ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

Στον έρωτα οι νεκροί πρέπει να κηδεύονται

βαθιά μέσα στα χώματα της μνήμης να λιώνει

η μορφή τους

τις νύχτες με το τρομερό

τρίξιμο των οστών

και τη δίψα

των πεθαμένων

τις νύχτες που καίει το θολό καντήλι

του ηλεκτρισμού

κι οι λέξεις μένουν άταφες

μέσα στον στρόβιλο

του δωματίου

Κι ύστερα, όταν ο κύκλος στενεύει

και μένουν μονάχα τα δαχτυλίδια και οι σταυροί

όταν μια άλλη γυναίκα λαχανιάζει

σε μια ταινία

και δεν ανεμίζουν πια

οι κόκκινες σημαίες των λεωφορείων

οι νεκροί γυρίζουν

Ανάγλυφα ενός επαρχιακού νεκροταφείου

τυχαίοι συνεπιβάτες σε νυχτερινές πτήσεις

σκυλιά που γαβγίζουν στο βάθος ενός

καλοκαιρινού δρόμου

αιχμάλωτοι μάρτυρες

στην τρυφερότητα και την κτηνωδία

της κούνιας των δυόμιση παιδιών