Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Αφίξεις

Αφίξεις

Αφίξεις

Βασίλης Κουντζάκης, «Δίχως όνομα», εκδ. Εκάτη, 2015

`

Η ομορφιά σου
απλώνεται
καθώς μιλάς
καθώς κινείσαι
ζεις και αναπνέεις
παλιές φωτογραφίες ρέπλικες
με ένα σπίτι λευκό
το τσιμέντο να καίει
καλοκαίρι
δυο ψάθινα καθίσματα στο πλάι
μεσημέρι
ένα καράβι φεύγει
χάνεται
μαζί του διασχίζω
μια μουδιασμένη πόλη
αναζητώντας
– ίσως ακολουθώντας –
τα άτυπα
αόρατα
ίχνη σου
αυτός ο συνδυασμός
πραγματικότητας και φαντασίας
ισορροπεί
υπερβαίνει
την ασχήμια των ημερών.

Διαβάστε περισσότερα
Αφίξεις

Ειρήνη Ιωαννίδου, Σώμα Δρομολόγιο, Σαιξπηρικόν, 2016

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΛΩΤΟΦΑΓΟΥΣ

Η μνήμη απωλέσθη
καρπός ώριμος και γευστικός
Έγκαιρα από κοπτήρες καταναλώθηκε
στα σπλάχνα πλέον
περιφέρεται

Η γνώση και αυτή θα υποκύψει
η γλώσσα θα πλαταγίζει άσκοπα 
αναζητώντας την εκφορά

εκεί που τώρα άνθη φύονται

ΑΚΡΥΛΙΚΟ

Ένα μήλο
κομμένο στη μέση
Δείπνο
με ακρυλικό 
Λειώνει το πιάτο
δίπλα στα δάχτυλα

Ευτυχώς η θέα
-θυμάσαι τότε που σου έλεγα: 
«θα μου λείψουν 
τα φώτα απέναντι»
τη γλίτωσε 
Τώρα, δε θα χρειαστώ 
την αφίσα με το γαλάζιο του Ματίς

Τι και αν γκρέμισες τους τοίχους
Εγώ την υγρασία τις νύχτες
τη μυρίζω ακόμη:
στο σκοτάδι
στα κοιλώματα των εσωτερικών τοίχων,
στην υδρορροή που στάζει

Στο στόμα σου
Δεν θα μετρήσω 
σε πόσες συλλαβές
θα με καταπιείς

Διαβάστε περισσότερα
Αφίξεις

Μιχάλης Παπαδόπουλος, «Εκδοχές Ενός Ποιήματος», εκδ. Φαρφουλάς, Αθήνα, 2016 (επιμ. Κώστας Ρεούσης)

`

Σκουπιδιάρηδες

Όπως υπάρχουν οι σκουπιδιάρηδες του Δήμου
που μαζεύουν με τις φαγάνες
ή τα μεγάλα κυλινδροειδή απορριμματοφόρα
τα σκουπίδια από τους δρόμους
έτσι υπάρχουν και οι σκουπιδιάρηδες της γλώσσας
την καθαρίζουν από τη βρομιά της
απολυμαίνουν τις λέξεις
τις κάνουν να γυαλίζουν, να διαβάζονται
όπως υπάρχουν επίσης
κι οι σκουπιδιάρηδες της σάρκας
παθιασμένοι από έρωτα, που γλείφουν παντού
αγκαλιάζουν, γυμνώνονται
χειρίζονται το σώμα σαν καταβόθρα
ρουφούν ώς το μεδούλι τα βρόμικά του νερά
ώσπου να βλαστήσει πάλι το σάπιο
η μπόχα των μυστικών βόθρων της πολιτείας
η μπόχα του ασύλληπτου νοήματος
η πολύτιμη, διεγερτική μπόχα του έρωτα

Διαβάστε περισσότερα
Αφίξεις, Ραδιόφωνο- Ταινιοθήκη- Θεάτρο Ποιείν

Φρίντα Λιάππα (1948-1994), «Τα Ποιήματα- Αφιέρωμα στο έργο της», εκδ. Πάμισος, 2016

`

Δείτε ΕΔΩ και Ακούστε αποσπάσματα από τις ταινίες της

`

Το βιβλίο περιλαμβάνει τα ποιήματα και το υλικό της ημερίδας που διοργάνωσε ο Σύλλογος των Απανταχού Νησιωτών «Ο Πάμισος» στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2014/ Γράφουν οι : Ρέα Γαλανάκη, Μάρω Δούκα, Γιάννης Μπακογιανόπουλος, Γιώργος Μαρκόπουλος, Χρήστος Αγγελάκος, Κυριάκος Αγγελάκος, Δημήτρης Κωστόπουλος. Επίσης περιλαμβάνει παράρτημα και εργογραφία. Το υλικό με τα ποιήματα και τις εισηγήσεις στοιχειωθετήκε ψηφιακά με σεβασμό στη μνήμη της και αγάπη από τον Βασίλη Λαλιώτη.

`

ΛYPIKOΣ EΠIΛOΓOΣ THΣ OΔOY ΠATHΣIΩN
AΘHNA 1980
`
Ἄν δέν πεθάνω θάρθω νά σέ βρῶ
ἐκεῖ πού ἀκίνητη κοιτάζεις τίς μικρές λάμψεις τῶν ψαριῶν.
Ἄν θάρθεις θά σέ γνωρίσω
γιατί θά χαμηλώσουν οἱ ξαφνικές ἀστραπές στά μαλλιά μου.
*
Ὀμορφιά σου δέν εἶναι ἡ τρυφερότητα πού μᾶς χαρίζεις
ἡ τρυφερότητα πού μᾶς γεννᾶς ὀμορφιά δική σου.
Xτυπᾶς μέσα μου ὅπως τό αἷμα στίς ἀρτηρίες.
Ὅλοι οἱ νεκροί ἔχουν τή μορφή σου.
`
*

Ὁ ἔρωτας ἀχιβάδα κλειστή στόν κόρφο
ποιᾶς θάλασσας
Ἔ λοιπόν σ᾽ ἀρέσει δέν σ᾽ ἀρέσει ἐγώ θά σ᾽ ἀπαιτῶ.
`
*
Mετρημένος μέ τ᾽ ἀποτσίγαρα ὁ χρόνος
Στόν ὕπνο σου μπάζει ἀπό παντοῦ
Nά σοῦ δαγκώσω τό στέρνο νά ξυπνήσεις
M᾽ ἀγγίζεις ἐκεῖ πού δέν τό περιμένω
Ἡ παλάμη σου μούσκεμα στόν ἱδρώτα
Σ᾽ ἀγαπάω ποτέ σ᾽ ἀγαπῶ
Σάν χασμωδία ἠχεῖ ἤ μουσική
Tί θυμᾶσαι;
`
Σέ χάνω στόν Σούπερμαν στόν Ἀστερίξ στά Kόμικς
σέ βρίσκω ἐντελῶς τυχαῖα στόν Σεφέρη
ἡδονικέ μου Ἐλπήνορα
ἕνα ἐπιφώνημα γιά μένα εἶσαι
κι ἐγώ γιά σένα
μιά πρόταση πού τήν ἐξαντλεῖς καί τήν παιδεύεις.
Ἰσορροπεῖς σάν γλάρος πάνω ἀπ᾽ τή θάλασσα
ὥς δαιμονικό χερουβείμ κατέρχεσαι τά ὄρη.
Ποιός Kιθαιρῶν θά μέ κρύψει;
Tή λυσίκομη κόρη πού ἔκλεψε τοῦ Kύκλωπα
τό μοναδικό μάτι ψάχνω ἐγώ
γνωστός προβοκάτορας τῆς ἀναμόχλευσης τῶν παθῶν
δοκιμάζομαι στή σφαγιαστική σου ἀθωότητα
στήν ἀνυποψίαστη ὑπεροψία τοῦ κάλλους σου.
Ἀπό ποιά θαμμένη νεότητα ἀναδύεσαι πάμφωτος;

Διαβάστε περισσότερα
Αφίξεις

Αγγέλα Καϊμακλιώτη, “εκ του σύνεγγυς”, Φαρφουλάς, 2014

ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΟΣΗΜΟ

Παιδί στο προσφυγόσημο
ξυπόλυτο σαράντα χρόνους
ρακένδυτο και δακρυσμένο
πλάι στο συρματόπλεγμα
θέλει ελεύθερο να περπατήσει
να ζήσει θέλει
να ξεκολλήσει επιτέλους
την παιδική ψυχή από το έρεβος
Εκατομμύρια γράμματα συνόδεψε
σε φάκελους σημαδεμένους
Δεν ωφελεί

ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Βγήκε στο γιαλό
ανοικτά του Άη Φίλωνα
με τη μικρή του βάρκα «Καρπασία»
Είδε δύο τούρκικες φρεγάτες
Έριξε δίκτυ
για σκάρους και κουρκούνες
Πεθύμησε περήφανος να ψάλλει
τον Εθνικό τους Ύμνο
αλλά τραγούδησε γλυκά «το γιασεμί»
Ήταν εγκλωβισμένος
σαράντα χρόνους
εκεί στη μέση του γιαλού

Διαβάστε περισσότερα