[…]Ο Τρακλ εκφράζει τον κόσμο μέσα από το πρίσμα που τον βιώνει: έρωτας, ναρκωτικά και πόνος.

Η απόγνωση του ανεκπλήρωτου έρωτα, η αποστασία από τον αστικό τρόπο ζωής, το ταξίδι των ναρκωτικών, η αυτοκτονιά ως εντολή λύτρωσης.

Η γλώσσα του Τρακλ δεν κατανοείται• βιώνεται. Το ανέφικτο του έρωτα γίνεται ανέφικτο της γλώσσας. Στην ποίηση του Τρακλ βαδίζεις χορευτικά, με έναν χορό όμως μακρόσυρτο και θλιμμένο, που ωστόσο κοιτάζει πάντα ψηλά στην πιθανότητα εξαΰλωσης.
Μια ποίηση που γνωρίζει το νόημα του περιεχομένου της και επικεντρώνεται στoν εντοπισμό της τέλειας μορφής για να το εκφράσει. Ο Τρακλ, ενδιαφερόμενος για την ουσία, την ανακαλύπτει ξανά μέσα από την επεξεργασία της• είναι ένας στυλίστας της Αλήθειας.

Τα κείμενα του Χάιντεγκερ συμπεριλαμβάνονται όχι σαν μια φιλολογική ανάλυση ποίησης αλλά σαν ένα μοναδικό παράδειγμα συνομιλίας ανάμεσα
στη φιλοσοφική και στην ποιητική γλώσσα.

Ο Τρακλ είχε πει πως «η γνώση ανήκει σε αυτόν που περιφρονεί την ευτυχία», κι έτσι μέθυσε με παπαρούνες και αγάπησε σκοτεινά. […]

(Από τoν πρόλογο του Νίκου Ερηνάκη)

αλλαγές

οι ίδιες λέξεις
οι ίδιες αλήθειες

μόνοι και
μη καταλαβαίνοντας

τα αριστουργήματα και οι επαναστάσεις δεν έφεραν τίποτα

η ίδια θλίψη
η ίδια ζωή
***

[Εσύ: στο παράθυρο του κόσμου
Εγώ: σταθερά κάτω στον βυθό]

Περπατάς απόγευμα στον μώλο
σταματάς ακριβώς
πάνω από το σημείο όπου βρίσκομαι
βυθομένος-
Η μορφή σου ορθώνεται τεράστια από πάνω μου-
δεν με βλέπεις
Μόνον εγώ σε / ευρυγώνια στάση
να ατενίζεις το σκηνικό του ορίζοντα
Εσύ να κοιτάζεις στον ορίζοντα
κι εγώ να κοιτάζω εσένα
δίχως να ξέρεις πως σε βλέπω
Ξαφνικά- πρόσκαιρη εικόνα
τεθλασμένης οριζοντογραμμής
κατακλύζει τον χώρο του βυθού μου
σκαρφαλώνω στον κάθετο σωλήνα/αντανάκλαση
που δημιουργεί η γραμμή του ορίζοντα
με κόπο ανεβαίνω- μια λεύγα προς τα πάνω
(6 τώρα μας χωρίζουν_)
Το όνειρο μου ζητάει
κι άλλα στοιχεία
που για την ώρα αδυνατώ
να προσκομίσω
Η εσπερινή παλίρροια
με βία με γυρίζει πίσω
Ουρλιάζω μπουρμπουλήθρες
πετάς κρινάκι λευκό-
φεύγεις
Λάσπη μου καίει τα μάτια
μνήμη διαχέεται στο νερό
κατακάθι αγγέλου
κολλάει στο μυαλό_
υπολλείματα υπόνερων ψιθύρων
πάνω στα μάτια μου
ανα/παράσταση αχιβάδας

[κάμερες μεσʼ στο νερό- χνάρια θεάματος
ο άρτος μουσκεμένος από χείλη θνητά
έπειτα έρχεται η άμπωτις
-και μετά τι;
-Σιωπή]

 
Το περιοδικό Intellectum στοχεύει στη συστηματική ανάπτυξη του στοχασμού, του κοινωνικού προβληματισμού και του επιστημονικού διαλόγου με εύληπτο, αλλά υψηλού επιπέδου περιεχόμενο. Η διεπιστημονική προσέγγιση παράγει μια προστιθέμενη παιδαγωγική αξία, η οποία συμβάλλει στην ανάδειξη νέων τρόπων θέασης της πραγματικότητας και στη θετική αλλαγή νοοτροπίας.

 
Eίναι το πρώτο περιοδικό που επιχειρεί σε όλα τα κείμενα του να εφαρμόσει τα ηγγλισηνικά, δηλαδή τα αντίθετα των γκρικλις (Γιουτιούμπ αντί Youtube). Για πρώτη φορά το intellectum περιλαμβάνει ένα 16σελιδο ένθετο με ποιήματα απότη διαδικτυακή Ποιητική Επιθεώρηση «Ποιείν»
(www.poiein.gr).

Το περιοδικό κυκλοφορεί από τη Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011, σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία της Αθήνας & της Θεσσαλονίκης (ΙΑΝΟΣ, Πρωτοπορία, Σαιξπηρικόν, Κεντρί, Ρεντζής, Κυριακίδης, Πολιτεία, Ναυτίλος, Νέα Εστία, Πατάκης κ.α.) στην τιμή των 5 ευρώ.

ΤΟ 8ο ΤΕΥΧΟΣ

Για πρώτη φορά τη θέση του επιμελητή φωτογραφίας αναλαμβάνει ο Εμμανουήλ Παπαδόπουλος, ένας από τους ιδρυτές της Stereosis.

Στο όγδοο τεύχος του περιοδικού φιλοξενούνται:

-Εκτενής συνέντευξη του γνωστού δημοσιογράφου Στέλιου Κούλογλου
-Επίκαιρα άρθρα για την οικονομική κρίση, την κατάλυση του Συντάγματος, την παραβίαση των θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων, τον πυρηνικό κίνδυνο
-Διηγήματα
-Βιβλιοκριτική.

To 8o τεύχος εγκαινιάζει τη χρήση των “ηγγλισινικών” στη γραφή των αγγλόφωνων όρων (λ.χ. γιούτιούμπ, αντί youtube, κ.ά.).

Πλημμύρες

Μετά την καταστροφή
οι τεχνοκράτες
βγήκαν αγκαζέ
με τις γυναίκες τους
να μαζέψουν σαλιγκάρια
ανάμεσα στους πνιγμένους

Ναυτία

-Έλα να δεις το χιονισμένο τοπίο,
είπες.

Μα εγώ είδα ένα χιόνι νεκρό.
Στοιχειωμένο.
Κίτρινο λίπος.