Επειδή είσαι ένα σπάνιο λουλούδι

επειδή τα χρώματά σου δεν μπορεί να τα δει άνθρωπος

μόνον, ίσως, κάποια έντομα που πίνουνε το νέκταρ των ανθέων

κι εκπνέουν μέλι για να φάνε τα παιδιά τους και οι άνθρωποι

επειδή από τότε που σε γνώρισα βλέπω μέσα από τους τοίχους

σε όλα τα δωμάτια που κλείστηκα

εσένα

επειδή τα δένδρα σε καρποφορούν το καλοκαίρι και σκας

με κρότο στο έδαφος πλουτίζοντας το χώμα που πατάω με χυμούς

βγαίνεις από μέσα μου νικήτρια σʼ έναν θρίαμβο σεισμού

και σε ρωτώ πού ήσουν τόσα χρόνια

νʼ ακούσεις το τραγούδι σου παιγμένο απʼ τη λύρα μου

με τις χορδές αηδονιών που πέθαναν στον αέρα

σχίζοντας δεσποτικά τη γη του παραδείσου.

*

Aπόψε θα παίξουμε παιχνίδι.

Δως μου δυο λέξεις που σου αρέσουν˙

τουλίπα διαλέγεις και δελφίνι

υγρές οι λέξεις που μου δίνεις

με κέντρο τους το λάμδα.

Στη θάλασσα που κολυμπάς

περιπλανιέμαι χρόνια

κι απʼ το χώμα που ξεριζώθηκες

πενθώ και περιμένω.

Στο σώμα μου σήμερα διαλύεσαι, λουλούδι

ένας Θεός στο στήθος του

χαμογελά και μας απλώνει.

Διαβάστε περισσότερα

`

Απροσεξία

σημαίνει  πως  έσφαλα

και  εν  ευθέτω

ίσως  επανορθώσω

προσφερόμενος.

`

*

Ανυπέρβλητος

ο  ίμερος  όλων  μας

επικυρώνει

την  αδυναμία  μας

νʼ  αντισταθούμε .

Άνθος χαϊκού
Άπειρη ευγλωττία
του ελάχιστου.

*

Στάλες στη στέγη
Μου χτυπά η φωνή σου
Τη φιλοξενώ.

*

Απλώνω δίχτυα
Φεγγαρόφωτα φύλλα
στο πανέρι μου.

*

Σελίδα κύμα
Γεμίζει ναυάγια
Τους φάρους σβήνεις.

*

Λείπεις τις νύχτες
Τόσα χρόνια ονείρων
σε περιμένω.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΌΣ ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΌΣ

“στον Δάσκαλο απο το San Francisco”

Μου έδωσαν του Ξέρξη οι αυλικοί
ένα κόκκινο γοβάκι,
μου δείξαν-λέει-ότι μέσα του χωρά
μόνο ένα σπάνιο τεύχος έρωτα.
Με άφησε όμως έκπληκτο
η έλλειψη επιθετικής ορμής
όπως και η ισοδύναμη έλλειψη οσμής
σαν του Οδυσσέα Ανδρούτσου
το ιδρωμένο του ήρωα τσαρούχι.
Έτσι μέσα του έβαλα τρυφερά,
απο ένα ματσάκι αγγειόσπερμα
θυμάρι, τσουκνίδα και γλιστρίδα.
Και έτσι θέλω να πω,
έτσι ακριβώς εννοώ,
τον θεραπευτικό υπερρεαλισμό,
Το πόδι της νʼ ανθίζει
καρυοφυλλιού επανάσταση
μπαρούτι Δημητσάνας.

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ

Ετούτο μόνʼ έχω να πω:
Ξυπνήσαν τα κορόϊδα
Η παλιοβαλίτζα μου κανέναν πια δεν ξεγελάει
Δεν είμαι εμπορικός αντιπρόσωπος εξ Αθηνών δεν είμαι επενδυτής
Ούτε βεβαίως υπουργός
Δεν είμαι βόας δεν είμαι κροταλίας
Με δουν, βγάλαν κιόλας τα δίκαννα απάνω μου τα στρέφουν
Άστε οι γυναίκες τους
κιʼ οι θυγατέρες τους
Βλαχαδερά;
Αμʼ δε;! Νεράκι απʼ τη πηγή καμμιά τους δεν μου φέρνει
κιʼ ας κείτομαι ετοιμοθάνατος
Αχόρταγες όλες τους για σεξ, (αυτές ιδίως των πολιτιστικών συλλόγων)
Μια γλύκα ωστόσο, όλες τους!
ιδέστε τες
Κάτω απʼ τη στύση μου μαζεμένες σάμπως να ʼταν το πλατάνι του χωριού…