(την ευχετήρια κάρτα του ΠΟΙΕΙΝ φιλοτέχνησε ο Άκανθος)

 
1) Δεν χρειάζεται να κατανοήσεις το χάος της ψυχής σου, αρκεί μονάχα να χαθείς μέσα του.
2) Μη συναναστρέφεσαι με ξεφτιλισμένους.
3) Άνθρωπο δε θα σε κάνει η ποίηση θα σε κάνει η δυστυχία, ευτυχισμένοι είναι μόνο οι χαζοί.
4) Προσπάθησε να ζήσεις φτωχός. Τα λεφτά και η προσπάθειά σου να τα αποκτήσεις θα σου καταστρέψουν τη ζωή.
5) Όσο μπορείς απόφευγε να διαβάζεις εφημερίδες.
6) Να διατηρείς καθημερινά τον θυμό και την οργή σου, προπάντων να μην φαίνεσαι ποτέ cool.
7) Αγάπα τις πλάνες σου, ποτέ δεν σου έκανε καλό η αλήθεια.
8) Σε κάθε τόπο που επισκέπτεσαι να πηγαίνεις στα νεκροταφεία του. Γενικότερα, επέλεξε τα νεκροταφεία για τους απογευματινούς σου περιπάτους.
9) Μάθε να κλαις, όταν η σιωπή γίνεται βία, όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές.
10) Η αδιάκοπη αμφιβολία για την ποίησή σου είναι ίσως ο μόνος τρόπος να γίνεσαι κάθε μέρα καλύτερος ποιητής.
11) Μη φοβηθείς ποτέ να θέσεις οποιοδήποτε ερώτημα, όμως, μην τολμήσεις ποτέ να το απαντήσεις.   
12) Να μη πηγαίνεις στο γήπεδο, ο αθλητισμός δεν είναι πολιτισμός.  
13) Πρόσεχε μη μπερδευτείς γιατί η ποίηση δεν είναι μια gay ενασχόληση ούτε συνοδευτικό στο τσάι των κυριών.

21 ερωτήσεις υπό Σωτηρίου Κ. Παστάκα

1.Γράφετε μόνο ξύπνιος;
Συνήθως ναι, μολονότι ορισμένες φορές η «έμπνευση» μπορεί να σου χτυπήσει την πόρτα όταν ξυπνήσεις μέσα από ένα όνειρο στις πέντε το πρωί.
2. Αν είστε εξαρτημένος από την ποίηση, γιατί δεν παίρνετε μεθαδόνη;
Είμαι εκ πεποιθήσεως κατά των υποκατάστατων.

3. Αισθάνεστε ποιητής μόνο όταν γράφετε;
Καμιά φορά περισσότερο όταν διατελώ εν υπνώσει.

4. Γράφετε και αποτυχημένα ποιήματα ή τα δημοσιεύετε μόνο;
Τα αποτυχημένα δημοσιεύονται σίγουρα, τα εξόχως αποτυχημένα ελπίζω όχι!

5. Το ποίημα φέρνει στο μυαλό σας α) τα πόδια μιας γυναίκας; , β) ένα
ηλιοβασίλεμα; γ) ένα θεσπέσιο γεύμα;
Τίποτα από τα τρία! Πολλές φορές όμως μπορεί η έλλειψη ενός γυμνού σώματος να είναι η αιτία δημιουργίας ενός ποιήματος.

6. Οι λέξεις είναι απαραίτητες σε ένα ποίημα; Και αν ναι, έχετε λίστα με
ποιητικές λέξεις που πρέπει να αποφύγετε;
Επίθετα, επίθετα, επίθετα και κοινοτυπίες που όμως δυστυχώς διαρκώς εμφιλοχωρούν από την πίσω πόρτα της αυλής μου.

7. Την ποιητική σας ταυτότητα την πήρατε από μόνος σας ή σας την έδωσε
η συντεχνία;
Δεν έχω ποιητική ταυτότητα, μα νομίζω περισσότερο λογοτεχνική. Την πλαστογράφησα μόνος κι αυτό μου αρκεί.

8.Αν τα κακά ποιήματα των φίλων σας κάνουν καλύτερους ποιητές, οι
κακές κριτικές σας ωθούν στο καλύτερο;
Τα κακά ποιήματα των φίλων ποτέ. Οι κακές κριτικές όμως σίγουρα, ιδιαίτερα όταν γίνονται καλόπιστα από τους φίλους!

9. Γράφετε από ανάγκη ή από συνήθεια;
Από συνήθεια ανάγκης!

10. Πιστεύετε στη μούσα; Αν ναι, ποια είναι η δική σας;
Η μούσα είναι η ματαιοδοξία, στην περίπτωσή μου το Μέγα Κρατικό Βραβείο Ελληνικής Ποίησης. Θα πρέπει να θεσμοθετηθεί βέβαια πρώτα! Τόσο και «τόσοι» πήραν άλλα, γιατί όχι κι εγώ αυτό;!

(Πίνακας του Κώστα Ριτσώνη)

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΙΗΤΗΣ: 21 ερωτήσεις υπό Σωτηρίου Κ. Παστάκα

1.Γράφετε μόνο ξύπνιος;
Γράφω και την ώρα που με παίρνει ο ύπνος…συνήθως τα ξεχνάω.

 
2. Αν είστε εξαρτημένος από την ποίηση , γιατί δεν παίρνετε μεθαδόνη;
Μα αυτή γιατρέ μου είναι πανάκριβη. Η ποίηση είναι τζάμπα

3. Αισθάνεστε ποιητής μόνο όταν γράφετε;
Διαρκώς… γιατί έχω μανία

4. Γράφετε και αποτυχημένα ποιήματα ή τα δημοσιεύετε μόνο;
Και βέβαια.. Τα αποτυχημένα είναι τα αγαπημένα μου .Έχω πολλά όμως δεν τα δημοσιεύω τα καημένα. Αλλά συνέχεια τα διαβάζω και τα μουρμουρίζω .

5. Το ποίημα φέρνει στο μυαλό σας α) τα πόδια μιας γυναίκας; , β) ένα
ηλιοβασίλεμα; , γ) ένα θεσπέσιο γεύμα;
Τα α,β,γ είναι προκλήσεις και σε θολώνουν…μα ο ποιητής γράφει και μεθυσμένος Φυσικά τα α,β,γ διαρκώς τον μεθούν και τον ζαλίζουν .Όλο τα αναζητά.

6. Οι λέξεις είναι απαραίτητες σε ένα ποίημα; Και αν ναι, έχετε λίστα με
ποιητικές λέξεις που πρέπει να αποφύγετε;
Το ποίημα σαν σπίτι χρειάζεται τις λέξεις που είναι το οικοδομικά του υλικά. Πρέπει να διαλέγεις αυτές που έχει στʼ αλήθεια ανάγκη το ποίημα. .Αυτές που του ταιριάζουν είναι και οι ποιητικές. Οι αταίριαστες ρίχνονται στα μπάζα .

Ο  συγγραφέας, θεατρικός μεταφραστής, κριτικός, δοκιμιογράφος  Κώστας Γεωργουσόπουλος μέσω του λογοτεχνικού του ψευδώνυμου Κ. Χ. Μύρης, μας χάρισε μερικά από τα πιο στέρεα τραγούδια των τελευταίων σαράντα χρόνων, τραγούδια που ρίζωσαν σε χρόνια δίσεκτα και άνθισαν ως κλαράκια αισιοδοξίας και λευτεριάς. Για αυτά τα τραγούδια μας μίλησε, σε μια συνέντευξη εφ όλης της δισκογραφικής του ύλης.

Σ.Α.: Ποια είναι τα πρώτα ακούσματα που θυμάστε από το ελληνικό τραγούδι;

Κ.Μ.: Μεγάλωσα στην ελληνική επαρχία σε δύσκολες εποχές, μετακατοχικές και εμφυλίου πολέμου Ό, τι άκουγα ήταν από το κρατικό ραδιόφωνο της εποχής, το γαλλοθρεμμένο ελληνικό τραγούδι και από τους πιο μοντέρνους, τις τζαζ μουσικές του Πλέσσα. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου και μετά τον εμφύλιο, η πόλη μου, η Λαμία, δέχτηκε πολλούς εσωτερικούς μετανάστες και σχηματίστηκαν οι λεγόμενες παραγκουπόλεις, εκεί άκουσα τα δημοτικά τραγούδια που τραγουδούσαν στα πανηγύρια. Την ίδια εποχή, από το στρατόπεδο της Λαμίας, ξεκίνησε το εκστρατευτικό σώμα που πήγε να πολεμήσει στην Κορέα. Αυτοί οι φαντάροι τα βράδια, στην έξοδό τους, άκουγαν από τα γραμμόφωνα τα ρεμπέτικα, και από εκεί μυήθηκα στο αυθεντικό ρεμπέτικο τραγούδι.

Σ.Α.: Πότε ήρθαν οι πρώτες στιχουργικές απόπειρες;
Κ.Μ.: Ποιητικούς στίχους έγραφα από τα δώδεκά μου χρόνια. Ένας σπουδαίος δάσκαλος όταν ήμασταν στις πρώτες τάξεις, κατόρθωσε να «πάρει» από εμάς κείμενα και να τα εκδώσει στην Αθήνα, στον Μπεχλιβανίδη -ένα χρόνο μετά την αποφοιτήση μας- ως βιβλίο με τον τίτλο «Αγριολούλουδα». Αυτός μας μύησε στο να γράφουμε στίχους. Επίσης ήμουν τυχερός γιατί είχα μια καλή βιβλιοθήκη στο σπίτι μου καθότι ο πατέρας μου ήταν φιλόλογος και από μικρός είχα «ξεσκονίσει» όλη την παλιά ποίηση. Θυμάμαι να μιμούμαι τις στιχουργικές τεχνικές του Κάλβου, του Παλαμά, του Βαλαωρίτη κ.ά και να απαγγέλλω δικά μου ποιήματα στις εθνικές γιορτές. Τα θέματά τους ήταν ερωτικά, πατριωτικά, φυσιολατρικά. Πολιτικά ποιήματα δεν μπορούσαμε να γράψουμε βέβαια. Ο πατέρας μου ήταν εξόριστος εκείνη την εποχή. Ήμασταν υποχρεωμένοι να πηγαίνουμε κατηχητικό και μόνο ομαδικά στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Την πρώτη «κοσμία διαγωγή» την πήρα διότι με έπιαναν να παρακολουθώ τους θιάσους χωρίς την άδειά τους.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΙΗΤΗΣ: 21 ερωτήσεις υπό Σωτηρίου Κ. Παστάκα

1.Γράφετε μόνο ξύπνιος;
Μόνον όταν νιώθω χαζός..

 2. Αν είστε εξαρτημένος από την ποίηση , γιατί δεν παίρνετε μεθαδόνη;
Παίρνεις δύο μεθαδόνες, ήτοι μια συλλογή του 70 ,και μία του 80 και την ακούς.

 3. Αισθάνεστε ποιητής μόνο όταν γράφετε;
Και όταν θέλω να απωθήσω θαυμάστρια.
Το ποιητής είναι σωσίβιον γι αυτούς που φέρουν βαρέως το άνδρας.

 4. Γράφετε και αποτυχημένα ποιήματα ή τα δημοσιεύετε μόνο;
Το περίεργο είναι που τα αποτυχημένα αρέσουν και τα υιοθετείς.

 5. Το ποίημα φέρνει στο μυαλό σας α) τα πόδια μιας γυναίκας; , β) ένα
ηλιοβασίλεμα; , γ) ένα θεσπέσιο γεύμα;
Στα πόδια μιας γυναίκας, ένα θεσπέσιο γεύμα το ηλιοβασίλεμμα.
Μόνο μια γυναίκα μπορεί να ανανεώσει το φλεγόμενο πορνείο του ηλιοβασιλέμματος.

6. Οι λέξεις είναι απαραίτητες σε ένα ποίημα; Και αν ναι, έχετε λίστα με
ποιητικές λέξεις που πρέπει να αποφύγετε;
Οι λέξεις είναι δόλωμα στη σιωπή που τις περιβάλλει.
Σιωπές πάω να πιάσω γι αυτό και αποτυγχάνω συνεχώς.

7. Την ποιητική σας ταυτότητα την πήρατε από μόνος σας ή σας την έδωσε
η συντεχνία;
Η συντεχνία. Αυτοί έκαναν πως μου την έδωσαν,
κι εγώ έκανα πως την πήρα. Μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνια.

8.Αν τα κακά ποιήματα των φίλων σας κάνουν καλύτερους ποιητές, οι
κακές κριτικές σας ωθούν στο καλύτερο;
Οι φίλοι μου δεν γράφουν κακά ποιήματα, όσο για τις κριτικές… στην πουτάνα
πουτανιές δε χωράνε.

9. Γράφετε από ανάγκη ή από συνήθεια;
Γράφω από τότε που ξέχασα γιατί γράφω.

10. Πιστεύετε στη μούσα; Αν ναι, ποια είναι η δική σας;
Κι αν δεν σε είχα γκόμενα και μούσα, έτσι όπως σε γαμώ θα σε γαμούσα.
λέει στη Μνηστή της Κορίνθου… Για να εξιλεωθώ έγραψα τη Μάσενκα…