Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Αφίξεις

Αφίξεις

Αφίξεις

Τεφλόν, νέο ποιητικό σκεύος, Τεύχος 1, Άνοιξη-Καλοκαίρι 2009 (γράφει ο Χρήστος Μιχαήλ)

.!.


Τεφλόν- τεύχος 1

Είμαι πολύ χαρούμενος που έχω στα χέρια μου ένα τέτοιο έντυπο. Όχι γιατί βρήκα επιτέλους την πηγή που θα αντλήσω όλο μου τον λογοτεχνικό πολιτισμό και την ενημέρωση, ούτε γιατί βρέθηκε ξαφνικά το «τέλειο» λογοτεχνικό περιοδικό. Η χαρά μου έγκειται στο γεγονός ότι υπάρχουν γύρω μας ενεργοί πυρήνες νέων ανθρώπων που τρέχει στο αίμα τους η λογοτεχνία και η ποίηση και ξεκουράζουν την καθημερινή τους ανησυχία κατά τρόπο πληθωρικό: γράφοντας, σελιδοποιώντας αυτή την αγάπη τους, πακετάροντάς τη σε μικρά βιβλιαράκια και μοιράζοντάς την εντελώς δωρεάν. Κι όλο αυτό φυσικά μακριά από νοοτροπίες κουλτουρο- life style που κατακλύζουν την πρωτεύουσα απ’ άκρη σ’ άκρη. Μια σειρά ανθρώπων και κυρίως νέων (ο νεότερος συντάκτης που αναφέρεται έχει έτος γέννησης 1989…) με μεγάλη ή μικρότερη πείρα ο καθένας, με βιογραφικά που μαρτυρούν, όχι σπουδαίο παρελθόν, δάφνες και κατορθώματα, αλλά ότι μια παρέα μορφωμένων καθημερινών ανθρώπων μπορεί να σταθεί με αξιοπρέπεια στο ύψος των περιστάσεων, με την ερασιτεχνικότητά να αποτελεί το μεγαλύτερο ατού (περί καθαρότητας ο λόγος).
Το Τεφλον λοιπόν μετρά ήδη το δεύτερο τεύχος του (το πρώτο είχε τον αριθμό μηδέν) και αυτοταξινομείται χρονολογικά ως «Τεύχος 1, Άνοιξη- Καλοκαίρι 2009» Στις αρχικές σελίδες θα δείτε αντί του editorial, ένα επεξηγηματικό σημείωμα για την ταυτότητα, τους σκοπούς και τις προσδοκίες του, δοσμένο με έναν πολύ επιτυχημένο παραλληλισμό ως…μαγειρικό σκεύος. Γυρίζοντας τις σελίδες θα συναντήσετε σε πρώτη δημοσίευση ποιήματα των Γιάννη Πολίτη, Jazra Khaleed, Ράνιας Καραχάλιου, Παυλίνας Μάρβιν, Ζακ Ροβίτ, Χάρη Ψαρρά, Αλέξανδρου Κορδά, Γιάννη Στίγκα, Λουξώριου και Παναγιώτη Μηλιώτη. Μεγάλης προσοχής χρίζουν οι μεταφράσεις ποιημάτων του Ντύλαν Τόμας αλλά και τα παράξενα εννοιολογικά ποιήματα του Παναγιώτη Παπαφράγκου. Από πεζά, πέρα από μια σειρά μεταφράσεων, θα συναντήσετε μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση της φύσεως του ποιητή στις μέρες μας από τον Παναγιώτη Μηλιώτη, μια περιήγηση στα εσωτερικά τοπία του Αργύρη Χιόνη, υπό την επιμέλεια της Kyoko Kishida, αλλά και ένα κείμενο για την ποίηση και την αντιδημοκρατικότητα της σύγχρονης μορφής της από τον Λουξώριο. Η ύλη του τεύχους καταλήγει σε ένα κείμενο του Ζάφοντ Ρέπλικαντ. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι το παρόν τεύχος του Τεφλόν επιχορηγήθηκε από το Ίδρυμα «Τάκης Σινόπουλος».

Διαβάστε περισσότερα
Αφίξεις

Μαρία Σκουρολιάκου, ακάθιστος λόγος, Λαμιακός Τύπος, 2008

Μετοικος

Ξεκινάς με το λυκόφως πρόσωπο
κουβαλώντας τους αιώνες του ανθρώπου.
Μετανάστης είσαι
στις εργατιές της γης.
Μαθαίνεις να μιλάς συλλαβίζοντας τη ζωή.
Μαθαίνεις να κοιτάς
πίνοντας το φως.
Ο νους στρατοκόπος ακούραστος
φωτογραφίζει αδιάκοπα τις μέρες.
Χτίζει της μνήμης τα μετόχια
κι αχόρταγα ταξίδια ναυλοχεί.
Μέτοικος είσαι.
Κι αγοράζεις ένα θραύσμα ήλιου
με κάρτα αορίστου διαμονής.

Διαβάστε περισσότερα
Αφίξεις

Σπύρος Βλέτσας, επί των στρωμάτων (Μελάνι, 2006)

.!.

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΥΠΝΟΥ

Ανοίγει στο μάτι μια χαραμάδα.
Και μπαίνει ο ωκεανός.

Wolf full

1.
Πρόσωπα που κοιμήθηκαν για λίγο πλάι μας.
Κι αποτραβήχτηκαν, έκτοτε, στο εσωτερικό του ύπνου μας.

2.
Δωμάτια που κράτησαν στα κρεβάτια τους λίγες στιγμές γαλήνης. Ένα παραμύθι θυμάμαι έλεγες. Κι έκλεισα σιγά-σιγά τα μάτια. Έρχονταν κι έφευγε η φωνή σου καθώς αποκοιμιόμουν. Σαν κύμα.
Από την πρώιμη ενηλικίωση στην παρατεταμένη παιδική ηλικία.

3.
Στέκονταν από πάνω μου τα ελικόπτερα. Γύριζαν οι έλικες .Όλο στριφογύριζες μέσα μου.
Πέταξαν το σκοινί.
Και σε τράβηξαν αργά απʼ τον ύπνο μου.

4.
Είχε τόσον καιρό να δώσει σημεία ζωής. Και να, τώρα περπατούσαμε ξανά μαζί. Βήματα αργά, όπως παλιά. Της πιάνω το χέρι, δεν αντιδρά. Κάνω να τη φιλήσω, πλησιάζει κι εκείνη. Και τότε χτυπάει το τηλέφωνο. Σηκώνομαι βρίζοντας. Και ω του θαύματος ήταν η ίδια.
Για να μην αφήσει, ούτε μια στιγμή, τον εαυτό της ελεύθερο κοντά μου.

Διαβάστε περισσότερα
Αφίξεις

Έλενα Στριγγάρη, Εν Πλω και Ακυβέρνητα, εκδ. Αρμός, 2009

.!.

Μέθυσα

Μέθυσα.
Αθλιο κρασί!..
Βουίζει ο κόσμος!…
(Θεέ μου, τι πονοκέφαλος!…)

Ολα πικρός καφές
και μεταμέλεια
που σε αγάπησα πολύ
κι ενώ ισάξια δεν ήπια
με ήπιες.

Θ’ αυτοκτονήσουνε οι πόρτες

Ο Ερωτας όταν θα φύγει
θα ξεπηδήσουνε σε πρώτο πλάνο
οδυνηρά τα φόντα.
Θα επιβληθούνε στη ζωή μου τα ντουβάρια.
Ξεχνώ τις πόρτες.
Τα πλαίσια τα προορισμένα να φέρνουν και να παίρνουν.
Θέλω να τις ξεχνώ. Γιατί
απουσιάζοντας εσύ που τις εργοδοτούσες, θ’ απεργούν.
Λες κι άνοιγε η ψυχή τους όταν τις περνούσες,
πιστές σ’ εσένα, ζώντας λες από χάρη σου,
θα φτάσουν αυτοϋποτιμώμενες στην εγκατάλειψή τους
— μονάχα δείχνοντάς μου
λιγάκι απόξω τοίχο
και το άνοιγμα του σκοτεινού και σιωπηλού διαδρόμου —
ν’ αναιρούνται.

Κουκάκι, 1989

Διαβάστε περισσότερα
Αφίξεις

Κώστας Μπραβάκης, Εικοσιτέσσερα πρελούδια, δώδεκα σπουδες και εφτά πικρά τραγούδια, εκδόσεις Πανοπτικόν, 2009

.!.
.!.

μη χτυπάς μια πόρτα που ανοίγει
με την ανάσα σου μονάχα
βγάλε τα παπούτσια σου
και μπες ως το γόνατο στα μυστικά της λίμνης

έλα
πάμε να ξυπνήσουμε τ’ άλογα
σε λίγο θα φέξει ο κόσμος
να μη χαθούμε πάλι στην επόμενη στροφή

Η μανούλα

The Jerk hd

Life Is Hot in Cracktown

και πρόσεχε
είπε η μανούλα
να σηκώνεις το χέρι
να λες μάλιστα κυρία
να μη κοιτάζεις κρυφά κάτω απ΄ την έδρα
να είσαι το καλό παιδί της τάξης
και κυρίως να είσαι σοβαρός
ακούς;
σοβαρός
ποιος ξέρει
κάποια μέρα μπορεί να γίνεις ποιητής

Η ζωή χωρίς τη Ζωή

The Nephew download

Τι να ‘γινε κείνη η γειτονοπούλα
-Ζωή τη έλεγαν θυμάμαι-
που απ’ τα παπούτσια της τρέχαν φαντάροι
από τα δάχτυλά της χώματα
κι απ’ το βυζί της αστραπές;

Έπιασα κουμπαρά
μια-μια να φυλάω τις νύχτες
με τ’ αυτί στον τοίχο
μια μέρα είπε θα με πάρει στον οντά της
κι εγώ περίμενα το χτύπο
μια ολόκληρη ζωή

Είδα τη Λαμπρή μια χοντρή
χήρα συνταγματάρχη
έσκυψε ν’ ασπαστεί το χέρι του παπά
κι απ΄ τον κόρφο της έπεφταν δίκοχα

Διαβάστε περισσότερα