`

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ

Ποιος τόσο αργά ιππεύει εκεί, στη νύχτα, στον αέρα;
Είνʼ ένα αγόρι στʼ άλογο μαζί με τον πατέρα.
Κρατά ο πατέρας το παιδί σφιχτά στην αγκαλιά,
Και το φυλά μʼ ασφάλεια και το φυλά ζεστά.

Γιατί κρύβεις την όψη σου, γιέ μου, γιέ μου, τι έχεις;
Τον Βασιλιά των Ξωτικών, πατέρα, δεν το βλέπεις;
Τον Βασιλιά των Ξωτικών, με την ουρά, το στέμμα;
Ομίχλη είναι, αγόρι μου, μόνον ομίχλης ψέμα.

«Ε εσύ, καλό, καλό παιδί, θες να μʼ ακολουθήσεις;
Παιχνίδια πάντα παίζοντας μαζί μου θενά ζήσεις.
Μια παραλία είναι εκεί κι ανθών πολλών το χρώμα
Και χρυσά ρούχα θενά βρεις στης μάνας μου το δώμα».

Πατέρα μου, πατέρα μου, ακούς που με φωνάζει;
Ακούς με σιγανή φωνή ο Ρήγας τι μου τάζει;
Παιδί μου, έλα ησύχασε, τι τόσο σε φοβίζει;
Μέσα στα φύλλα τα ξερά ο αέρας ψιθυρίζει.

«Θέλεις να δεις, αγόρι μου, τα ξωτικά που μένουν;
Οι ωραίες θυγατέρες μου γλυκά σε περιμένουν.
Μες στο νυχτερινό χορό αυτές θα σε χορέψουν
Θενά σε νανουρίσουνε και θενά σε μαγέψουν».

Πατέρα μου, πατέρα μου, βλέπεις εκεί τις κόρες
Του Βασιλιά των Ξωτικών στις σκοτεινές τους χώρες;
Αχ, γιε μου, γιε μου, αλίμονο, το βλέπω ακριβώς:
Φέγγουν οι γέρικες ιτιές μέσα σε γκρίζο φως.

«Σε αγαπώ, η ωραία σου μορφή είναι μαγεία,
Δεν έρχεσαι με το καλό, σε παίρνω με τη βία!»
Πατέρα μου, πατέρα μου, να τώρα με κρατάει!
Του Βασιλιά των Ξωτικών το χέρι πως πονάει!

Φρίκη ο πατέρας ένιωσε, σαν αστραπή καλπάζει.
Στην αγκαλιά του το παιδί, βογκάει και στενάζει,
Με βιάση και με κούραση στον κήπο καταφθάνει,
Μα το παιδί στα χέρια του έχει πια πεθάνει.

`
*******************************************************

Η Λένια Ζαφειροπούλου, σοπράνο, μεταφράστρια και ποιήτρια, ερμηνεύει και μεταφράζει ένα από τα πρώτα μουσικά θρίλερ, τον Βασιλιά των Ξωτικών, σε στίχους του Γκαίτε και μουσική του Σούμπερτ. Το CD της έκδοσης περιέχει διάσημες μελοποιήσεις των ποιημάτων από τους συνθέτες Φραντς Σούμπερτ, Ρόμπερτ Σούμαν, Φέλιξ Μέντελσον, Γιοχάνες Μπραμς και Χούγκο Βολφ.

`

Τάσος Κόρφης, «Μικραίνει ο κόσμος»

Μικραίνει ο κόσμος κι η θάλασσα γίνεται κήπος,
στερεύει το φως στις γυμνές αποβάθρες,
μʼ ασβέστη σκεπάζουν τα δάκρυα.
Σεντόνι λευκό, χειρουργείου
σκεπάζει τʼ ανήσυχα χέρια.

Μα εσύ ματωμένη καρδιά μου
και πάλι μαζί σου με πας
ταξιδιώτη με πας για ναυάγιο.
`
*

Μίλτος Σαχτούρης,« O ναύτης»

Ένας ναύτης ψηλά
στα κάτασπρα ντυμένος
τρέχει μες στο φεγγάρι.

Κι η κοπέλα απ`τη γη
με τα κόκκινα μάτια
λέει ένα τραγούδι
που δε φτάνει ως το ναύτη.

Φτάνει ως το λιμάνι.
Φτάνει ως το καράβι.
Φτάνει ως τα κατάρτια.
Μα δε φτάνει ψηλά στο φεγγάρι.

`

Η τραγουδοποιός Μάρθα Μεναχέμ, οκτώ χρόνια μετά την Μικρή Ελεγεία, παρουσιάζει την Αλληλουχία που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος.

Η δημιουργός συνομιλεί με τον ποιητικό και τον στιχουργικό λόγο, μελοποιώντας Τάσο Λειβαδίτη, Κ.Π. Καβάφη, Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, Μιχάλη Γκανά, Ηλία Κατσούλη, Λίνα Δημοπούλου, Μαίρη Φασουλάκη και Αγγελική Θερμού.
Τα τραγούδια ερμηνεύουν: Mαρία Αναματερού, Θοδωρής Βουτσικάκης, Αλέξανδρος Καψοκαβάδης, Ιφιγένεια Κορολόγου και Μάρθα Μεναχέμ.

`
Τάσος Λειβαδίτης, «Συνομιλίες»
Κύριε, σε αναζήτησα παντού:
στις δόξες της γης και τ’ ουρανού,
στο μεγαλείο των μητροπόλεων,
στων εποχών τα σταυροδρόμια –
κι εσύ περνούσες ταπεινά κι αθόρυβα
στον πιο ακαθόριστο τη νύχτα, ρεμβασμό μου

`
Kύριε, αμάρτησα ενώπιόν σου:
ονειρεύτηκα πολύ.
Έτσι, ξέχασα να ζήσω…
`
*
Ναπολέων Λαπαθιώτης, «Στο κέντρο το νυχτερινό»

Τώρα ποὺ παίζει τὸ βιολὶ κι ἔχουμε πιεῖ τόσο πολύ,
ποὺ μ᾿ ἕναν ἔρωτα τρελὸ σὰ νά ῾μαστε δεμένοι,
σ᾿ ἕνα συντρόφεμα ζεστό, βᾶνε ξανὰ νὰ ζαλιστῶ,
μέσ᾿ στ᾿ ὄνειρό σου νὰ κλειστῶ. Τὸ μόνο ποὺ μοῦ μένει.

Γιατὶ ἂν λείψει τὸ κρασὶ κι φύγεις ἄξαφνα κι ἐσὺ
καὶ βουβαθεῖ καὶ τὸ βιολὶ μὲ τὸ γλυκὸ βραχνᾶ του,
μεσ᾿ στῆς καρδιᾶς μου τὸ κενό, μεγάλο σὰ τὸν οὐρανό,
θ᾿ ἀκούσω πάλι τὸ βραχνὸ τραγούδι τοῦ θανάτου…

`

Μισεμός

Η ξενιτιά
αγριοπερίστερο σε ξόβεργα πιασμένο
με βάρδιες να ραμφίζει το κορμί της πατρίδας
και το μικρό σου δάχτυλο
το χιλιοφιλημένο
πουλί ξενιτεμένο.

Αχ, ξενιτιά
μαντήλι λερωμένο
απ’ της πατρίδας το λυγμό
σε είδα πάλι μουσκεμένο
στα σύνορα δεμένο.

Ξέφραγη στους ανέμους
η όμορφη φωλιά σου
και μπαινοβγαίνουν κυνηγοί
λαβώνουν τα φτερά σου
και κάθε νέα χαραυγή
φυγή μυρίζουν τα μαλλιά σου.

`
Το βιβλίο περιέχει αδημοσίευτα κείμενα του Γιάννη Αγγελάκα και το cd με 13 τραγούδια που ηχογράφησε με τους συνεργάτες του (Ντίνος Σαδίκης,Τίτος Καργιωτάκης, Χρήστος Χαρμπίλας, Νίκος Βελιώτης, Coti K, Στάθης Αραμπατζής, Vlastur, Πολυφωνικό Σχήμα Διώνη, Λόζιος κι Ανακατωσιά).

`
*
Άγγελος

Θέλω να `ρθω στο σπίτι σου
Και πλάι σου νʼ αράξω
Χειμώνας να `ναι παγωνιά
Και τον παλιό μου εαυτό
Στη σόμπα σου να κάψω

Μα είνʼ `ενας άγγελος στην πόρτα σου
Που σαν με βλέπει από μακριά
Αγριεύει πέτρες μου πετά
Και δε μ’αφήνει δε μʼ αφήνει να περάσω

Θέλω να `ρθω στο σπίτι σου
Και να σου τραγουδήσω
Πως είσαι η μόνη μου γιατρειά
Ναι είσαι η μόνη μου γιατρειά
Αλλιώς θα ξεψυχήσω

Μα είνʼ `ενας άγγελος στην πόρτα σου
Που σαν με βλέπει από μακριά
Αγριεύει πέτρες μου πετά
Και δε μ’αφήνει δε μʼ αφήνει να περάσω

Θέλω να `θρω στο σπίτι σου
Τον πόνο μου νʼ αδειάσω
Μα είνʼ `ενας άγγελος στην πόρτα σου
Και δε μ’αφήνει δε μʼ αφήνει να περάσω