Giacomo Leopardi, poems in greek
Translated by Sotirios Pastakas

To Άπειρο

Ανέκαθεν μου ήταν αγαπητός αυτός ο έρημος
λόφος κι αυτός ο φράχτης που από ένα μεγάλο
τμήμα του μακρινού ορίζοντα τη θέα μου αποκρύβει.
Καθισμένος όμως εδώ κι ατενίζοντας απέραντα
διαστήματα πέρα απʼ αυτόν, απόκοσμη σιωπή
και βαθύτατη ηρεμία δημιουργώ με τις σκέψεις μου,
όπου ως εκ θαύματος δεν χάνομαι κι ο ίδιος. Μόλις
ακούω τον άνεμο να βουίζει ανάμεσα στα φυτά,
εκείνη την άφατη σιωπή με αυτό το θρόισμα
συγκρίνω: κι αναπολώ την αιωνιότητα, τις περασμένες
εποχές και τους ζωντανούς ρυθμούς του παρόντος,
με τον εφήμερο θόρυβό τους. Έτσι, σε αυτήν
την απεραντοσύνη πνίγεται η σκέψη μου: και μου είναι
ευχάριστο να ναυαγώ μέσα σε αυτή τη θάλασσα.

NOCTURNAL READINESS

Dreams of abandoned order keep me company
each night. The unfinished novel
of married life, the endless harping
on the same thing, passion and its painful
consequences: ready now, and in all concience,
I must settle old scores,
get my own back, even though the digit clock
shows only 3.43: the present, I say, is
an illusion of a well-arranged past.
And yet, when I get up to sever
with my word the sinister plot, I wear
my slippers back to front, and the last few
drops always fall outside the bowl.