`

Όλο για νίκες μου μιλάς…

Όλο για νίκες μου μιλάς και για αγώνες
εμένα που έχω νικηθεί σε όλους τους αγώνες
εμέναν που οι πληγές μου μαρτυράν
το μέγεθος της πανωλεθρίας μου
εμέναν που μόνο ήττες γνώρισα
και μόνον αυτές έμαθα να κερδίζω.
Εμέναν που ήμουν πάντα με τους νικημένους
αυτούς που πορεύονται προς τους αγώνες
του μέλλοντος, βέβαιοι για την άδοξη έκβαση τους.
Κι αν τύχει και κερδίσω καμιά φορά
έτσι, από λάθος, θα τρέξω προς τους νικημένους,
αυτούς που κατά λάθος νίκησα
να σκύψω να τους φιλήσω τις πληγές

Ανθί

[Ανθούριο (;)]
[Andante]

Γύρη σε γύρεψα,
τριγύρω γύρη.
Γύρη σε άγγιξε
η αργυρή μου σμίλη.

Οι κόκκοι σου τρεμόπαιξαν
σε μια στιγμή της φλόγας,
τα χρώματα ανασυντάχθηκαν
στην ιαχή ένας Αγώνας.

Μαυλίζω τις αποχρώσεις σου,
παραλλαγές των ήχων,
σεργιάνι τους –εκεί παραπλανώ,
στον αετίσιο μίσχο.

Ταχτάρισα την ύλη σου
στην πεθυμιά αιώνων,
βουβή η θέληση που ξεδιψά
στις ράχες των απόντων.

Τα έγχρωμα τα μάτια μου
τα γνώριζα από τότε•
ο νόστος, έγχελυς, παραφυλά
ποια θέση άραγες θα δώσω;

καμπάνα
ή εκκλησιασμός
σα με σαρώνουν
τα γρι γρι
τα ουζερί που
κλείνουν
σαν πέσει η φήμη
για ξημέρωμα

το πέρασμα
σε δίνες
βάθος σε
κλάσματα
αλγεβρικών
η άβυσσος
καιροί για
χαρμολύπες

Μαύρο

Ραχοκοκκαλιά ψαριού
στηρίζει το λερναίο σου κεφάλι
και το σώμα σου
οι Ερινύες δάγκωναν
μέχρι να ματώσει
και να στάξει λίγη ακόμα νύχτα
ανάμεσα απ΄τα πόδια σου
να λιμνάσουν
τα χρώματα που αυτοκτονούν
για να δικαιώσουν
το όνομά σου.

*

Αφροδίτη

Για να με αγγίξεις
πρέπει να ξεγελάσεις τον δεσμώτη μου.
Για να σε αγγίξω
δούλοι προαιώνιοι
να δουλέψουν υπερωρίες.
Μονάχα κοίτα με λοιπόν.
Και θαύμασε με.

Έχει άλλη γλύκα
το χάδι που δε δόθηκε.