GIORGIO DE CHIRICO- Ettore ed Andromaca

ΤΟ ΠΡΟΣΧΗΜΑ

Συμμετείχαν σε επαγγελματικό συνέδριο
που γινόταν σε μεγάλο ξενοδοχείο.

Με πρόσχημα ότι η βρύση στη μπανιέρα της έπαθε βλάβη,
του ζήτησε να πλυθεί στο δωμάτιό του.
Επίτηδες άφησε ανοικτή την πόρτα του μπάνιου καθώς πλενόταν,
για να την δει γυμνή.
Ολοφάνερα του ρίχτηκε με αυτόν τον τρόπο.
Όμως ήταν και μια επίσπευση των κινήσεων
να κάνουν έρωτα για πρώτη φορά.
Γιατί η έλξη ανάμεσά τους με δαιμόνια επιμονή
συνεχώς μεγάλωνε.

Φωτογραφία: Vladislavs Dracvla Wallachiæ Weywoden (1431-1476)

FEDERICO GARCÍA LORCA

Κέντησε στο μαξιλάρι

απομακρύνθηκε ο ύπνος
σφαδάζοντας
το αίμα.
*
Κέντησε στο μαξιλάρι

τι άστρα τι γράμματα ρευστά
ο δρόμος
έγχρωμα
εμφάνισε.
*
Κέντησε στο μαξιλάρι

αποσπάσματα πʼ έτυχε
αίφνης να συναντηθούν
ξεσπώντας.
*
Κέντησε στο μαξιλάρι

ο ρυθμός που δεν έχει ρυθμό
ο παλμός που
δεν υπάρχει.
*
Κέντησε στο μαξιλάρι

οπόταν ο θάνατος επιστρέφει
συναντώντας επιτέλους
τον αδελφό του.

Όταν έγινε το μεγάλο κακό,
η Σπάρτη πέρασε στην απελπισία.
Μόνο που τα παιδιά μας,
των 300 εμάς νεκρών μαχητών
πήραν άλλη στάση.
Τώρα τα παιδιά μας παίζουν
πάνω στʼ άρματα των σκοτωμένων
μιλούν με τʼ άρματά μας
ζητούν να τους πουν ιστορίες
από τη διαδρομή μας,
το σχεδιασμό της μάχης,
το πρώτο χτύπημα,
το δεύτερο χτύπημα,
τη βροχή από τα περσικά βέλη.
Τʼ άρματα σταματούν
το δάκρυ σαν βλέπουν
στα μάτια των παιδιών.
Μετά τους δείχνουν
μια βαθιά χαρακιά στην ασπίδα
ένα μικρό βαθούλωμα.

Από την ανέκδοτη σειρά ποιημάτων:

“Φυτολόγιον Νυκτερινόν” ή “Flora Nocturna”

I.

Mimosa pudica
ή Μη μου άπτου

Με ναστικές κινήσεις
απωθώ
κάθε περίπτωση
να ενωθώ
μαζί Σας.

*************

ΙΙ.

Betula pendula
ή Σημύδα η εκκρεμής

Στη ζέστη των χεριών Σας
φλέγεται ο ύπερος,
κοχλάζει η σπερματική μου βλάστη.

Αρσενικέ γαμέτη μου,
το “μόνοικον της φύσεώς μου”
απειλείτε.

ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ
Στα ξερονήσια κάποιοι σκύλοι
Με τους τυχαίους τους έρωτες
αβέβαιους για το είδος,
τα ούλα τους τα ματωμένα,
τα πολλά τους τσιμπούρια,
τις άγριες περιπολείες τους.
Την οργή της αγρύπνιας τους
Επώδυνης ιδίως για σκύλους
τις άναρθρες κραyγές τους
Όταν κατέβηκαν οι επισκέπτες….
ανατρίχιασαν , περισσότερο κι απ΄όσο όταν
εκπορνεύονται.
Γιατί δεν ήταν πονεμένοι,άγριοι
Ήταν θαμένοι ζωντανοί οι σκύλοι.
Το πλήρωμα με τα κυάλια,
ναυτικοί που όλα τα περιμένουν
αναστατώθηκαν κι αυτοί ……
όπως ακριβώς με είχε προειδοποιήσει ο παππούς μου:
‘’Όταν εκεί κάτω
για κάποια αναπόφευκτα δευτερόλεπτα
είσαι ευτυχισμένος,
να κοιτάζεις τα νύχια των ποδιών σου
να κοιτάζεις τις οικογενειακές φωτογραφίες αυτής που αγαπάς
να θυμάσαι τον πατέρα σου
σαν μίλαγε κουβέντες του στρατού του’’.