

Νομίζω βέβαια ότι η ύπαρξη ενός πλαισίου διαλόγου, ενός τρόπου που συνάδει με τον πνευματικό άνθρωπο, δεν είναι έργο της σύνταξης αλλά του ήθους αυτών τούτων των διαλεγμένων.

Φιλικά

Γιάννης Σκληβανιώτης

ΠΕΔΙΟ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

Ο ΟΣΔΕΛ αποτελεί κοινό συνεταιρισμό συγγραφέων και εκδοτών και σκοπός του είναι να εισπράττει και να διανέμει στους πνευματικούς δημιουργούς (συγγραφείς και εκδότες) έστω και ένα μέρος από αυτά που εκείνοι χάνουν από τους μη ελεγχόμενους σύγχρονους τρόπους αναπαραγωγής. Ειδικότερα ο ΟΣΔΕΛ: ” Εισπράττει ποσά που αφορούν αμοιβές πνευματικών δικαιωμάτων και τα οποία δεν αποδίδονται στους δικαιούχους, λόγω αναπαραγωγής μέσω φωτοτυπιών, ηλεκτρονικών υπολογιστών κ.λ.π. Συγκεκριμένα, ο ΟΣΔΕΛ εισπράττει 4% της αξίας εισαγωγής φωτοτυπικών μηχανημάτων, χαρτιού κατάλληλου για φωτοτυπία, scanners και αποθηκευτικών μέσων χωρητικότητας κάτω των 100Mb.

Αποδίδει αυτά τα ποσά σε εκδότες και σε συγγραφείς που έχουν συνάψει με αυτόν σχετική Σύμβαση Ανάθεσης για την είσπραξη των ποσών αυτών.Επομένως, με την υπογραφή της Σύμβασης Ανάθεσης, οι συγγραφείς και οι εκδότες αναθέτουν στον Οργανισμό να εισπράττει για λογαριασμό τους τα χρήματα, που εκείνοι χάνουν από την παράνομη αναπαραγωγή των έργων τους και την οποία οι ίδιοι δεν είναι σε θέση να ελέγξουν. Αυτομάτως γίνονται τότε συνδικαιούχοι στη διανομή των χρημάτων αυτών.Εν όψει, μάλιστα, των δικαστικών ενεργειών, που έχουν ξεκινήσει εναντίον μεγάλων εταιριών, είναι προφανές ότι μόνο με την αύξηση των συμβαλλομένων θα καταστεί ο ΟΣΔΕΛ ισχυρός τόσο στα μάτια των αντιδίκων όσο και των δικαστών που εκδικάζουν τις υποθέσεις.Σας διευκρινίζουμε ότι ο ΟΣΔΕΛ βάσει του Ν.2121/1993 περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, είναι ο μόνος φορέας, που δικαιούται να εισπράττει και να αποδίδει τα ποσά αυτά στους δημιουργούς. Τη διαδικασία αυτή δεν μπορεί να την κινήσει κανείς ατομικά. Διευκρινίζεται ότι ο ΟΣΔΕΛ δεν εμπλέκεται στα δικαιώματα, που εισπράττουν οι συγγραφείς από τους εκδότες τους, αλλά μόνο στην “εύλογη αμοιβή” λόγω παράνομης αναπαραγωγής.Ως προς τα υπόλοιπα δικαιώματα τα οποία ο ΟΣΔΕΛ διεκδικεί για λογαριασμό συγγραφέων και εκδοτών διευκρινίζουμε τα εξής:1) Δικαιώματα εκμίσθωσης ή δανεισμού (2.2.β. της Σύμβασης Ανάθεσης)

Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010 19:00

IANOS Σταδίου 24

Αφιέρωμα(Κ.Καρυωτάκης)

“Τι νέοι που φθάσαμεν εδώ…”

Ο Ιανός και η Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης “poiein.gr”
σας προσκαλούν σε μια ανοιξιάτικη βραδιά με παλαιότερους και νεώτερους ποιητές
οι οποίοι διαβάζουν ποιήματα της «νεότητάς» τους…
Συμμετέχουν νέοι τραγουδοποιοί και μουσικά συγκροτήματα.

Οι παλαιότεροι ποιητές:

Γιάννης Γκούμας, Γιάννης Βαρβέρης, Αντώνης Φωστιέρης, Αργύρης Χιόνης, Σωτήρης Παστάκας, Στρατής Πασχάλης, Παυλίνα Παμπούδη, Γιώργος Γώτης, Κώστας Ριτσώνης, Κωνσταντίνος Μπούρας, Σωτήρης Σαράκης, Μιχαήλ Μήτρας, Δημήτρης Λέντζος, Έκτωρ Πανταζής, Κώστας Σοφιανός, Ελένη Κονδύλη, Γιάννης Τόλιας, Θοδωρής Βοριάς, Γιάννης Ζέρβας, Βασίλης Λαλιώτης, Ισαάκ Σούσης, Γιάννης Μαράβας, Μαρία Λαγγουρέλη, Κωστής Τριανταφύλλου, Σταύρος Σταυρόπουλος, Νίκος Χειλαδάκης.

Και οι νεότεροι:

Γιάννης Στίγκας, Γιώργος Αλισάνογλου, Λίνος Ιωαννίδης, Σπύρος Αραβανής, Φωτεινή Λαμπρίδη, Χρίστος Κρεμνιώτης, Βασίλης Ζηλάκος, Δούκας Καπάνταης, Δημήτριος Μουζάκης, Ειρήνη Σουργιαδάκη, Νίκος Ερηνάκης, Απόστολος Θηβαίος, Πέτρος Γκολίτσης, Σπύρος Θεριανός, Μαρία Κατσοπούλου, Γιώργος Κουτούβελας, Θεοδόσης Βολκώφ, Στέλιος Ροΐδης, Παναγιώτης Πάκος, Σοφία Κολοτούρου, Μοσχοβία Κασκούρα, Χρήστος Μιχαήλ, Γιώργος Ανδρεάνος, Στάθης Κομνηνός, Γιάννης Παππάς, Ασημίνα Ρεβύθη, Γιάννης Ζελιαναίος.

Συντονίζουν οι Σωτήρης Παστάκας-Σπύρος Αραβανής

Θα παίξουν:

Νίκος Ζουρνής, Γιάννης Σταθόπουλος, Νικολέττα Αναστασίου με το σχήμα της, Θανάσης Λουβερδής, Λεωνίδας Μαριδάκης, Ιωάννης Λάκης, Ηλίας Στέργιος, Τάσος Σωτηράκης κ.α.

Χορηγοί Επικοινωνίας: Δεύτερο πρόγραμμα 103.7 Fm, 902 Fm & Tv, www.musicheaven.gr, Στο Κόκκινο Fm

Είσοδος ελεύθερη

http://www.ianos.gr/index.asp?park=ev&cat=40&cns=2&dopt=&key=1223

Τα συμπεράσματα κωδικοποιούνται σε απλές και κατανοητές προτάσεις. Δεν χρειάζονται φιοριτούρες. Υπάρχουν εμπνευσμένα γραπτά, υπάρχουν κλεμμένες ιδέες, υπάρχουν κοινότυπες ιδέες και μια απεγνωσμένη προσπάθεια αποδόμησης τους. Η μεταμοντέρνα αντίδραση στη συγκεκριμένη προσπάθεια είναι η χρησιμοποίηση όλων των παραπάνω συστατικών στοιχείων με περιορισμένη γνώση της συνταγής (αυτό οφείλεται σε διάφορους λόγους κυρίους οικονομικούς με ή χωρίς εισαγωγικά) σε τυχαίες ποσότητες και ποιότητες. Ενίοτε αποκαλείται και «έρευνα»(Μάη ας!). Το φαγητό μπορεί να πετύχει ή όχι αλλά όποιος πεινάει θα το φάει ακόμα και αν δεν τρώγεται.
Φτάνουν αυτά για εισαγωγή. Κάνω κάποιες ερωτήσεις:
1) Ποια είναι λοιπόν η ερώτηση που πρέπει να κάνει κανένας που δημοσιεύει στο κόσμο του διαδικτύου το πόνημα του;
2) Γιατί έχω την ανάγκη να επικοινωνήσω με αυτόν τον τρόπο;
3) Βρίσκεται μέσα στην απάντηση η ανάγκη κάποιου αναγνώστη να επικοινωνήσει με αυτό που του δίνω στο οποίο δεν έχω πια καμιά εξουσία επάνω του;
4) Η υπογραφή μου υποδηλώνει μονάχα την ονομασία προέλευσης;
5) Η συνεχής συναισθησία με αυτού του είδους την παραγωγή θα χρειαστεί εξακρίβωση στοιχείων;

Το διαδίκτυο λειτουργεί όπως ακριβώς λειτουργεί και η θάλασσα για τους ανθρώπους. Συνυπάρχουν ναυτικοί λογής λογής, παραθεριστές, τα εξώγαμα του Ζακ ηβ Κουστώ και άλλα τόσα. Πρόκειται για μια εξαιρετική περίπτωση δεξαμενής βιολογικού καθαρισμού και πολτοποίησης. Ικανή να παράγει είτε κονσερβοποιημένη τροφή γραμμάτων σε ράφια εξαιρετικών βιβλιοπωλείων, είτε ακόμη να ανάμεσα σε τόνους παρατεταγμένων λέξεων ικανά αγήματα με το όπλο παρά πόδα. Τα οπλισμένα μάχιμα τμήματα δεν υποχρεώνονται από την ίδια τους τη φύση να περάσουν από αυτήν την διαδικασία αλλά η πιθανότητα ύπαρξης τέτοιων φαινομένων οφείλεται κατά κύριο λόγο στον καπιταλισμό και την εφαρμοζόμενη λογική του και στο χώρο της ποιητικής παραγωγής. Έτσι και αλλιώς μια ζωή στο αντάρτικο ήταν. Για τους ηττημένους λοιπόν αποτελεί εμβρυακή μορφή αντίδρασης, εφηβικής αντίστασης και είναι ακόμα πολύ μακριά από στρατηγική νίκης, αν είναι λογικά εφικτή μια τέτοια προοπτική