ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ

Από δω έφυγε
η μισή πατρίδα
για τα ξένα.

ΔΙΑΦΟΡΑ

Τα δέντρα παρκάρουν εύκολα
χωρίς όπισθεν και μανούβρες.

ΤΥΦΛΟ

Σήμερα αύριο
το μέλλον ζυγώνοντας
κλείνει τα μάτια.

ΒΑΡΥΤΗΤΑ

Βαρύτητα λέμε το χέρι τ’ ουρανού
που επιστρέφει τους αλεξιπτωτιστές.

Γύμνια(Από τις «Σχέσεις Σιωπής»,1984)

Χθες βράδυ σʼ ονειρεύτηκα.

Με τα φώτα της πόλης για μάτια,

το σώμα γυμνό,

μυρωδιά ανοιξιάτικης λεύκας

και για μόνο κάλυμμα

το σκοτάδι.

Γη της επαγγελίας (από το «Η Νύχτα είναι μία φάλαινα», 1990)

Δεν με φοβίζει

που τούτο το μολύβι

δεν αφήνει μελάνι

αλλά ίχνη από λιωμένο ουρανό

ούτε με φοβίζει

πως αντί για χαρτί

γράφω πάνω στο κορμί σου,

ζεστή αμοιβάδα από μυρωμένο χαμομήλι,

ολόγυρα, παντού.

Με φοβίζει μόνο

που κάποια μέρα,

θα γράφω πάλι σε χαρτί,

ποιήματα με μελάνι.

1.Anlatamıyorum

Ανλατάμιορουμ…οι λέξεις δε μου φτάνουν

Αγλασάμ…αν κλάψω…σεσιμί ντουγιάρ μισινίζ…θα μπορέσετε νακούσετε τη φωνή μου…μισλαριμντά…στους στίχους μου…ντοκουναμπιλίρ μισινίζ…θα μπορέσετε νακουμπήσετε…γκιοζ γιασλαριμά…τα δάκρυα, τα δάκρυα των ματιών μου…ελερινιζλέ…με τα χέρια σας…μπιλμεζντίμ…δεν ήξερα…σαρκιλαρίν μπου γκαντάρ γκιουζέλ…δεν ήξερα, πόσο όμορφα ήταν τα τραγούδια…κελιμελερινσέ…κι οι λέξεις…κιφαετσίζ ολντουγιουνού…κι οι λέξεις, τόσο λίγες…μπου ντερντέ ντουσμεντέν ουντσέ…πριν πέσω σαυτό το ντέρτι…μπιρ γιερ βάρ… μπιλίορουμ…ξέρω υπάρχει… υπάρχει ένας τόπος…χερ σεϊ…που όλα…σοϊλεμέκ μουμκούν…που όλα… μπορείς να τα πεις…επεϊτζέ γιακλασμισίν…έχω πλησιάσει, εκεί…ντουγιούορουμ…τον ακούω…ανλατάμιορουμ…μα δεν μπορώ…ανλατάμιορουμ… οι λέξεις δε μου φτάνουν…ανλατάμιορουμ…δε μου φτάνουν… να σας τον ζωγραφίσω

Ένα κορίτσι δεκαεφτά χρονώ
Ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονώ
Τι μπορεί να ξέρει για την ερημιά
Μπορεί να στολίζει τα μαλλιά του
Με πικροδάφνες
Να περπατάει μες στην βροχή
Όμως για την ερημιά δεν είναι έτοιμο

Ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονώ
Τι μπορεί να ξέρει για τον θάνατο
Μπορεί να κλάψει για τα λουλούδια
Που μαραθήκαν
Τα χελιδόνια που έχουν φύγει
Όμως για τον θάνατο δεν είναι έτοιμο

Ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονώ
Μπορεί να μάθει μόνο την αγάπη
Να καθρεφτίζεται στα μάτια της θάλασσας
Να τραγουδάει για τον ήλιο
Μόνο για την αγάπη είναι έτοιμο

Ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονώ
Άνοιξε τα κλεισμένα μου χέρια
Βρήκε μονάχα πίκρα, θάνατο και ερημιά
Πόσο φοβήθηκε και κλαίει
Απ’ την αγάπη άλλο δεν ήξερε

Μουσική-Ερμηνεία: Αρλέτα

*

Ουράνιο τόξο
δεν έχω δει ποτέ
πάνω από την Ακρόπολη.
Κυνήγησα θύελλες.
Έσπειρα θύελλες.
Ματαίως. Δεν το είδα
ποτέ το γαμημένο.

*

Ένας γύπας γυροφέρνει
την πολυκατοικία μας.
Κάποιος είπε πως τον είχε δει
να κάνει κύκλους πάνω
από το Όρος Αιγάλεω.
Κάποιος άλλος πως τον είδε
πάνω από το Θέατρο του Διονύσου.
Κανένας δεν είπε πως ήρθε
να κατασπαράξει
το ψοφίμι στον έβδομο.